Archive for the ‘Sen clasificar’ Category

agosto 2017

Xoves, Setembro 7th, 2017

 

Saturday, 26 August 2017

Septuaxésimo cuarto mes ( e mais dous días )

Pasa o tempo e esquezo o mesario da xoubiña. Aquí a está armando as súas historias con Pepini, Paporrubio e Panda. A verdade é que agora xoga pouco na casa; a tablet e a tele ocupa a maior parte do seu tempo. Con Mehdi empeza a xogar agora un pouco, cando xa lle queda pouco para volver á súa terra. Xoga a Mario Bross ou fan manualidades xuntos.
Do resto segue coma sempre: de pouco comer e con forte carácter.
Engado unha foto do mes pasado.

 

Labels:

0 Comments

Links to this post

Tuesday, 15 August 2017

Monumentos e monumentiños

Seguimos coñecendo a terriña e notamos diferenzas entre vilas que teñen monumentos e parques infantís como mandan os tempos e Vilaguindastre que ten monumentiños xacobeos e parques infantís demasiado simples.
Arriba unha foto parcial de ” Inés – Palmira ” de José Solla en Bueu e abaixo un pelegrino en Vilaguindastre.

 

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 9 August 2017

Falo que non hai roupa ao sol

Como non están os nenos podo falar.
Mehdi non é o neno perfecto do principio. Agora xa é máis normal e non come todo o que bota no prato. Xa non reza nin dobra a súa roupa. Manda calar a Leo e Xela cando falan no coche e búrlase deles de cando en vez. Os nenos son mui distintos e a convivencia está pasando unha mala racha que non acaba e non sabemos como rematará todo.
Iso si, a Mehdi encántalle saír da casa e así o pasa ben no parque da auga de Mos con outros nenos do Sáhara ( ata saiu unha foto no Faro de Vigo ), facendo cola para botarse polo tobogán de Navia anque nos aburrimos e marchamos antes de montar. Tamén o pasou ben en Acedre co seu lavadoiro decapitado sen tellado e en Monforte no parque. Tamén lle gusta meterse en ríos calzado ou explorar o castelo de Vilasobroso en busca de pantasmas.
Gústalle a música do coche e mira bruxas Maruxa en todas partes: a virxe María da capela do castelo de Vilasobroso ou mirando a Lano, unha personaxe barbuda de Ponteareas.
Bueno, hai que ter paciencia.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Thursday, 3 August 2017

Semella que foi hai un século

Aquelas viaxes polo corredor do Morrazo ás veces tan lentas que mesmo daban para fotografar pintadas.

Aquelas paseatas nocturnas con vagalumes ou coa chuvia no mar para sorpresa e ledicia de Mehdi que podía beber auga caída do ceo.

Aquelas partidas de petanca, de paletas, pachangas e rebumbios: fermosa palabra para definir un fútbol de poucos xogadores que xogan todos contra todos. Tamén Mehdi descubriu os cangrexos e ata topou un diminuto dentro dun croque dunha empanada !.

 

Aquela tarde de cinema onde Mehdi riu muito con Gru 3 e ofreceu palomitas a unha descoñecida.

Aquela manifestación pedindo a liberdade para os presos saharauis en Marrocos. Gozar do espectáculo dos mimos, os escaparates con mariscos vivos e o ambiente festeiro de Santiago antes do día grande de Galicia.

Aquela construción dunha balsa por Robinson Crusoe e Venres na praia case paradisíaca.

Aqueles parrulos que percorrían con pachorra a praia para nadar despois cara o seu acubillo nocturno.

Aquela foguetería para despedida da festa e que coincidía coa fin da nosa estadía en Vlrñ.

De verdade que semella que foi hai un século.

Labels: , ,

0 Comments

Links to this post

 

 

xullo 2017

Xoves, Setembro 7th, 2017

 

Tuesday, 11 July 2017

O neno bo

Pois si, Mehdi está aquí e estamos contentos co el. É obediente, cariñoso e mui responsable. Gústalle estar comigo e aprender a usar o garfo e o cuitelo ou aprender a pescar co ganapán ou aprender a nadar. Aprende rápido e está abraiado con muitas cousas. O mar para el foi unha descuberta incrible. O primeiro que fixo o pobriño foi probar a auga: chega a poderse beber e sería o paraíso para el !. Gústalle a tortilla, as luras, os iogures e a fruita toda e aghoa polos xeados. Quere xogar con Leo e Xela pero a barreira do idioma é grandísima. Xoga ao fútbol con Leo e outros rapaces e cando cai un anque sexa contrario quere parar o partido para socorrelo.
Agora queda que lle fagan o exame de saúde a ver se ten algo. Está enxuito e fai muito pis ( ” goj ” en Hassania ) e de noite tose por veces.
Aquí deixo un debuxo feito por el.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Thursday, 6 July 2017

Expectantes

Estamos expectantes.
Por unha banda a bisavoa Celia millora aos poucos no hospital con boas vistas da ría de Vigo.

 

Por outra banda Mehdi está de camiño dende Tindouff en Alxeria ata aquí. É unha longa viaxe en camioneta polo deserto, en avión para cruzar o Mediterráneo e logo en autobús dende Santiago ao Ifevi en Vigo.

E nós estamos na casa mentres fóra chove miudiño e, sorprendentemente, tamén trona neste verán que hai que tratar co parasol e o paraugas xuntos no maleteiro. Falamos de como será Mehdi e de como hai que tratalo e que Xela será a irmá maior anque sexa máis pequena porque haberá que ensinarlle de todo.

E así estamos: expectantes.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Tuesday, 4 July 2017

Vlrñ 2017

Xa empezamos a gozar das imaxes de Vlrñ un ano máis ( 2014, 2015 ). A vila muda aos chiscos con casas reformadas e o paseo rematado dende o pasado ano. Desaparece a chalana ” Polvo “ anque o dono segue por aí. Segue a furgoneta das pizzas do francés simpático así como os calamares do ” Buxaina “.
Dá gusto esquivar a calor admirando esceas mariñeiras e agardando pola familia mallorquina e tamén por Mehdi que chegará o venres dende o Sahara.
Agardo que lle guste isto.

Labels: ,

0 Comments

Links to this post

Sunday, 2 July 2017

Fóra do común

Este ano Xela celebrou o sexto aniversario cos amigos in extremis. Como segue sendo teimuda e pouco obediente case non celebra o cumpreanos. Xela ten unha personalidade mui forte, un carácter mui seu e mais unha intelixencia especial.
No lugar da festa non parou e gozou cos canóns de bólas ou escalando no rocódromo. Gustáronlle os agasallos que eran de construir uns, outro de coches e outro era un robot que baila e todo. Xogou con todo e deulles mil voltas e fixo cousas orixinais. Xela é unha nena tan fóra do común que se debuxou vista de costas, sentada e debuxando nun papel. Eu penso que é algo sorprendente nunha neniña de seis anos.
Promete un futuro creativo e orixinal.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

 

 

xuño 2017

Xoves, Setembro 7th, 2017

 

Wednesday, 28 June 2017

A vixiar

Vai rematando este mes de forma fresca comparada con maio. E estamos como a pintada: atendendo a varios asuntos. Temos que ter un ollo aberto para vixiar o alifafe da bisavoa curándose no semiabandoado Meixoeiro como tamén ter conta de Leo que se nos meteu futbolista esta semana.
Menos mal que o ollo que me vixía cando vou ao choio é MBI e non é a DXT ou un fillo dela.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Sunday, 25 June 2017

Sexto ano ( e mais un día )

Xela está contenta. Xa é máis maior. Aparte como se portou ben vai ter festa cos compañeiros do cole. De momento  houbo dúas tortas e agasallos da familia como un ukelele, un xogo de construción, un jenga, un golf de madeira e unha casa de Doraemon. Tiña muitas gañas de recibir regalos e nin quería esperar a rematar de comer.
E o outro día remataron o curso e Xela tivo a graduación. Agora pasa de infantil a primaria.

Vaia: que a nena vai medrando.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 21 June 2017

Pan e auga

Eu non son muito de dar cartos aos mendigos. Doulle algo á xente que fai algo, que toca música, fai malabares ou é un mimo ben feito. E así pasaron anos que miraba case a diario ao mendigo da foto e nunca lle dei nada. Houbo unha vez que o mirei na caixa do supermercado comendo pan e esperando para pagar ese pan e unha botella de auga e ese día foi o primeiro que lle dei algo. Onte volveume a pesar o mesmo con outro que comía pan e bebía auga na porta do supermercado e volvín soltar a galiña.
Non sei; pero estar a pan e auga sóame extremo. Como o que pasou Salvador Alvarenga cando estivo á deriva no Pacífico 438 días e que foi bastante pior.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Sunday, 18 June 2017

Dende buzos a espectadores invisibles

Levaba varios anos intentando fotografar os buzos e o capitán Nemo da praia de Cesantes e por fin o conseguín.

A marea ten que estar baixa, no debalo. Un dos buzos está ben verde e semella máis un extraterrestre ca un buzo.

O outro levaba en tempos un cofre enganchado cunhas cordas pero de cada vez está máis carregado de mexillóns e arneiróns. Tamén está perdendo o aspecto humano a medida que pasa o tempo e medra a súa carga.

Hoxe había música infantil en Mos e Xela máis eu fomos á actuación de ” Mamacabra ” coa cantante felizmente recuperada. Tamén actuaban ” Brincavai “, ” María Fumaça ” e “ Uxía Lambona e a banda molona ” pero non quedamos pola tarde. Ía muita calor.

Decidimos sentir o fresco do cinema coa película ” Capitán Calzoncillos “. Cando entramos non había ninguén pero eu dixen que estaba cheo de homes invisibles e a Xela entroulle o medo. Cando sentamos díxenlle que tiña á súa beira un home invisible que era mudo e por iso non escuitabamos como falaba. Menos mal que ao final eramos doce espectadores e desapareceron os homes invisibles.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Thursday, 15 June 2017

Bombóns e cereixas sempre !

Bombóns. Pechar os ollos. Descubrir en min engrenaxes para loitar contra un folio en branco. Confesar a razón de escribir. Atoparme na páxina 166 dun libro do gran Agustín. Coñecer a obra de Antón Pulido e a súa praza das Apertas. Imaxinar un sol azul. Describir un matrimonio. Darlle a palabra a un lápis ou crear unha personaxe moi forzada. Relatar por que botou a bailar unha rapaza e argallar unha parella oposta.
Graciñas a Clara do Roxo e á pequena tribu de letrasferidos do obradoiro.
Lembrareino e non hai Alzheimer que valla. Palabra de ” presbicioso “.

Quédame este berro de batalla: bombóns e cereixas sempre !.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Monday, 12 June 2017

Abrideiros ?

Avanza o tempo das fruitas e agora tócanlle aos albaricoques. Non sei onde oín que se chamaban abrideiros e decidín investigar. Topei abrideiro como definición de fruita que se abre ben pola metade como é no caso dos albaricoques. Logo está a acepción de abrideiro como tipo de pexego que se abre ben. No asturianu topamos abrideiru que vén a ser a mesma cousa. Nun dicionario topei a palabra albercoque como palabra galega referida a esa fruita. Logo decidín explorar por ese camiño novo e cheguei ao albercoque e abridor aragonés que ben me confirman que eu non ía descamiñado.
O que si topei que as terminacións da lotaría do Gordo de Nadal teñen un nome e que a terminación 70 chámase  ” El Albercoque ” e como son cen terminacións linas todas e topei algunha curiosa como a 55 que se chama ” Los gallegos ” que terá unha historia detrás pero que non coñezo.
Xa miras as voltas e reviravoltas que dan as palabras.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Saturday, 10 June 2017

Dende un terceiro andar

Logo dunha noite de enchenta de stress e barullo no choio durmín pouco.
Erguinme con imaxes e ideas para escribir.
A vista dunha farola dende arriba resulta canda menos especial. Semella un ollo alieníxena que nos vixía dende arriba.

O home segando podería traer unha ovella para esa labor. Sería máis silenciosa e daría la e años.
No recinto da fábrica química semella ter ocorrido unha catástrofe radiactiva.

Como os espalleres espidos de viña que darán que falar aos científicos de aquí a mil anos. Buscaranlle unha función relixiosa ou astronómica. Outro misterio como Stonehenge.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Thursday, 8 June 2017

As cereixas brancas

Non hai día sen novidade e onte aprendín que existen cereixas brancas. E souben que os merlos non van a elas e as ” asiáticas “ tolean por comelas. Aparte de probar cereixas brancas falamos no choio de cando se roubaba fruita e cando o dono era mui terco corría o risco de que lle cortasen a árbore pola noite.
Eran outros tempos !.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Monday, 5 June 2017

Bo proveite !

No choio estamos ben educados e cando entramos no comedor dicimos ” Que aproveite ! ” aos compañeiros que comen o taco. Bueno, iso digo eu. Outros din ” Bo proveito ! ” ou “¡ Que aproveche ! ” e hai un que ata di algo que só llo oín a el: ” Bo proveite ! “. Mira ti cantas formas de desexar que lle sente ben a comida a un comensal !.
Pero iso é en galego que semella un idioma tabú en muitos lugares onde dan de comer e así en Vilaguindastre, en pleno camiño dos pelegríns a Santiago, topo este cartaz en inglés e español cun ” Buen probecho ” que di bastante do escribidor.

Outro exemplo: noutro establecemento da vila teñen un mantel de papel feito por Aguas de Mondariz no que desexan un bo proveito ao cliente. O que é un chisco triste e que o desexen en tantos idiomas ( español, grego, portugués, inglés, catalán, chinés, ruso, euskera, xaponés, alemán, francés, italiano e árabe ) e esquezan o idioma onde está asentada a empresa como se Mondariz estivese en plena Serranía de Cuenca.
En fin.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Sunday, 4 June 2017

Feira do pan

Nesta fin de semana celebrouse a segunda festa do pan do Porriño.
Aproveitaron varios comercios para organizar un desfile. Non quedei para mirar desfilar os rapaces de ” Blackbird Barber Concept ” que cuidan do cabelo e das barbas.

Había postos de pan, de mel, de xamón e de cervexa artesá que aproveitei para mercar ” Curuxa “ lager.

Para rematar había unha actuación de dous ” forzudos ” equilibristas e malabaristas con muito humor e con Xela de vontaria nun equilibrio. A min tocoume darlle masaxes ao rapaz.
Foi un sábado distinto.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Friday, 2 June 2017

Ampliando a polivalencia

 

Esta semana que remata empecei a aprender un novo posto no traballo: prenseiro. Teño que estruchar as neuronas para aprender a botoneira ” old fashioned ” e o lucerío que indican o camiño do penso ás celas.
E non paso frío ningún luitando cos tres mostros barullentos que prensan a fariña.

Bueno. Tendo tempo e mestre todo se aprende.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Thursday, 1 June 2017

O tempora, o mores !

Estreamos mes e hai que ver como corre o tempo e mudan costumes e modas.
Nisto dos xoguetes agroman de súpeto aparellos en mans dos nenos que hai un mes nin existían e así agora están os nenos co ” spinner ” de abaixo e quedou totalmente desfasado o xoguete de arriba: o ” magnetic gyro wheel “.
Cal será o próximo ?.

 

Labels:

0 Comments

Links to this post

 

 

maio 2017

Xoves, Setembro 7th, 2017

leoeosseus: M

Monday, 29 May 2017

Gandaxe e máis palabriñas

Había tempo que non escuitaba a palabra ” gandaxe “. Busquei esta palabra por dicionarios e na interrede pero só a topei nun par de  sitios. Aparece no libro ” O enxoval da noiva ” e despois nalgún comentario e blogo do sur de Pontevedra así que debe de ser unha palabra desta zona. Gandaxe vén a dicir xente de mala calaña ou de mala ralea na que non pode fiar un e supoño que vén de ” gando ” máis o sufixo ” -axe “.
Poño a foto duns políticos que ben poderían entrar dentro desta definición na maioría dos casos.

E, falando de políticos e as súas prácticas, como non todo vai ser galego tamén aprendín a frase americana ” Money talks, bullshit walks ” para dicir que o diñeiro move todo, traducido finamente.
Coa familia norteamericana tamén aprendín a tradución de níspero ” medlar ” e de estruga ou ortiga que é ” nettle ” co que comprobaron que os galegos poden tirar licor de case calquera pranta.

A ver que aprendemos con Mehdi, o neno saharaui, cando veña aquí !.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Friday, 26 May 2017

Festival de Cans XIV

E chegou a cita anual do Festival de Cans. Este ano é a edición XIV e mañá é o último día e nin a pisei nin podo facelo mañá.
Unha verdadeira mágoa !.
Aquí deixo o programa de mañá que ten de todo. A ver se o tempo axuda.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Thursday, 25 May 2017

Septuaxésimo primeiro mes ( e mais un día )

Imos camiño dos seis anos e a xoubiña xa é máis sardiña. Este ano estase portando ” regulín, regulán ” e a festa do seu aniversario está aínda no aire. Obedece bastante anque sempre ten algo máis importante que facer antes de facer o mandado, sempre. E hai veces que se altera e berra cando non é o que quere ela e así andamos. No fundo ten un bo corazón e, por exemplo, quere coñecer a ” el amigo del desierto “. Onte, coa calor esaxerada destes días, lembrouse del e quere que veña para que estea máis fresco que no Sahara. Pensa nel muitas veces e haberá dúas semanas dixo algo simpático: ” Ojalá que al niño del desierto le gusten los mismos juegos que a nosotros. No sé: a lo mejor sólo le gusta mirar pirámides. ” Bendita inocencia !.

Na foto está facendo unha postura de ioga que é unha actividade que lle encanta.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Tuesday, 23 May 2017

Quiringosta

Tiña mirado este cartel en Mos varias veces e non sabía que podería significar e despois mireino noutro concello e dixen: ” Isto á forza ten que significar algo en concreto ” e busqueino. Agora xa sei que é unha variante do galego suroccidental da palabra ” congostra “.
A explicación está neste vídeo.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Monday, 22 May 2017

Lévanme de paseo

Esta foi unha fin de semana intensa.
Venres tocou ir á praia de Lourido en Poio onde había un aniversario que se celebraba nunha pista de karts a pedais. Xela demostrou ser unha boa piloto que ía a toda velocidade e collía ben as curvas, mesmo levantando unha roda de atrás. O Leo tamén se animou a dar unha volta cando a pista estaba libre.

 

O sábado Leo tiña outra festa de aniversario e xogou ao fútbol. Cando xa lle picaba o corpo pola suor empezou o rastrexo zombi no bosque do arredor. Había que topar tres obxectos e levalos de volta á mesa de control onde nos facían pasar unha proba ou resolver un enigma. Tivemos sorte co zombi que andaba detrás das nenas e nos deixou bastante tranquilos.
En fin, pasámolo de medo ( nos dous sensos da palabra ) !.

E o domingo a estrela do día foi Xela en Mos coa súa actuación patinando.

Que sorte teño que me levan de paseo !.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 17 May 2017

O gardián das palabras

Amenceu un día con pouco sol pero agradable con ese ventiño que non pasa de airexa e esa temperatura que deixa portar sen incomodo a miña chaqueta. Así que me animei a levar a miña moto ata a vila ” laboriosa, sonriente y acogedora ” que cruzaba hai trinta anos camiño do meu Xinzo e que agora moito prosperou. Tiña programada a cita coa concelleira de cultura e o bibliotecario nunha cafetería nunha rúa ateigada de coches . Non tiven problema en fumar un dos meus habanos na terraza porque non me gusta fumar no interior dos establecementos e chegará o día en que proíban iso de afumar a grandes e pequenos, homes e mulleres. A concelleira era unha rapaza fermosa e de alegre sorriso cunha voz de axóuxere e un galego aceptable e rápido. O bibliotecario semelloume tranquilo e posto en libros e discreto nas súas palabras e opinións. A concelleira non me deixou pagar as consumicións e, na loita por pagar estando os dous cos billetes tendidos, gañoume dicindo que eu era estranxeiro. Eu, loxicamente, quedei apampado eses segundos precisos que deixaron á rapaza vencerme na disputa.

Logo chegou a charla naquela sala ben chea de xente nova de instituto co seu profesorado e unhas poucas señoras. A miña charla conseguiu tirar sorrisos a aquela xuventude case obrigada, seino, a asistir ao relatorio. A miña vida e algúns detalles dela curiosos pero reais son un éxito ante un público do máis diverso e, ao final, todo rematou ben.
No remate viñeron á mesa as señoras, educadas e admiradoras da miña escrita e doutras literaturas que me deron a asinar algúns libros meus: uns noviños do trinque e outros lambidos e gastos polo seu uso e goce.

Cando xa ía marchar acercóuseme a min un home que case tatexaba por vergonza. Eu sorrinlle para acalmalo e aceptei o programa da charla que me tendeu para asinarllo. O home tirou do peto da súa cazadora un papel dobrado e díxome: ” Son unhas palabriñas en galego que non saen nos dicionarios. Gustaríame que as gardases. ”
Volvín para casa na moto e cando cheguei a casa o gato Samuel colleume o papel e enguliuno sen darme tempo a quitarllo.
Supoño que esas palabras preferían seguir na boca da xente ou rematar no estómago do gato lambón antes que nun dicionario !.

* Este texto é unha suposta recreación do que aconteceu o día que coñecín a Carlos Casares. Inventei case todo e tratei de imitar a súa escrita. Unha cousa certa: eu era aquel home do papel.

Labels: ,

3 Comments

Links to this post

Tuesday, 16 May 2017

DLG 2017

E outro ano máis co día das letras galegas !. Este ano está adicado a Carlos Casares, un escritor mui querido pola súa sinxeleza e polos seus artigos na Voz de Galicia ” Á marxe “.
Muitos institutos e colexios levan o seu nome e así hai un que fixo unha páxina chamada Galaxia Casares con muitos traballos.
Eu tamén lle fixen neste blogo unha pequena homaxe hai dez anos.

 

En Vilaguindastre houbo a feira do libro que máis ben é pequenota anque este ano tiña algunha caseta máis. Xela non é mui amante dos libros pero houbo un de dinosaurios cunha lanterna que lle entrou polos ollos.
E mañá é festivo.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Sunday, 14 May 2017

Eurovisión 2017

Onte foi o festival de Eurovisión 2017 e mirámolo como temos costume facelo. Houbo actuacións para todos os gustos e gañou Portugal cunha canción que non me chista muito pero, claro, eu non sei diso. Houbo outras que me gustaron como a de Bielorrusia, Suecia, Italia ou co mérito do cantante croata. Outras non me gustaron como a de Bélxica que non moveu os pés do sitio ou Francia. Outros eran bos como as de Holanda, Moldavia ou Grecia. Outras eran nin fi nin fa.
Ao final España quedou última e non quedou en cero polos televotos recibidos dende Portugal.
Tamén houbo a curiosidade do espontáneo que mostrou o cu nunha actuación.
Para saber máis está a Wikipedia.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Friday, 12 May 2017

O ” rapicán ”

Sabía que había de escuitar máis historias curiosas cos compañeiros da noite e así aprendín que antes puñan ruda debaixo da almofada dos nenos para que non tivesen lombrigas. Como dous compañeiros son afeccionados á caza falaron de xabaríns que escapan a correntes de auga cando están feridos e que gostan de escofarse en ” bañas “.
A historia máis curiosa foi a que contaron das misturas entre raposas e cans que darían nun hipotético ” rapicán ” ( palabra inventada por min á xeito de ” lubicán ” que é mistura de can e lobo ). Din que o cruce de can con raposa resulta nun animal mui bo cazador e de bo alfacto e que é mudo como a raposa. Esta historia semella ser unha fantasía dos cazadores pero xa apareceron misturas de can e raposa por Europa adiante así que ao millor é verdade.

A foto é dunha hiena no zoo de Barcelona.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Wednesday, 10 May 2017

Obras humanas

Onte estivemos falando no choio de que ían restrinxir a entrada a Portugal estes días pola visita do Papa.
Lembrei a catedral de Mejorada del Campo que está construindo Justo Gallego dende hai máis de cincuenta anos perto de Madrid. Faino por fe e con materiais reciclados e doados. O pior do caso é que non ten licenza de obra e que non é segura segundo o concello e non se sabe como acabará cando morra este home de noventa anos que segue a traballar nesta obra monumental.
Seguro que acaba desaparecendo como esta cabana que tamén era unha obra humana anque non tan grandiosa.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Sunday, 7 May 2017

O día do ” Quérote máis ”

Nesta época que van madurando as fresas chega o día da nai.
Este ano estivo caracterizado polos agasallos sorpresa e outros menos sorpresa e por un vídeo gravado no cole onde Xela di que quere a Naideleo porque ” es muy blandita “.
Iso si, xa temos banda sonora do día coa canción ” Quérote máis ” de O Sonoro Maxín que estivemos co ela na boca todo o día.
Feliz día da nai !.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Saturday, 6 May 2017

Enxertos e máis

Esta semana tocoume traballar de noite cuns compañeiros que saben de cousas do campo. Como vai sendo a época falaron de enxertos, enxertos de pugha, enxertos de ollo, castiñeiros enxertados en carballos que dan castañas boas pero durísimas para comer. Ou laranxas enxertadas en limoeiros que son mui ácedas. E, como non sei do tema, dinme bromas de como conseguir pavías sen carabuña enxertándoas nun salgueiro.
Outra noite falaron de paxaros e de animais que comeron como avestruces ou potros e houbo un deles que o que lle encantou foi o ” aghuaneiro ” que di que é un rato de muiño de río marrón e de barriga branca.
Para a semana seguimos xuntos e a ver que aprendo.
Poño unha foto do Faro de Budiño: un monte vistoso dende a fábrica.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Friday, 5 May 2017

Fortis in secula

Non houbo sorte e ninguén do que nos mercou unha rifa do Sogaps levou o premio dunha fin de semana nunha casa rural. O Sogaps está perto do carballo da foto que ten a frase ” Quercus fortis in secula ” que nos lembra que o tempo será o que dea valor a algo e, dese xeito, pode ser que os afoutos do Celta de Vigo consigan co tempo gañar o que desexen. Pero, de momento, non é así e a afouteza quedou na lembranza só en forma de chiste.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Monday, 1 May 2017

Entre abril e maio

Despediuse abril con chuvia o único día do mes con ela para darlle razón ao refrán que di ” Abril, augas mil ou todas collen nun barril “.
E chegou outro primeiro de maio que vivín fóra de reclamacións obreiras. Os nenos reclaman máis atención e así póñome ao día con ángulos e malabares. Tamén fomos de visita a Vigo e pasamos polo Balaídos e aclarei un pouco o misterio celeste que comentaba o outro día: parece que ten que ver co Celta e a competición en Europa.
E a ver como nos trata este mes.

Labels: ,

0 Comments

Links to this post

 

 

abril2017

Mércores, Maio 3rd, 2017

 

Saturday, 29 April 2017

Misterio de cor celeste

Hoxe fomos a Vigo e había rúas con cartaces como o da foto. Entre a xente que paseaba había afeccionados do Atletic de Bilbao. Supoño que se leron os cartaces preguntaríanse que queren dicir que nin eu sei que queren dicir.
Parece que está de moda dicir cousas que tanto poden significar unha cousa ou a contraria ou cun significado tan sutil, misterioso e volátil coma fume.
Debe de ser como o que dixo o outro día o chibo expiatorio da empresa que dixo que había muita   ” lengua veporina ” ( mistura de lingua viperina e labio leporino ).

Labels:

0 Comments

Links to this post

Wednesday, 26 April 2017

Septuaxésimo mes ( e mais dous días )

Aquí temos a Xela saíndo dunha das súas actividades. Ela non quere ir pero despois pásao ben. Tamén hai momentos que non  obedece ou se porta mal pero é tararear a música de ” Cumpleaños feliz ” e volve ao rego. O ano pasado quedou sen festa de aniversario e este ano quere tela.
E así estamos, cos tiras e aloxas coa nena que me deu un agasallo polo meu cumpreanos con case un mes de retraso que non se lembrou de darmo antes.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Sunday, 23 April 2017

Do 17 ao 22

A volta das vacacións fíxose dura pero xa estamos ao cen por cen de volta na normalidade.
O luns dezasete Xela recibiu de agasallo do Ratiño Pérez polo seu segundo dente unha lanterna para a cabeza e unha bóla plástica que encolle e estira e o primeiro día non apeaba da cabeza a lanterna. Ao Leo caíralle unha moa en Barcelona e recibiu do rato Pérez unha figuriña de Messi e un chupachups.

O outro día para aparcar en Vilaguindastre fun dar a un camiño que non coñecía e que estaba perto de onde vivía José Moreira, o fotógrafo que hai case cen anos fixo esta foto de catro homes almorzando coas súas camisas abrochadas ata o pescozo, os chaleques e a cachola cuberta con boina ou con viseira.
Si que mudaron os tempos !.

Hoxe pasaron uns ciclistas rodeados de máis motos e máis coches que bicicletas competían mentres unha locutora de radio queixábase de que ninguén lle falaba en galego e así non podía aprender que significa ” furafollas ” que o compañeiro dela lle traduciu en ” furahojas “.
En fin: parvadas do directo.

E o día rematou coa comedia teatral ” Amigos ata a norte ” que nos fixo rir e tamén pensar sobre este triángulo de amor, rancor e amizade e coa morte rondando para complicar  a trama.
Os tres actores foron mui bos.

Labels: , , ,

1 Comments

Links to this post

Monday, 17 April 2017

De Barcelona, da ida e da volta

O Leo quería visitar o Camp Nou en Barcelona así que aproveitamos e fixemos a viaxe en coche cos amigos de Marín.
Como era unha longa viaxe paramos a durmir o sábado oito en Pancorbo nun hotel que viviu tempos millores. Pancorbo é unha vila encaixonada entre grandes penedos sobrevoada por aves rapaces e dividida en dous pola estrada, o río e a vía do tren. Ten casas de pedra e uns soportais case enterrados na rúa principal !. Na cafetería El Frontón xuntábase toda a xente e ata había unha peña cabalar con oito cabalos e todo. Quixemos subir á fortaleza de Sta. Engracia pero fíxose tarde e levantouse un aire frío de montaña que nos fixo recuar.

No domingo baixamos pola Rioxa e os seus viñedos naquela terra vermella. Tamén cruzamos anacos de Navarra cruzados por  ” yasas “. Logo chégase a Aragón e as terras do Ebro cos seus niños de cegoñas e as Bardenas Reais que semellan un deserto das películas de vaqueiros. E por fin entramos en Cataluña cos seus plantíos de pereiras e pexegueiros e as súas chozas circulares dos pastores. No tramo final xa nos precipitamos cara á costa entre penedías e piñeiros e por fin chegamos a Vilanova i la Geltrú onde tiñamos reservado o aparthotel. Descargamos a equipaxe e, fartos de coche, decidimos pasear polo paseo da praia e logo subimos pola rambla maior.

O luns día dez fomos ata Barcelona en tren o Leo máis eu que tiñamos entrada no Museu do Camp Nou. Como iamos mal de tempo collemos un taxi dun afeccionado do Espanyol mui simpático. Chegamos un chisco fóra da hora pero como había unha riada seguida de xente ninguén dixo nada. Pasamos pola sá dos trofeos e onde explicaban a historia do clube e había fotos e obxectos relacionados. Logo saímos na parte alta onde lle fixen esta foto a Leo. Logo tocou baixar no medio da enxurrada de xente de todo o mundo: coreanos, brasileiros, alemáns, polacos, ingleses e ata outros galegos que sentín falar. Pasamos pola sá de prensa, as tribunas de prensa dende onde retransmiten os partidos e teñen unha vista fenomenal do campo. Logo baixamos ao vestiario do equipo visitante e á capela ante de saír ao campo.

Logo saímos pasando polo restaurante e pola macrotenda onde vendían de todo relacionado co Barça; ata vendían herba do campo de fútbol !.
Xuntámonos co resto do grupo polo Passeig de Gràcia, xantamos por alí e collemos un autobús para ir ao Parc Güell.

Parc Güell está mui ben pero saturado de xente mesmo na zona de pago. Na zona gratuita hai artistas tocando ou debuxando e vendedores de auga. Dende logo Gaudí era un artista e Barcelona sen Gaudí non sería a mesma Barcelona. Facía calor e un dron voando cerca da xente fixo que a maioría nos gozase das vistas sobre a cidade. Alí probei a cervexa barcelonesa Moritz que me soubo a gloria con aquela calor.
O martes once empezamos coa visita do zoo. Estivemos mirando a charla sobre os leóns mariños e as súas diferenzas con respecto ás focas. O zoo era grande e tiña un parque infantil mui bo pero repleto de xente. Logo levantouse aire e caíron flores das árbores que lle entraron nos ollos a Leo e a R. e querían marchar para o hotel. Mesmo R. que quería mirar os ” cabíparas ” ( capibaras ) non lles fixo muito caso cando chegamos onda eles.
Saímos polo Parc de la Ciutadella cheo de xente facendo ioga, xogando, tocando música, facendo equilibrios e malabares ou, simplemente, paseando coma nós.
Seguimos polo distrito del Born e fomos ao centro cultural e logo fomos ata a catedral despois de mercar souvenirs para os nenos e patacas fritas salgadísimas.
Despóis si que marchamos para o hotel dende a Estació de França nun tren de dous pisos.
O mércores doce os nenos gozaron da area e da praia pola mañá. Á tarde volvemos a Barcelona para seguir visitándoa e desta volta tocoulle á Sagrada Familia que miramos por fóra que cobraban muito por entrar e máis por subir. Acercámonos ás Ramblas en metro e logo baixamos ata a Marina. Todo isto é mui turístico e está cheo de curiosidades como os mimos que están logradísimos ou os vendedores que escapan da policía en canto a cheira. Como tamén hai ricos que proban un coche por 88 euros durante quince minutos.
O xoves catorce collemos os coches para acercarnos a Barcelona e fomos á CosmoCaixa que é como unha casa das ciencias pero enorme. A visita foi curta pero había para botar todo o día alí e Einstein parecía estar vivo.
Os nenos querían ir ao Museu de Xocolata e alá fomos. A entrada é unha chocolatina e hai aparellos para facer chocolate, explican a súa historia e despóis hai figuras feitas de chocolate dentro de vitrinas para que non se derretan e non as coman os nenos, supoño.
Despóis tocou visitar Montjuic e subimos algúns no teleférico que, teño que dicilo, é carísimo para o que é: non hai dous quilómetros de percorrido e dura cinco minutos a baixada e outros tantos a subida. Unha vez e nunca máis. Iso si, dende alí hai boas vistas.
Despóis aparcamos ” cerca ” do Poble Espanyol pero non entramos que era tarde e bastante caro. Fomos á praza de Espanya a admirar a Font Màgica que a partir das nove encende a auga con luces e música dignas de admirar como faciamos nós e os centos de persoas sentados alí na escalinata. Isto foi gratis igual que a actuación duns breakdancers que o facían mui ben. Xela soltou unha frase para lembrar cando admiraba a fonte: ” Esto nunca lo olvidaré. “
Deixo unas fotos pero millor ver un vídeo ou admiralo in situ.
Estas imaxes foron unha boa despedida de Barcelona: unha cidade espectacular e cosmopolita que afronta un futuro incerto.
O venres catorce despedímonos de Cataluña e cruzamos o meridiano de Greenwich en Aragón que ben poderían aproveitar para facer unha área de descanso para facer unha foto cunha perna do oeste e outra no leste.
Pasamos as paisaxes do domingo pasado e chegamos a Ledigos, unha viliña palentina e tranquila que ten un albergue usado maioritariamente por pelegríns que van camiño de Santiago.
O albergue era unha casona fundada pola Morena, unha muller guapa de nome exótico como Priscila. Demos unha volta polas calellas silandeiras de casas feitas de pallabarro e chegamos ao pé do niño da cegoña que estaba chocando o ovo deste ano. Ceamos no albergue contundentemente e ao día seguinte partimos cara a casa.
E mañá empezan o cole os nenos que á altura de Ourense coreaban no coche: ” Queremos dormir en un hotel. Queremos dormir en un hotel. “
O bo tamén se acaba, nonsí ?.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Thursday, 6 April 2017

Ecoloxismo VS ” culoxismo ”

Este día pedía unha volta pola natureza e acerqueime ata Orbenlle a ver como estaba a lagoa.

 

Nun cruce de camiños do camiño de Santiago había dúas pedras a modo de asento e un Cristo pequeno enterrado mirando algo.

Ese algo é toda unha exposición de arte dun pintor local que ten un blogo parado onde sain algunhas das súas obras.
O pintor é Xai Oscar.

A un paso están as Gándaras de Budiño co terreo onde estaba o centro de interpretación onde morreu un veciño que andaba aproveitando material daquela ruina.
Ao final a natureza recupera o espazo perdido.

Eu estaba feliz facendo fotos a cartaces ou á lagoa tratando de cazar coa cámara algún parrulo ou outro animal cando noto que hai un home mirándome dende outro observatorio. Tiña a man nun vulto da entreperna e caín da burra de por que habían dous homes máis por alí, sós e sen cámaras: o lugar non era para ecoloxistas senón para ” culoxistas “.

Marchei dalí co rabo entre as pernas ( nunca millor dito ) con dous homes seguíndome coa mirada.
Montei no coche e fun a Vilaguindastre para limpar a mente e a vista pero, como de casualidade, aparquei detrás do coche este de nome tan ” curioso “. Semellaba unha maldición que me seguía !.

Bueno, son cousas que pasan e así as conto.

Labels: , , ,

1 Comments

Links to this post

Monday, 3 April 2017

Entrou abril

Rematou marzo coa carretada de agasallos que levei para min: que se bombóns, que se pantalóns, que se entradas para teatro, que se libros, que se cervexas artesás, que se produtos ecolóxicos e sibaritas.

E abril comezou con Xela que foi onde non tiña que ir e non me seguía e escondinme dela e logo non me topaba na galería Durán. Nuns segundos armouse unha enleada cos camareiros das galerías e unha dependenta dun comercio con Xela no medio co seu panda de peluxe chorando que non me atopaba. Logo abrazouse a min e xa non me escapaba; aprendeu co susto. Máis tarde díxome que tres cousas levaría a unha illa: a Naideleo, xoguetes e unha hamburguesa. Púxenlle cara de sorpresa e díxome: ” ¿ Qué ?. Estaba indecisa entre tú o una hamburguesa pero tengo que comer, ¿ no ?. ”
No domingo amenceron rotondas con globos azuis do día do autismo e fixo unha tarde boa para dar unha paseata por Arbo adiante e mirar o corticeiro sen pólas caídas polas tormentas ou como amplían a adega das Laxas. Por sorte non atopamos o lobo como atopou a bisavoa Celia e relatou por enésima vez e que o siga contando que vai para os noventa e dous anos.

Labels: , , ,

1 Comments

Links to this post

 

marzo2017

Mércores, Maio 3rd, 2017

 

Wednesday, 29 March 2017

Xela fanada

Onte chamáronme do cole que a Xela lle dera un mareo. Resulta que se lle movía o dente de abaixo e saiulle un chisco de sangue. Xela é mui impresionable e púxose pálida e mala. Funa buscar e estivo o resto da mañá preguntando se sangraba toda intranquila. Por sorte caiulle o dente de noite na cama e non houbo dolores nin sangue nin máis problema.
Agora toca deixarlle o dentiño ao ratiño Pérez.
Na foto sai Xela coa dentadura completa.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Tuesday, 28 March 2017

Tanto de que esbardallar…

De onde sairía este nome en portuñol con ” ñh ” ?.

Se escriben mal en inglés, estará ben en árabe ?.

Se neva o vintetres de marzo haberá máis nevadas antes do verán ?.

De que tratará unha feira da Foda ?. Non me atrevo a buscalo na interrede.

E para deixar de esbardallar non hai como aprender dos xenios coma o escultor Rodin ( que non fixo esta serea ) que dixo:
” Onde todos pensan igual, ninguén pensa muito. “

Labels:

1 Comments

Links to this post

Saturday, 25 March 2017

Sexaxésimo noveno mes ( e mais un día )

Xela tira para adiante anque non se note. Está mostrando ser unha nena intelixente, criativa, orixinal e autoesixente. Quizá de máis que chega a pasalo mal se algo non lle sai como quere. No cole están contentos co ela no plano académico pero no comportamento xa non tanto que hai veces que vai enfadada da clase matinal cando temos que levar aos nenos antes. En canto ás actividades depende. Para ir a inglés Kangaroo non ten muitos problemas. A teatro vai ben. Non  está mui conforme con Art Attack pero como vai dende o cole non hai problema. A patinaxe non quere ir que Xoel lle manda muito ou perde nos xogos que fan ao final da clase. A piscina xa non vai e agora está probando ioga, a ver.
Parecen muitas actividades pero ela pode con iso e máis que é inqueda.
Agora xa está coa teima do seu aniversario e iso que quedan tres meses.
Se remata controlando o seu carácter e as frustracións será unha nena ideal porque é cariñosa aparte de intelixente.

 

Labels:

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 22 March 2017

E a primavera atropélanos

O día do pai pasou e algúns dos agasallos xa foron para o bandullo e non só o meu bandullo.

Un presente de Xela non se pode comer pero é unha artistada das dela.
O tempo de marzo é así como di a bisavoa Celia: ” Marzo, marzán: á mañán cara de can, ó mediodía cara de raíña e á noite corta coma unha fouciña “. Tanto é así que Xela máis eu andamos cos mocos ás voltas e o pobre do Leo está con febres e sen ir á escola. Xela di que vai esquecer facer contas como o do cartel que esqueceu como se escribe a letra ” v “.
E a crise que segue co enésimo exemplo: a xente de Pescanova facendo folga.
A primavera atropélanos !.

Labels: , ,

2 Comments

Links to this post

Saturday, 18 March 2017

Co pobo saharaui

Hoxe tivemos unha reunión para coñecer un pouco por riba a situación do pobo saharaui que leva 41 anos vivindo en campamentos no deserto, na Hamada ou terras do inferno como a chaman eles. Dependen da axuda exterior que cada vez é menor ao aparecer outros focos con necesidades como Haití ou Siria. A crise tampouco axuda e así están as cousas.
Nós acolleremos un neno este verán e estamos ilusionados e expectantes a ver como vai todo.
Deixo un mapa de como está o Sahara Occidental invadido por Marruecos e cunha barreira de campos minados e muros que é a liña vermella que separan os territorios ocupados dos liberados polo Frente Polisario.
Os nenos que veñen de acollida veñen de Tinduf en Alxeria.
Máis información na páxina oficial de Solidariedade Galega co Pobo Saharui.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Monday, 13 March 2017

Luns ás voltas

Esta mañá libre adiqueina a pegar voltas. Tiña que mercar algo para comer e algo de vestir aparte dun secador de pelo e cromos para os nenos. Tamén paseei os libros dos que quere  desprenderse Naideleo pero non os queren nos rastrillos nin na biblioteca municipal. Busquei sitio para xantar e estaban fechados os que eran a miña primeira opción pero á terceira xantei un bocata de luras que me prestou como tamén topar unha botella de viño tan simpática chea de insultos en galego incluindo algunha palabra que eu descoñecía como ” cafarnaxe ” que vén a dicir ” conxunto de rapaces “.
O que fai saír da casa !.

 

Labels:

0 Comments

Links to this post

Thursday, 9 March 2017

Napoleón e as mulleres

Onte foi o Día Internacional da Muller e tocoume traballar de noite. Xela estivo mala estes días e non foi ao cole. Normalmente durmo pouco pero con Xela na casa menos porque, con toda a lóxica do mundo, quere que eu lle faga caso e acende as luces do cuarto para que mire ben un debuxo que fixo ou chama por min para mostrarme que fai equilibrios co mando no xeonllo sentada no sofá. Por fortuna o mal de Xela xa pasou pero sigo sen durmir muito e todo isto fíxome lembrar a frase que dicía Napoleón que non pensaba cousa boa das mulleres e que dicía que cinco horas durmindo ao día son suficientes e só as mulleres e os idiotas precisan máis. Para Napoleón as mulleres eran necesarias para fabricar soldaditos para o seu imperio e pouco máis.
A sorte é que a historia segue o seu camiño paseniño con dous pasos para adiante e un para atrás e agora as mulleres poden votar, poden estudar, poden traballar, teñen dereito a folga e poden gobernar países e todo.
Oxalá que non aparezan máis napoleóns nin imitacións ” Trumpeteiras ” con esas ideas misóxinas de antes e cos seus pasos para atrás.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Monday, 6 March 2017

Churir: botar churumelos as cebolas

A Churrusqueira ten no seu blogo un apartado adicado ás palabriquiñas, palabras + riquiñas, esas palabras dunha zona limitada que non sain nos dicionarios e a min préstame isto.
A última que deu a coñecer é chorear que é botar flor o nabo e eu lembrei o ” churir ” que din por Arbo e poño a foto para aclarar o termo. Churir significa botaren churumelos ou grelos as cebolas. Eu pensaba que a palabra tiña que ver coas flores pero en Arbo non é así anque noutros lugares significa florecer.
Sigamos coa palabriquiñas !.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Saturday, 4 March 2017

Dúas voltas por Vigo

Vigo non é unha cidade que se caracterice pola súa arte nin polo amor á cultura e é máis ben unha cidade de traballadores como representa este debuxo a carboncillo da escultura dos ” Collonudos “, uns mariñeiros turrando dunha rede.

A pesar diso sempre aparece un sopro de aire fresco e estes días hai unha exposición na rúa do Príncipe de fotos de Sebastião Salgado, un fotógrafo brasileiro que viaxa muito e retrata tanto as miserias humanas, a fame e os seus traballos heroicos como as grandezas da natureza.

E así temos un iceberg sorprendente pola forma de castelo co seu foxo e ponte de entrada aquí arriba. Ou a luita do ser humano con estes Nenets desafiando frío e vento na foto de abaixo.

E, como non todo é fotografía en branco e negro; poño un cartaz alegre e en cor dun sicólogo falando da ansiedade nun máis que decente galego atopado sorprendentemente por este Vigo esta tarde.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 1 March 2017

Sen tempo non era

Sen tempo non era. O sachiño que lle saiu hai un par de meses xa está facendo que se mova un dente de diante. Nuns días Xela terá o seu primeiro dentiño para o rato Pérez anque penso que sería millor que o botasemos ao lume, como facían antes, por iso de ” Toma lumiño; para que o novo saia máis dereitiño “.

Tamén lembrei aquel artigo de Calros Solla onde falaba dos dentes e refráns.

A foto é dunha ( charanga ) comparsa de Moaña no domingo pasado. Había outra mui corida con traxes mexicanos e todas ían de Frida Kahlo.

Labels: ,

4 Comments

Links to this post

 

febreiro 2017

Xoves, Marzo 2nd, 2017

leoeosseus: February 2017 

Tuesday, 28 February 2017

Aprazando o entruido

Non sei onde imos parar: cain catro pingas e aprazan o desfile de carnaval !. O malo é que a xente xa non sai disfrazada por libre e só mirei un Tío Sam triste e solitario.
En fin.

No choio pediume o mecánico da empresa externa unha cana da cabeza. O extraño pedido era para tirarlle un anaco de pedriña dun ollo do seu compañeiro. Parece ser que unha cana ten bastante firmeza e non fai reacción no ollo por muito que foces nel. Cousas veredes !.

E tendo o tempo libre que deixa o entruido non celebrado podes facer un pasatempo matemático do que falaba o escritor homenaxeado no DLG deste ano: Carlos Casares.
O enigma consiste en descubrir os números que sustitúen as letras para realizar esta operación. Só precisas papel, lápiz e paciencia.

S  E  N  D

+         M  O  R  E
____________

M  O  N  E  Y

A foto é de hai dous anos.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Sunday, 26 February 2017

Sexaxésimo oitavo mes ( e mais dous días )

Xa saltaba eu o mesario da xoubiña. Aquí sai retratada vestida de Super Flas, o único disfraz que quixo poñer porque lle daba superpoderes o cinto ese.
A nena segue debuxando, escribindo e creando construcións cando non mira a tele.
É mui intelixente e razoa ben. Tamén é mui perfeccionista. Ten carácter e quere saír coa súa sempre e ai de quen se opoña. Así ten machacado a Leo . Fala todo o tempo e a volume alto. Pero no fundo ten bo corazón e é mecosiña e quere gustar…e acaba gustando, está claro.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Saturday, 25 February 2017

74 Xogo da Ola

Hoxe xogaron a 74 edición do xogo da ola. Eran muitos xogadores e o árbitro non estaba mui faladeiro.
Eu mirei xogar e romper unhas doce olas a cincuenta céntimos. Había público abondo e apareceu o rei do entruido Cuquín disfrazado de Cuquín cunha careta de papel del e o buraco para o seu nariz.

Tamén estaba Anuska, a súa filla, que sempre quere xogar e non lle deixan. Desta volta tivo sorte e puxo a xogar unha ola dando o saque de honor.

Entre o público estaba un exalcalde que tamén tivo o seu saque de honor e que ía disfrazado de cavernícola mediático.

Foi un bo comezo do entruido 2017.

Aquí deixo un vídeo filmado por min.

Labels: , ,

1 Comments

Links to this post

Thursday, 23 February 2017

O Meco manda

A estas alturas da película e entéirome agora dela !. Seica a semana anterior ao entruido, nos coles e institutos poñen un moneco que é o Meco e cada día ten un carteliño colgado onde di o que hai que facer ou vestir ese día. E a Leo e Xela tocoulles levar toallas ou bañador por riba do pantalón ou gorro de piscina ( como sae Xela na foto ). Mañá xa toca o desfile polos arredores do cole e este ano van de comida sá. A Xela tocoulle de cociñeira e a Leo de cacho de uvas con ghapio e todo no sombreiro.
A min tócame disfrazarme de traballador e non poderei mirar os meus fillos disfrazados pola rúa.
Outro ano será.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 22 February 2017

Que nos robotizan !

Temos na fábrica unha xente de fóra que está arrincando maquinaria vella para cambiar por outra nova. É un adianto, si; e safaremos de facer algúns traballos suxos e penosos, pero algún compañeiro terá que marchar da empresa.
Robotizan todo e xa mirei o Moley, un robot cociñeiro que será parte do futuro ou inspiración para outros.
Tamén queren que haxa veículos que circulen sen chófer e, de feito, hai tractores que van sós en grande prantacións  nos EEUU.
Virá un futuro no que o humano e o tecnolóxico estará tan misturado que non saberemos onde están os límites.

Na foto un coche aparcado en Vilaguindastre que é bastante presumido.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Saturday, 18 February 2017

Xela artista

Xela saiu do cole onte cun premio dun debuxo exipcio para colorear e non parou ata conseguir o resultado final que é incrible para unha nena de cinco anos.
Xela non para de argallar, pintar, montar, escribir e dáselle ben.
Vou criar unha nova etiqueta: Xelartista. E que non me cheguen os números romanos para esta etiqueta.

E, como non é todo arte, quixo andar en bici antes de que volvese a chuvia e así souben dunha pintada que me resultou curiosa.

Labels:

4 Comments

Links to this post

Thursday, 16 February 2017

Soutos, pericos e novos ” pedros ”

En custión de idioma sempre aprendo e o outro día en Arbo a avoaM dixo: ” Salimos dun souto para meternos noutro “, unha frase feita que vén a dicir que saímos dun problema para meternos noutro. Vaia, a tradución perfecta do español: ” Salimos de Guatemala para meternos en Guatepeor “.
No choio tamén aprendo e sai que os ” pericos ” do cabalo son bos para criar miñocas e facer compost. Os ” pericos ” son os ” pedros ” de Salceda e, voltas que dan as palabras;  ” pedro ” ou ” pedrolo ” tamén é unha nena que lle gusta os xogos de nenos.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Tuesday, 14 February 2017

Día do amor

Hoxe voan bombóns, tarxetas e agasallos e hai ceas románticas. Cada un celébrao ao seu xeito ou non o celebra porque non quere ou non ten con quen celebralo. Iso si, eu penso que o amor existe fágase ou non se faga en contra do que di o cartaz da foto de arriba.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Saturday, 11 February 2017

Balonmán e Carapuchiña Vermella

Hoxe tocoulle a Leo xogar o primeiro partido ” real ” contra nenos doutros colexios.

E á tardiña tocou teatro coa versión con cancións e final feliz para o lobo da obra Carapuchiña Vermella.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Friday, 10 February 2017

O ” Speed Limit ”

Estudou comigo e naqueles tempos de xuventude era batería nun grupo de amigos chamado ” Speed Limit “. Pasou o tempo e levounos por camiños distintos. Os del creo que foron complicados con perda de traballo e intrusións en malos hábitos. Agora sempre o miro co esas bolsas e un día pregunteille e díxome e mostroume o que traía nelas. Eran restos de panadería que compartía con veciños máis necesitados ca el e, simplemente, alucinoume.
Agora lembro o vídeo-experimento aquel no que lle dan 100 dólares a un vagabundo sen fogar para comprobar en que o gasta e deixa sorprendidos aos que gravaban.
Está en inglés pero é doado de entender o que acontece.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Monday, 6 February 2017

Errare humanum est…

Alá polo mes de maio apareceron estas bolsas do Eroski con palabras galegas e os seus debuxos correspondentes. A min gustáronme e ata perdoei o erro de escribir bolboreta con ” v ” que comprobando en google non hai tanta distancia entre ” bolboreta ” e ” volvoreta “.
Pero non quedou a cousa así xa que correxiron o erro haberá un par de meses atrás e agora xa locen as bolsas tal como teñen que ser.
Porque rectificar é de sabios.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Friday, 3 February 2017

Candeloria e San Brais

Onte foi o día da Candeloria, día que dicían os vellos que casaban os paxariños e falamos no taco sobre iso. Falamos dos poucos paxaros que quedan pola escaseza e pouca variedade de cultivos e o uso de pesticidas. Os compañeiros falaron de paxaros dos que coñecía o nome coma carrizo ou pintasilgo pero nomearon un paxariño que non coñecía co ese nome e que chaman canario bravo e que en Arbo creo que é a sirina.
E hoxe é san Brais santo avogoso da tos: necesario para estes días de galerna.

Labels: , ,

3 Comments

Links to this post

Wednesday, 1 February 2017

Crise cultural

Neste tempo de crise que non dá rematado a xente busca cartos onde sexa. Eu fixeime o outro día no anuncio da foto onde vendían dende ferramentas a mobles pasando por artigos para bebé. Tamén vendían libros que supoño que estarán coma novos polo pouco uso cando o dono escribe ” libros bariados “.
A crise non só é económica que tamén é cultural.

Labels:

2 Comments

Links to this post

 

xaneiro 2017

Xoves, Marzo 2nd, 2017

 

Tuesday, 31 January 2017

Tres caramelos

Onte volveu ao choio un compañeiro que levaba case un ano de baixa laboral por unha operación dun tumor que daba mala espiña. Eu chamábao bastantes veces e preocupábame por el e aledeime de que todo acabara volvendo ao rego.
El recompensoume hoxe con tres caramelos.
Non teño que dicir que me souberon a gloria.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Monday, 30 January 2017

Nobel da paz na casa

Hoxe o Leo chegou todo contente a casa. Houbo votación en cada aula para escoller o compañeiro que merecería o Nobel da Paz e Leo foi o escollido pola maioría dos compañeiros.
Un aplauso por el !.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Thursday, 26 January 2017

En Oniria

Despois dunha boa tempada traballando de noite agora traballo pola tarde. Mudan muitas cousas e agora durmo e soño e teño varios soños por noite. O mundo onírico é complexo e sen explicacións exactas do que acontece. Lembro unha noite con tres soños. Nun enchían o val de Arbo de auga por mor dun encoro e a xente mercaba monte no alto para construir a casa fóra da auga que chegaba ata as portas da primeira casa da foto. Do segundo soño non lembro nada e no terceiro eu conducía un coche por Arcade e na estrada paralela ía outro coche meu teledirixido e seguindo o mesmo camiño.
Supoño que será millor estar a soñar que non estar na vida esperta cos seus problemas.
Supoño que diso saberán muito os aborixes australianos.
Non canso de supoñer.

Labels: ,

4 Comments

Links to this post

Wednesday, 25 January 2017

Sexaxésimo sétimo mes ( e mais un día )

E o tempo sabe o seu camiño e Xela ao par del.
A nena cambia e aprende e millora en todo. De cada vez escribe e debuxa millor e razoa máis. Asómbranos con algunhas cuestións case filosóficas sobre onde estaba antes de nacer e que pasa cando un morre e ela non quere morrer e nós dicímoslle que hai que comer para non morrer e que esqueza iso que inda é mui nova.
No plano físico dicir que agora case nunca mexa na cama anque segue a durmir co cueiro posto. Saiulle un sachiño diante dos sachos de abaixo e fai graza cando lava os dentes e lava aparte ese dentiño.
Desta volta deixo dúas fotos coas súas construcións porque no mesario pasado non puxen ningunha, xa sabes: era Nadal.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Sunday, 22 January 2017

Se non imos a China…

…vén China a nós. Ou polo menos parte das curiosidades chinesas.
En Vigo hai unha exposición dos guerreiros de terracota de Xian.
Os chineses fan todo ao grande e non podo imaxinar como sería un exército de 8000 soldados feitos a tamaño real e coa súa faciana e roupa distinta cada un deles. Na exposición poñen un vídeo explicando o descubrimento arqueolóxico de hai só corenta anos e tratan de explicar o traballo e o porqué deste monumento que foi un verdadeiro traballo de chineses.
Gustoume anque semelloume un pouco caro de máis.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Thursday, 19 January 2017

Odio algúns números

O odio non é polos números negativos da temperatura cando saín do traballo anque foi cousa dura de levar traballar de noite co este frío.
O odio é polo número de chamadas que fixen para consultar un detalle co hospital Álvaro Cunqueiro. Foron vinteunha onte só dende o móbil porque non contei as feitas dende o fixo e todo para que non me colleran. Hoxe fixen algunhas máis e seguín sen resposta e rematei por ir ao hospital. Preguntei cando me ían chamar para a colonoscopia e dixeron que a lista de espera é dun ano e medio a dous por algo que antes demoraba seis meses. Fun poñer unha queixa e déronme o número trinta para esperar a ser atendido. Do vinte no que estaba cando me deron o meu tardaron unha hora e media en atender dez queixas ata chegar á miña. Non sei se valerá de algo pero quedou a miña queixa rexistrada.
Todos estes números son os que odio, e non contei os euros do aparcadoiro ou os cartos da autopista.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Wednesday, 18 January 2017

Non entendo

Collín un almanaque dunha entidade bancaria con fermosas ilustracións. Tamén ten frases con propósitos distintos para cada mes deste ano pero chegando a agosto, mes especial para viaxes; sae unha frase que tardei en entender e non o teño nada claro. Aparece un ” dicho ” nesa frase galega que sería unha tradución á machada do español ” dítelo ” que chirría nos oídos. Mesmo o inglés ” Remember me ” nos cadra ben e sería ” Remember myself ” para ter sentido.
En fin, creo que necesitan practicar galego e inglés.

Labels:

4 Comments

Links to this post

Sunday, 15 January 2017

Pequenas vitorias

Poden e de feito cain as xigantes sequoias pero a vida dá pequenas vitorias. Un familiar sai ben dunha operación, Xela vence unha catarreira que atacaba con febres e Leo fai unha excursión a Coruña. Todo nun venres trece.
Só queda vencer ao fluoroscente da cociña pero vou conseguilo.
A foto é dun regato de augas quentes que desemboca no Pai Miño: unha pequena vitoria da natureza.

Labels: ,

3 Comments

Links to this post

Tuesday, 10 January 2017

Revisitar o pasado

Bueno, un propósito que si me gustaría acadar é o de viaxar. Fuchiquei polo Google maps e descubrín que o tempo pasa para todo. Por iso, gustaríame viaxar a Londres para volver pasealo e lembralo como era cando vivín e traballei alí hai vinte anos. Teño que facelo antes de que mude máis. Por exemplo, os dous lugares onde vivín non existen alagados pola excavadora.

Si existe o primeiro lugar onde traballei: o hotel Bluedaws.

Como tamén existe a sanduichería onde traballei.

Creo que as vacacións cain ben este ano e poderemos pegar un chimpo ata a vella London para que a coñezan os nenos.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Sunday, 8 January 2017

Propósitos do novo ano

O outro día mirei un cartaz dun ximnasio pero tranquilos que non me anotei nel. Non teño propósitos concretos para este ano e o do ximnasio tampouco está dentro do previsto. Iso si, gustoume a frase do Alacrám Vermelho e procurarei seguila este ano e os que veñan: ” Cair está permitido. Erguer-se é obrigatorio “.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Friday, 6 January 2017

Reis 2017

Os Reis andaban ultimamente por todas partes.

Na cabalgata de Vilaguindastre botaron muitísimos caramelos.

E na nosa casa deixaron presentes para todos.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 4 January 2017

” Canta ” e outras cousas

Hoxe metémonos no medio da marabunta dos centros comerciais acugulados de xente nestas datas e fomos mirar a película ” Canta “ que non me convencía de primeiro pero que me encantou e me fixo soltar algunha bagulla e todo. Son diferentes personaxes con diferentes formas de ser e vidas distintas que están unidos polo amor á música e que entran nun concurso para gañar cartos. Teño que dicir que as imaxes e a historia son de dez e as cancións e momentos simpáticos non paran e non desentoan. Quedei co dato curioso da camisola do koala protagonista que tiña escrito Calatonia University. Haberá algún catalán no equipo de traballo ?.
Como non todo é cinema na interrede descubrín un calendario de pedra dunha igrexa galega e uns experimentos sobre a socialización do ser humano que ata provocan riso do adocenados que chegamos a ser para seguir integrados nun grupo.
E imos cara a Reis.

Labels: , ,

3 Comments

Links to this post

Tuesday, 3 January 2017

O 2017 está aquí

O ano comezou en Arbo despóis de comermos uvas en lata que non había das naturais. A bisavoa Celia non quixo uvas e deitouse antes que lle doía a cabeza. Ás doce pasadas empezou a foguetería no Barriño onde a xuventude ilumina a noite .

Na mañá seguinte fixemos unha camiñada Naideleo máis eu pola zona onde miramos a tala de piñeiros, os cabalos e touras e detalles curiosos como o do escudo heráldico que tanto deu para comentar naqueles tempos bos para os blogos.

Tamén me resultou curiosa esta figura e unha revista de pelos que protexían a dúas touras. Non sei que poderes de defensa terán !.

E hoxe fun testemuña dun caso de violencia doméstica en pleno centro de Vilaguindastre. Saiu unha muller á porta do balcón pedindo socorro, pechouse dun portazo a porta e logo por unha xanela berrou: ¡ Me están pegando !. Outra vez pecharon a ventá con forza e a xente e eu quedamos á espera do que ía acontecer. Houbo un que chamou aos municipais que estaban a un paso dalí e sorprendeume gratamente a reación do flautista que admira Xela que foi a un bar do edificio dos berros para avisar do que acontecía. Os municipais chamaron á porta pero non houbo resposta e non poden tirar a porta abaixo sen haber evidencias. Buscaron testemuñas e ofrecinme eu por se for preciso para algo.
Espero que todo quede en anécdota.

E así empeza este ano.

Labels: ,

3 Comments

Links to this post

 

decembro 2016

Venres, Xaneiro 20th, 2017

 

Thursday, 29 December 2016

Feliz 2017 !

Estes días non parei. Que se reunión de Asperga, que se cesta da empresa e o xantar, que se exhibición de patinaxe de Xela, que se matar os porcos en Arbo, que se chegada do Papa Noel, que se avaría da caixa de cambio do coche, que se problemas coa calefacción , que se facer os calendarios, que se dentista de Leo, que se teatro con ” Pinocho “, que se cinema con ” Vaiana “, etc, etc. Tantas actividades que me mantiveron lonxe do blogo así que decido entrar hoxe para felicitar este novo ano que entra con todo o que traerá de sorpresa.
Feliz 2017 para todos !.

Labels: , , ,

5 Comments

Links to this post

Monday, 12 December 2016

De volta na rede

Pois si. Foron días complicados coa lavadora estropeada e xa sustituida por unha nova. Botei tempo a escoller fotos para o calendario do 2017 e quedamos sen teléfono e interrede toda a fin de semana e por se fose pouco Xela estivo maliña con febres. Todo sumou para desconectar case totalmente esta semana pasada.
Pero todo acaba volvendo ao rego e xa temos interrede e Xela recuperouse e debuxou un mostro que cai na auga chea de peixes feituquiños e un can que cada vez que debuxa un máis se van semellando a cans reais.
Conto con volver á interrede esta semana e ir rematando a escolla de fotos.
E, de agasallo, outro debuxo de Xela.

Labels: ,

5 Comments

Links to this post

Tuesday, 6 December 2016

Sensacións de decembro

 

Debe de ser o cambio climático o que fai que estes días faga caloriña de día e deixe eses solpores con rubiéns de cores case imposibles.

O Nadal acércase en Vilaguindastre coa casiña dos trasnos que axudan ao vello barbudo do Polo Norte e os trasniños poboando o alto das farolas.

 

Xela anda alterada pero non esquece facerlle un agasallo a Papa Noel con monecos da patrulla canina ben envoltos con celo e un conto escrito e debuxado por ela debaixo da nova árbore de Nadal.
E, como quen non quere a cousa, este decembro e final de ano corren que dá xenio.

Labels: ,

4 Comments

Links to this post

Thursday, 1 December 2016

Ano Castelao

Para conmemorar o ano Castelao en Vilaguindastre os comerciantes imprimiron bulsas da compra, bulsas para o pan e servilletas de papel con debuxos de Castelao. É unha boa iniciativa pero no caso das servilletas as letras quedaron tan miudas que non se len. Por fortuna podo ampliar a foto e ler:”  – ¿ Por qué no habla castellano, señor Pedro ?.
– Ay, neniña. En galego nunca s´escribiron os recibos das contribucións “.
Un texto que ten a súa retranca como muitos dos de Castelao.
En canto a nós, aquí andamos coas actividades dos nenos, exames de Leo, amaño da lavadora e piñazo no coche.
E empezou o inverno que xa di o refrán: ” En san Xoán empeza o inferno e en san Andrés o inverno “.

Labels: ,

3 Comments

Links to this post

 

 

novembro 2016

Venres, Xaneiro 20th, 2017

 

Saturday, 26 November 2016

Prenadalizando

Cada ano que pasa seméllame que se adiantan os acontecementos e así un veciño pendura un adorno de Nadal no día de San Martiño para abraio de Xela que pregunta por que hai adornos de Nadal se aínda non é tempo del.
E o que non se adianta cópiase e agora tamén hai Black Friday para remedar aos todopoderosos norteamericanos. Que non che extrañe que calquera ano destes empecemos a celebrar o día de Acción de Gracias comendo pirú e festexando por exemplo que os celtas se xuntaron cos íberos nese invento de pobo celtíbero.
Con todo os días pasan e aprendo dúas frases novas para min. ” Teis un peito coma unha lareira ” que me dixo un compañeiro por ser capaz eu de beber auga fría pola mañá; e ” Eres difícil como varrer unha escaleira para arriba ” que é unha boa comparanza que non precisa de explicación.
E o día de hoxe foi día de chuvia e frío, ideal para recollerse en casa e tomar chocolate quente e xogar na Wii onde Leo foi o gañador dos bólos. Foron bólos virtuais que aos reais non foi hoxe porque non foi convidado a un aniversario dun compañeiro. En fin, que se lle vai facer.

Labels: , ,

3 Comments

Links to this post

Thursday, 24 November 2016

Sexaxésimo quinto mes

 

Aquí está a macaquiña lendo FASE 2 escrito cun sebe. A profe Cris di que é mui lista, boa e obediente e o único defecto que lle topa é que se frustra cando algo lle sai mal. E damos fe diso !. Non lle gusta que algo lle saia mal ou que lle reprochemos algo.
E aquí deixo un debuxo con texto feito por ela e unha construción desas que lle sain do maxín.

 

Labels:

2 Comments

Links to this post

Wednesday, 23 November 2016

Consellos musicais

 

Eu son nulo nisto da música así que farei caso da xente de Canto Ghalpón e tratarei de escuitar as recomendacións musicais.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Monday, 21 November 2016

Palabras e solpores

 

Mentres deixo os nenos en inglés dou unha volta.
Nunha lavandería hai un cartaz falando do sorriso. Gústame cando di que non hai rico que non o precise nin pobre que non o poida dar.

 

 

Unha moza ofrécese para cuidar nenos. Ten unhas cualidades que a fan semellarse á señorita Rottenmeier. Resultoume chocante cando pon que unha das súas cualidades é que é española.

 

E o outono vai achicando os días e deixa solpores de foto.

 

Quería resaltar a cor das follas pero o único que consigo é isto.
Xa sabes: a ficción nunca supera á realidade.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Saturday, 19 November 2016

Lavados, Trolls e ligazóns varias

Coa lavadora avariada temos que lavar a roupa nunha lavandería. Tiven sorte e topei un billete de cinco euros na secadora e saiume o lavado nun euro.

 

 

Xela quería mirar a película ” Trolls “ e alá fomos. O Leo xa empeza a rechazar películas infantís e mal por el polo que perde.
Na interrede topei referencias a un xogo que xogaba eu de pequeno espetando baleas de paraugas e do que non lembro nin o nome nin muitas das normas.
Tamén topei un libro sobre as vacas con contos, palabras e expresións curiosas.
E así andamos.

Labels: , , , ,

0 Comments

Links to this post

Thursday, 17 November 2016

Pensando no negocio

Impactoume a foto esta que publico. Ao primeiro pensei que guai que pensen nas parellas do mesmo sexo. Pero agora penso que unicamente están pensando no negocio se observamos a diferenza de prezo entre un traxe de noiva e un de noivo. Non me extraña que queiran vender dous traxes de noiva por voda !.
Aproveita que a mostra é esta fin de semana.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Monday, 14 November 2016

Na superlúa

Nestes días a lúa estará máis perto que nunca na miña vida porque terán que pasar setenta anos para que se aproxime a esta distancia. Este é un fenómeno que pasa cada setenta anos como coller unha aspiradora e facer bricolaxe en Arbo montando estores. Ou preguntarlle a Xela quen é a nena máis guapa da veciñanza e que diga que non se sabe que os gustos son diferentes. Ou aprender dun camioneiro portugués que cando fai bo tempo na lúa chea durante cinco días segue facendo bo tempo.
Chauciño, superlúa.
E como é tan difícil de fotografala hoxe regáloche unha foto da lúa ben grande do catorce de xullo de 2014.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Saturday, 12 November 2016

Pinchorriño

Estamos en novembro e Vilaguindastre leva anos facendo o pinchorriño nas fins de semana deste mes. Tomas unha consumición e danche un pincho. Así que paseamos pola vila e fomos ao ” Adèle ” que nos deu unha carne moruna con pan e patatillas. Logo fomos ao ” Cólleo con pinzas “ onde nos agasallaron cun bóliño con pólo e canónigos e xa estabamos ceados.
No paseo falamos coa familia mallorquina das pequenas historias de Vilaguindastre e das viaxes e, de casualidade, topei unhas letras debaixo dunhas pegatinas.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Wednesday, 9 November 2016

Novembrizando

E chegou o frío como mostra a moneca do tempo do Ferral.

Estivemos pouco tempo na festa dos Calacús. Eu comín castañas e os nenos churros de chocolate. Como mudan os costumes !.

Topamos esta nota no cuarto de Leo e o ratiño Pérez deixoulle algo a Leo. O neno quedou gratamente sorprendido e non sabía por que o ratiño fixo a súa aparición. Non sei; aquí pasou algo raro.

Levo tempo sen escribir porque esta vida absorbe o tempo libre. Tamén estivemos liados preparando un traballo da ” Volta ao mundo en oitenta días ” polos EEUU para Xela. Extrañoume que fixese parte do percorrido nun trenó con velas.

A Torredocaminho tamén ocupa parte do meu tempo e así aprendín a canción que tararea un compañeiro cando está cabreado e non é outra que a de Xesuscristo Superstar.
A miña canción cando estou algo encabuxado é a de ” Carros de fuego “ ou a de ” La, la, la “.
Eu aprendín na mili iso de ” Cuando un gallego canta o le dieron por el culo o poco le falta “.
Ti tes alguna musiquiña para eses momentos de rabia contida ?.

Labels: , , , , ,

2 Comments

Links to this post

Thursday, 3 November 2016

Os Perotes

As pelexas entre rapaces destes días en Lugo fanme lembrar as miñas pelexas. Cando vivía en Vigo non lembro pelexar con ninguén pero foi chegar a Vilaguindastre con dez anos e empezaron as pelexas e burlas. Había unha banda de nenos que non tiñan pais ou non estaban na casa e eles botaban na rúa todo o día facendo falcatruadas. Eu chamáballe a uns a banda de Mariano e había outra de máis pequenos que o xefe era o irmán pequeno do tal Mariano e chamabamos a banda dos Goris.
Sempre se burlaban de min e do meu irmán porque eramos calados e iamos a casa dereitiños ao sairmos da escola. Varias veces encirraron contra min a E. ” Foureñas ” un neno da miña idade pero que zoupaba que metía medo e que, voltas que dá a vida, agora é amigo meu. Eu desas pelexeiras chegaba quente a casa pero aguantaba. Dunha volta mandaron a outro contra min pero desta vez fun eu o que lle zorreguei ao outro pero como era da banda deles dixeron que gañara e felicitárono anque sangraba e eu marchei sen mancadura pero coa cabeza gacha de perdedor.
O curioso é que nos chamaban a min e ao meu irmán Os Perotes que eu cismaba se tería que ver con nenos pera ou repipis. Pasou o tempo e buscando nun dicionario descubro que é unha palabra galega que significa ” diablillos “.
Mira por onde, ou sexa que os cuitados e os pimpíns eramos uns demiños para eles. Manda truco !.

En fin. Na foto está Rodri de Vigo e Os Perotes nos setenta e pouco.

Labels: ,

6 Comments

Links to this post

Tuesday, 1 November 2016

Día dos cemiterios

Hoxe está muita xente nos cemiterios honrando aos familiares mortos e falando cos veciños que hai tempo que non miran.
Os cemiterios están limpos e adornados se hai un ” Picato ” como o da foto cuidando as tumbas e panteóns.
Os vivos xa se encargarán de todo porque aos mortos pouco lles importa xa.
Como dicía o outro: Hai que ter medo dos vivos que os mortos xa están fodidos.
Rematou o Samaín.

Labels: ,

3 Comments

Links to this post