Archive for the ‘Sen clasificar’ Category

abril2017

Mércores, Maio 3rd, 2017

 

Saturday, 29 April 2017

Misterio de cor celeste

Hoxe fomos a Vigo e había rúas con cartaces como o da foto. Entre a xente que paseaba había afeccionados do Atletic de Bilbao. Supoño que se leron os cartaces preguntaríanse que queren dicir que nin eu sei que queren dicir.
Parece que está de moda dicir cousas que tanto poden significar unha cousa ou a contraria ou cun significado tan sutil, misterioso e volátil coma fume.
Debe de ser como o que dixo o outro día o chibo expiatorio da empresa que dixo que había muita   ” lengua veporina ” ( mistura de lingua viperina e labio leporino ).

Labels:

0 Comments

Links to this post

Wednesday, 26 April 2017

Septuaxésimo mes ( e mais dous días )

Aquí temos a Xela saíndo dunha das súas actividades. Ela non quere ir pero despois pásao ben. Tamén hai momentos que non  obedece ou se porta mal pero é tararear a música de ” Cumpleaños feliz ” e volve ao rego. O ano pasado quedou sen festa de aniversario e este ano quere tela.
E así estamos, cos tiras e aloxas coa nena que me deu un agasallo polo meu cumpreanos con case un mes de retraso que non se lembrou de darmo antes.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Sunday, 23 April 2017

Do 17 ao 22

A volta das vacacións fíxose dura pero xa estamos ao cen por cen de volta na normalidade.
O luns dezasete Xela recibiu de agasallo do Ratiño Pérez polo seu segundo dente unha lanterna para a cabeza e unha bóla plástica que encolle e estira e o primeiro día non apeaba da cabeza a lanterna. Ao Leo caíralle unha moa en Barcelona e recibiu do rato Pérez unha figuriña de Messi e un chupachups.

O outro día para aparcar en Vilaguindastre fun dar a un camiño que non coñecía e que estaba perto de onde vivía José Moreira, o fotógrafo que hai case cen anos fixo esta foto de catro homes almorzando coas súas camisas abrochadas ata o pescozo, os chaleques e a cachola cuberta con boina ou con viseira.
Si que mudaron os tempos !.

Hoxe pasaron uns ciclistas rodeados de máis motos e máis coches que bicicletas competían mentres unha locutora de radio queixábase de que ninguén lle falaba en galego e así non podía aprender que significa ” furafollas ” que o compañeiro dela lle traduciu en ” furahojas “.
En fin: parvadas do directo.

E o día rematou coa comedia teatral ” Amigos ata a norte ” que nos fixo rir e tamén pensar sobre este triángulo de amor, rancor e amizade e coa morte rondando para complicar  a trama.
Os tres actores foron mui bos.

Labels: , , ,

1 Comments

Links to this post

Monday, 17 April 2017

De Barcelona, da ida e da volta

O Leo quería visitar o Camp Nou en Barcelona así que aproveitamos e fixemos a viaxe en coche cos amigos de Marín.
Como era unha longa viaxe paramos a durmir o sábado oito en Pancorbo nun hotel que viviu tempos millores. Pancorbo é unha vila encaixonada entre grandes penedos sobrevoada por aves rapaces e dividida en dous pola estrada, o río e a vía do tren. Ten casas de pedra e uns soportais case enterrados na rúa principal !. Na cafetería El Frontón xuntábase toda a xente e ata había unha peña cabalar con oito cabalos e todo. Quixemos subir á fortaleza de Sta. Engracia pero fíxose tarde e levantouse un aire frío de montaña que nos fixo recuar.

No domingo baixamos pola Rioxa e os seus viñedos naquela terra vermella. Tamén cruzamos anacos de Navarra cruzados por  ” yasas “. Logo chégase a Aragón e as terras do Ebro cos seus niños de cegoñas e as Bardenas Reais que semellan un deserto das películas de vaqueiros. E por fin entramos en Cataluña cos seus plantíos de pereiras e pexegueiros e as súas chozas circulares dos pastores. No tramo final xa nos precipitamos cara á costa entre penedías e piñeiros e por fin chegamos a Vilanova i la Geltrú onde tiñamos reservado o aparthotel. Descargamos a equipaxe e, fartos de coche, decidimos pasear polo paseo da praia e logo subimos pola rambla maior.

O luns día dez fomos ata Barcelona en tren o Leo máis eu que tiñamos entrada no Museu do Camp Nou. Como iamos mal de tempo collemos un taxi dun afeccionado do Espanyol mui simpático. Chegamos un chisco fóra da hora pero como había unha riada seguida de xente ninguén dixo nada. Pasamos pola sá dos trofeos e onde explicaban a historia do clube e había fotos e obxectos relacionados. Logo saímos na parte alta onde lle fixen esta foto a Leo. Logo tocou baixar no medio da enxurrada de xente de todo o mundo: coreanos, brasileiros, alemáns, polacos, ingleses e ata outros galegos que sentín falar. Pasamos pola sá de prensa, as tribunas de prensa dende onde retransmiten os partidos e teñen unha vista fenomenal do campo. Logo baixamos ao vestiario do equipo visitante e á capela ante de saír ao campo.

Logo saímos pasando polo restaurante e pola macrotenda onde vendían de todo relacionado co Barça; ata vendían herba do campo de fútbol !.
Xuntámonos co resto do grupo polo Passeig de Gràcia, xantamos por alí e collemos un autobús para ir ao Parc Güell.

Parc Güell está mui ben pero saturado de xente mesmo na zona de pago. Na zona gratuita hai artistas tocando ou debuxando e vendedores de auga. Dende logo Gaudí era un artista e Barcelona sen Gaudí non sería a mesma Barcelona. Facía calor e un dron voando cerca da xente fixo que a maioría nos gozase das vistas sobre a cidade. Alí probei a cervexa barcelonesa Moritz que me soubo a gloria con aquela calor.
O martes once empezamos coa visita do zoo. Estivemos mirando a charla sobre os leóns mariños e as súas diferenzas con respecto ás focas. O zoo era grande e tiña un parque infantil mui bo pero repleto de xente. Logo levantouse aire e caíron flores das árbores que lle entraron nos ollos a Leo e a R. e querían marchar para o hotel. Mesmo R. que quería mirar os ” cabíparas ” ( capibaras ) non lles fixo muito caso cando chegamos onda eles.
Saímos polo Parc de la Ciutadella cheo de xente facendo ioga, xogando, tocando música, facendo equilibrios e malabares ou, simplemente, paseando coma nós.
Seguimos polo distrito del Born e fomos ao centro cultural e logo fomos ata a catedral despois de mercar souvenirs para os nenos e patacas fritas salgadísimas.
Despóis si que marchamos para o hotel dende a Estació de França nun tren de dous pisos.
O mércores doce os nenos gozaron da area e da praia pola mañá. Á tarde volvemos a Barcelona para seguir visitándoa e desta volta tocoulle á Sagrada Familia que miramos por fóra que cobraban muito por entrar e máis por subir. Acercámonos ás Ramblas en metro e logo baixamos ata a Marina. Todo isto é mui turístico e está cheo de curiosidades como os mimos que están logradísimos ou os vendedores que escapan da policía en canto a cheira. Como tamén hai ricos que proban un coche por 88 euros durante quince minutos.
O xoves catorce collemos os coches para acercarnos a Barcelona e fomos á CosmoCaixa que é como unha casa das ciencias pero enorme. A visita foi curta pero había para botar todo o día alí e Einstein parecía estar vivo.
Os nenos querían ir ao Museu de Xocolata e alá fomos. A entrada é unha chocolatina e hai aparellos para facer chocolate, explican a súa historia e despóis hai figuras feitas de chocolate dentro de vitrinas para que non se derretan e non as coman os nenos, supoño.
Despóis tocou visitar Montjuic e subimos algúns no teleférico que, teño que dicilo, é carísimo para o que é: non hai dous quilómetros de percorrido e dura cinco minutos a baixada e outros tantos a subida. Unha vez e nunca máis. Iso si, dende alí hai boas vistas.
Despóis aparcamos ” cerca ” do Poble Espanyol pero non entramos que era tarde e bastante caro. Fomos á praza de Espanya a admirar a Font Màgica que a partir das nove encende a auga con luces e música dignas de admirar como faciamos nós e os centos de persoas sentados alí na escalinata. Isto foi gratis igual que a actuación duns breakdancers que o facían mui ben. Xela soltou unha frase para lembrar cando admiraba a fonte: ” Esto nunca lo olvidaré. “
Deixo unas fotos pero millor ver un vídeo ou admiralo in situ.
Estas imaxes foron unha boa despedida de Barcelona: unha cidade espectacular e cosmopolita que afronta un futuro incerto.
O venres catorce despedímonos de Cataluña e cruzamos o meridiano de Greenwich en Aragón que ben poderían aproveitar para facer unha área de descanso para facer unha foto cunha perna do oeste e outra no leste.
Pasamos as paisaxes do domingo pasado e chegamos a Ledigos, unha viliña palentina e tranquila que ten un albergue usado maioritariamente por pelegríns que van camiño de Santiago.
O albergue era unha casona fundada pola Morena, unha muller guapa de nome exótico como Priscila. Demos unha volta polas calellas silandeiras de casas feitas de pallabarro e chegamos ao pé do niño da cegoña que estaba chocando o ovo deste ano. Ceamos no albergue contundentemente e ao día seguinte partimos cara a casa.
E mañá empezan o cole os nenos que á altura de Ourense coreaban no coche: ” Queremos dormir en un hotel. Queremos dormir en un hotel. “
O bo tamén se acaba, nonsí ?.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Thursday, 6 April 2017

Ecoloxismo VS ” culoxismo ”

Este día pedía unha volta pola natureza e acerqueime ata Orbenlle a ver como estaba a lagoa.

 

Nun cruce de camiños do camiño de Santiago había dúas pedras a modo de asento e un Cristo pequeno enterrado mirando algo.

Ese algo é toda unha exposición de arte dun pintor local que ten un blogo parado onde sain algunhas das súas obras.
O pintor é Xai Oscar.

A un paso están as Gándaras de Budiño co terreo onde estaba o centro de interpretación onde morreu un veciño que andaba aproveitando material daquela ruina.
Ao final a natureza recupera o espazo perdido.

Eu estaba feliz facendo fotos a cartaces ou á lagoa tratando de cazar coa cámara algún parrulo ou outro animal cando noto que hai un home mirándome dende outro observatorio. Tiña a man nun vulto da entreperna e caín da burra de por que habían dous homes máis por alí, sós e sen cámaras: o lugar non era para ecoloxistas senón para ” culoxistas “.

Marchei dalí co rabo entre as pernas ( nunca millor dito ) con dous homes seguíndome coa mirada.
Montei no coche e fun a Vilaguindastre para limpar a mente e a vista pero, como de casualidade, aparquei detrás do coche este de nome tan ” curioso “. Semellaba unha maldición que me seguía !.

Bueno, son cousas que pasan e así as conto.

Labels: , , ,

1 Comments

Links to this post

Monday, 3 April 2017

Entrou abril

Rematou marzo coa carretada de agasallos que levei para min: que se bombóns, que se pantalóns, que se entradas para teatro, que se libros, que se cervexas artesás, que se produtos ecolóxicos e sibaritas.

E abril comezou con Xela que foi onde non tiña que ir e non me seguía e escondinme dela e logo non me topaba na galería Durán. Nuns segundos armouse unha enleada cos camareiros das galerías e unha dependenta dun comercio con Xela no medio co seu panda de peluxe chorando que non me atopaba. Logo abrazouse a min e xa non me escapaba; aprendeu co susto. Máis tarde díxome que tres cousas levaría a unha illa: a Naideleo, xoguetes e unha hamburguesa. Púxenlle cara de sorpresa e díxome: ” ¿ Qué ?. Estaba indecisa entre tú o una hamburguesa pero tengo que comer, ¿ no ?. ”
No domingo amenceron rotondas con globos azuis do día do autismo e fixo unha tarde boa para dar unha paseata por Arbo adiante e mirar o corticeiro sen pólas caídas polas tormentas ou como amplían a adega das Laxas. Por sorte non atopamos o lobo como atopou a bisavoa Celia e relatou por enésima vez e que o siga contando que vai para os noventa e dous anos.

Labels: , , ,

1 Comments

Links to this post

 

marzo2017

Mércores, Maio 3rd, 2017

 

Wednesday, 29 March 2017

Xela fanada

Onte chamáronme do cole que a Xela lle dera un mareo. Resulta que se lle movía o dente de abaixo e saiulle un chisco de sangue. Xela é mui impresionable e púxose pálida e mala. Funa buscar e estivo o resto da mañá preguntando se sangraba toda intranquila. Por sorte caiulle o dente de noite na cama e non houbo dolores nin sangue nin máis problema.
Agora toca deixarlle o dentiño ao ratiño Pérez.
Na foto sai Xela coa dentadura completa.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Tuesday, 28 March 2017

Tanto de que esbardallar…

De onde sairía este nome en portuñol con ” ñh ” ?.

Se escriben mal en inglés, estará ben en árabe ?.

Se neva o vintetres de marzo haberá máis nevadas antes do verán ?.

De que tratará unha feira da Foda ?. Non me atrevo a buscalo na interrede.

E para deixar de esbardallar non hai como aprender dos xenios coma o escultor Rodin ( que non fixo esta serea ) que dixo:
” Onde todos pensan igual, ninguén pensa muito. “

Labels:

1 Comments

Links to this post

Saturday, 25 March 2017

Sexaxésimo noveno mes ( e mais un día )

Xela tira para adiante anque non se note. Está mostrando ser unha nena intelixente, criativa, orixinal e autoesixente. Quizá de máis que chega a pasalo mal se algo non lle sai como quere. No cole están contentos co ela no plano académico pero no comportamento xa non tanto que hai veces que vai enfadada da clase matinal cando temos que levar aos nenos antes. En canto ás actividades depende. Para ir a inglés Kangaroo non ten muitos problemas. A teatro vai ben. Non  está mui conforme con Art Attack pero como vai dende o cole non hai problema. A patinaxe non quere ir que Xoel lle manda muito ou perde nos xogos que fan ao final da clase. A piscina xa non vai e agora está probando ioga, a ver.
Parecen muitas actividades pero ela pode con iso e máis que é inqueda.
Agora xa está coa teima do seu aniversario e iso que quedan tres meses.
Se remata controlando o seu carácter e as frustracións será unha nena ideal porque é cariñosa aparte de intelixente.

 

Labels:

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 22 March 2017

E a primavera atropélanos

O día do pai pasou e algúns dos agasallos xa foron para o bandullo e non só o meu bandullo.

Un presente de Xela non se pode comer pero é unha artistada das dela.
O tempo de marzo é así como di a bisavoa Celia: ” Marzo, marzán: á mañán cara de can, ó mediodía cara de raíña e á noite corta coma unha fouciña “. Tanto é así que Xela máis eu andamos cos mocos ás voltas e o pobre do Leo está con febres e sen ir á escola. Xela di que vai esquecer facer contas como o do cartel que esqueceu como se escribe a letra ” v “.
E a crise que segue co enésimo exemplo: a xente de Pescanova facendo folga.
A primavera atropélanos !.

Labels: , ,

2 Comments

Links to this post

Saturday, 18 March 2017

Co pobo saharaui

Hoxe tivemos unha reunión para coñecer un pouco por riba a situación do pobo saharaui que leva 41 anos vivindo en campamentos no deserto, na Hamada ou terras do inferno como a chaman eles. Dependen da axuda exterior que cada vez é menor ao aparecer outros focos con necesidades como Haití ou Siria. A crise tampouco axuda e así están as cousas.
Nós acolleremos un neno este verán e estamos ilusionados e expectantes a ver como vai todo.
Deixo un mapa de como está o Sahara Occidental invadido por Marruecos e cunha barreira de campos minados e muros que é a liña vermella que separan os territorios ocupados dos liberados polo Frente Polisario.
Os nenos que veñen de acollida veñen de Tinduf en Alxeria.
Máis información na páxina oficial de Solidariedade Galega co Pobo Saharui.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Monday, 13 March 2017

Luns ás voltas

Esta mañá libre adiqueina a pegar voltas. Tiña que mercar algo para comer e algo de vestir aparte dun secador de pelo e cromos para os nenos. Tamén paseei os libros dos que quere  desprenderse Naideleo pero non os queren nos rastrillos nin na biblioteca municipal. Busquei sitio para xantar e estaban fechados os que eran a miña primeira opción pero á terceira xantei un bocata de luras que me prestou como tamén topar unha botella de viño tan simpática chea de insultos en galego incluindo algunha palabra que eu descoñecía como ” cafarnaxe ” que vén a dicir ” conxunto de rapaces “.
O que fai saír da casa !.

 

Labels:

0 Comments

Links to this post

Thursday, 9 March 2017

Napoleón e as mulleres

Onte foi o Día Internacional da Muller e tocoume traballar de noite. Xela estivo mala estes días e non foi ao cole. Normalmente durmo pouco pero con Xela na casa menos porque, con toda a lóxica do mundo, quere que eu lle faga caso e acende as luces do cuarto para que mire ben un debuxo que fixo ou chama por min para mostrarme que fai equilibrios co mando no xeonllo sentada no sofá. Por fortuna o mal de Xela xa pasou pero sigo sen durmir muito e todo isto fíxome lembrar a frase que dicía Napoleón que non pensaba cousa boa das mulleres e que dicía que cinco horas durmindo ao día son suficientes e só as mulleres e os idiotas precisan máis. Para Napoleón as mulleres eran necesarias para fabricar soldaditos para o seu imperio e pouco máis.
A sorte é que a historia segue o seu camiño paseniño con dous pasos para adiante e un para atrás e agora as mulleres poden votar, poden estudar, poden traballar, teñen dereito a folga e poden gobernar países e todo.
Oxalá que non aparezan máis napoleóns nin imitacións ” Trumpeteiras ” con esas ideas misóxinas de antes e cos seus pasos para atrás.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Monday, 6 March 2017

Churir: botar churumelos as cebolas

A Churrusqueira ten no seu blogo un apartado adicado ás palabriquiñas, palabras + riquiñas, esas palabras dunha zona limitada que non sain nos dicionarios e a min préstame isto.
A última que deu a coñecer é chorear que é botar flor o nabo e eu lembrei o ” churir ” que din por Arbo e poño a foto para aclarar o termo. Churir significa botaren churumelos ou grelos as cebolas. Eu pensaba que a palabra tiña que ver coas flores pero en Arbo non é así anque noutros lugares significa florecer.
Sigamos coa palabriquiñas !.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Saturday, 4 March 2017

Dúas voltas por Vigo

Vigo non é unha cidade que se caracterice pola súa arte nin polo amor á cultura e é máis ben unha cidade de traballadores como representa este debuxo a carboncillo da escultura dos ” Collonudos “, uns mariñeiros turrando dunha rede.

A pesar diso sempre aparece un sopro de aire fresco e estes días hai unha exposición na rúa do Príncipe de fotos de Sebastião Salgado, un fotógrafo brasileiro que viaxa muito e retrata tanto as miserias humanas, a fame e os seus traballos heroicos como as grandezas da natureza.

E así temos un iceberg sorprendente pola forma de castelo co seu foxo e ponte de entrada aquí arriba. Ou a luita do ser humano con estes Nenets desafiando frío e vento na foto de abaixo.

E, como non todo é fotografía en branco e negro; poño un cartaz alegre e en cor dun sicólogo falando da ansiedade nun máis que decente galego atopado sorprendentemente por este Vigo esta tarde.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 1 March 2017

Sen tempo non era

Sen tempo non era. O sachiño que lle saiu hai un par de meses xa está facendo que se mova un dente de diante. Nuns días Xela terá o seu primeiro dentiño para o rato Pérez anque penso que sería millor que o botasemos ao lume, como facían antes, por iso de ” Toma lumiño; para que o novo saia máis dereitiño “.

Tamén lembrei aquel artigo de Calros Solla onde falaba dos dentes e refráns.

A foto é dunha ( charanga ) comparsa de Moaña no domingo pasado. Había outra mui corida con traxes mexicanos e todas ían de Frida Kahlo.

Labels: ,

4 Comments

Links to this post

 

febreiro 2017

Xoves, Marzo 2nd, 2017

leoeosseus: February 2017 

Tuesday, 28 February 2017

Aprazando o entruido

Non sei onde imos parar: cain catro pingas e aprazan o desfile de carnaval !. O malo é que a xente xa non sai disfrazada por libre e só mirei un Tío Sam triste e solitario.
En fin.

No choio pediume o mecánico da empresa externa unha cana da cabeza. O extraño pedido era para tirarlle un anaco de pedriña dun ollo do seu compañeiro. Parece ser que unha cana ten bastante firmeza e non fai reacción no ollo por muito que foces nel. Cousas veredes !.

E tendo o tempo libre que deixa o entruido non celebrado podes facer un pasatempo matemático do que falaba o escritor homenaxeado no DLG deste ano: Carlos Casares.
O enigma consiste en descubrir os números que sustitúen as letras para realizar esta operación. Só precisas papel, lápiz e paciencia.

S  E  N  D

+         M  O  R  E
____________

M  O  N  E  Y

A foto é de hai dous anos.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Sunday, 26 February 2017

Sexaxésimo oitavo mes ( e mais dous días )

Xa saltaba eu o mesario da xoubiña. Aquí sai retratada vestida de Super Flas, o único disfraz que quixo poñer porque lle daba superpoderes o cinto ese.
A nena segue debuxando, escribindo e creando construcións cando non mira a tele.
É mui intelixente e razoa ben. Tamén é mui perfeccionista. Ten carácter e quere saír coa súa sempre e ai de quen se opoña. Así ten machacado a Leo . Fala todo o tempo e a volume alto. Pero no fundo ten bo corazón e é mecosiña e quere gustar…e acaba gustando, está claro.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Saturday, 25 February 2017

74 Xogo da Ola

Hoxe xogaron a 74 edición do xogo da ola. Eran muitos xogadores e o árbitro non estaba mui faladeiro.
Eu mirei xogar e romper unhas doce olas a cincuenta céntimos. Había público abondo e apareceu o rei do entruido Cuquín disfrazado de Cuquín cunha careta de papel del e o buraco para o seu nariz.

Tamén estaba Anuska, a súa filla, que sempre quere xogar e non lle deixan. Desta volta tivo sorte e puxo a xogar unha ola dando o saque de honor.

Entre o público estaba un exalcalde que tamén tivo o seu saque de honor e que ía disfrazado de cavernícola mediático.

Foi un bo comezo do entruido 2017.

Aquí deixo un vídeo filmado por min.

Labels: , ,

1 Comments

Links to this post

Thursday, 23 February 2017

O Meco manda

A estas alturas da película e entéirome agora dela !. Seica a semana anterior ao entruido, nos coles e institutos poñen un moneco que é o Meco e cada día ten un carteliño colgado onde di o que hai que facer ou vestir ese día. E a Leo e Xela tocoulles levar toallas ou bañador por riba do pantalón ou gorro de piscina ( como sae Xela na foto ). Mañá xa toca o desfile polos arredores do cole e este ano van de comida sá. A Xela tocoulle de cociñeira e a Leo de cacho de uvas con ghapio e todo no sombreiro.
A min tócame disfrazarme de traballador e non poderei mirar os meus fillos disfrazados pola rúa.
Outro ano será.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 22 February 2017

Que nos robotizan !

Temos na fábrica unha xente de fóra que está arrincando maquinaria vella para cambiar por outra nova. É un adianto, si; e safaremos de facer algúns traballos suxos e penosos, pero algún compañeiro terá que marchar da empresa.
Robotizan todo e xa mirei o Moley, un robot cociñeiro que será parte do futuro ou inspiración para outros.
Tamén queren que haxa veículos que circulen sen chófer e, de feito, hai tractores que van sós en grande prantacións  nos EEUU.
Virá un futuro no que o humano e o tecnolóxico estará tan misturado que non saberemos onde están os límites.

Na foto un coche aparcado en Vilaguindastre que é bastante presumido.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Saturday, 18 February 2017

Xela artista

Xela saiu do cole onte cun premio dun debuxo exipcio para colorear e non parou ata conseguir o resultado final que é incrible para unha nena de cinco anos.
Xela non para de argallar, pintar, montar, escribir e dáselle ben.
Vou criar unha nova etiqueta: Xelartista. E que non me cheguen os números romanos para esta etiqueta.

E, como non é todo arte, quixo andar en bici antes de que volvese a chuvia e así souben dunha pintada que me resultou curiosa.

Labels:

4 Comments

Links to this post

Thursday, 16 February 2017

Soutos, pericos e novos ” pedros ”

En custión de idioma sempre aprendo e o outro día en Arbo a avoaM dixo: ” Salimos dun souto para meternos noutro “, unha frase feita que vén a dicir que saímos dun problema para meternos noutro. Vaia, a tradución perfecta do español: ” Salimos de Guatemala para meternos en Guatepeor “.
No choio tamén aprendo e sai que os ” pericos ” do cabalo son bos para criar miñocas e facer compost. Os ” pericos ” son os ” pedros ” de Salceda e, voltas que dan as palabras;  ” pedro ” ou ” pedrolo ” tamén é unha nena que lle gusta os xogos de nenos.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Tuesday, 14 February 2017

Día do amor

Hoxe voan bombóns, tarxetas e agasallos e hai ceas románticas. Cada un celébrao ao seu xeito ou non o celebra porque non quere ou non ten con quen celebralo. Iso si, eu penso que o amor existe fágase ou non se faga en contra do que di o cartaz da foto de arriba.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Saturday, 11 February 2017

Balonmán e Carapuchiña Vermella

Hoxe tocoulle a Leo xogar o primeiro partido ” real ” contra nenos doutros colexios.

E á tardiña tocou teatro coa versión con cancións e final feliz para o lobo da obra Carapuchiña Vermella.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Friday, 10 February 2017

O ” Speed Limit ”

Estudou comigo e naqueles tempos de xuventude era batería nun grupo de amigos chamado ” Speed Limit “. Pasou o tempo e levounos por camiños distintos. Os del creo que foron complicados con perda de traballo e intrusións en malos hábitos. Agora sempre o miro co esas bolsas e un día pregunteille e díxome e mostroume o que traía nelas. Eran restos de panadería que compartía con veciños máis necesitados ca el e, simplemente, alucinoume.
Agora lembro o vídeo-experimento aquel no que lle dan 100 dólares a un vagabundo sen fogar para comprobar en que o gasta e deixa sorprendidos aos que gravaban.
Está en inglés pero é doado de entender o que acontece.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Monday, 6 February 2017

Errare humanum est…

Alá polo mes de maio apareceron estas bolsas do Eroski con palabras galegas e os seus debuxos correspondentes. A min gustáronme e ata perdoei o erro de escribir bolboreta con ” v ” que comprobando en google non hai tanta distancia entre ” bolboreta ” e ” volvoreta “.
Pero non quedou a cousa así xa que correxiron o erro haberá un par de meses atrás e agora xa locen as bolsas tal como teñen que ser.
Porque rectificar é de sabios.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Friday, 3 February 2017

Candeloria e San Brais

Onte foi o día da Candeloria, día que dicían os vellos que casaban os paxariños e falamos no taco sobre iso. Falamos dos poucos paxaros que quedan pola escaseza e pouca variedade de cultivos e o uso de pesticidas. Os compañeiros falaron de paxaros dos que coñecía o nome coma carrizo ou pintasilgo pero nomearon un paxariño que non coñecía co ese nome e que chaman canario bravo e que en Arbo creo que é a sirina.
E hoxe é san Brais santo avogoso da tos: necesario para estes días de galerna.

Labels: , ,

3 Comments

Links to this post

Wednesday, 1 February 2017

Crise cultural

Neste tempo de crise que non dá rematado a xente busca cartos onde sexa. Eu fixeime o outro día no anuncio da foto onde vendían dende ferramentas a mobles pasando por artigos para bebé. Tamén vendían libros que supoño que estarán coma novos polo pouco uso cando o dono escribe ” libros bariados “.
A crise non só é económica que tamén é cultural.

Labels:

2 Comments

Links to this post

 

xaneiro 2017

Xoves, Marzo 2nd, 2017

 

Tuesday, 31 January 2017

Tres caramelos

Onte volveu ao choio un compañeiro que levaba case un ano de baixa laboral por unha operación dun tumor que daba mala espiña. Eu chamábao bastantes veces e preocupábame por el e aledeime de que todo acabara volvendo ao rego.
El recompensoume hoxe con tres caramelos.
Non teño que dicir que me souberon a gloria.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Monday, 30 January 2017

Nobel da paz na casa

Hoxe o Leo chegou todo contente a casa. Houbo votación en cada aula para escoller o compañeiro que merecería o Nobel da Paz e Leo foi o escollido pola maioría dos compañeiros.
Un aplauso por el !.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Thursday, 26 January 2017

En Oniria

Despois dunha boa tempada traballando de noite agora traballo pola tarde. Mudan muitas cousas e agora durmo e soño e teño varios soños por noite. O mundo onírico é complexo e sen explicacións exactas do que acontece. Lembro unha noite con tres soños. Nun enchían o val de Arbo de auga por mor dun encoro e a xente mercaba monte no alto para construir a casa fóra da auga que chegaba ata as portas da primeira casa da foto. Do segundo soño non lembro nada e no terceiro eu conducía un coche por Arcade e na estrada paralela ía outro coche meu teledirixido e seguindo o mesmo camiño.
Supoño que será millor estar a soñar que non estar na vida esperta cos seus problemas.
Supoño que diso saberán muito os aborixes australianos.
Non canso de supoñer.

Labels: ,

4 Comments

Links to this post

Wednesday, 25 January 2017

Sexaxésimo sétimo mes ( e mais un día )

E o tempo sabe o seu camiño e Xela ao par del.
A nena cambia e aprende e millora en todo. De cada vez escribe e debuxa millor e razoa máis. Asómbranos con algunhas cuestións case filosóficas sobre onde estaba antes de nacer e que pasa cando un morre e ela non quere morrer e nós dicímoslle que hai que comer para non morrer e que esqueza iso que inda é mui nova.
No plano físico dicir que agora case nunca mexa na cama anque segue a durmir co cueiro posto. Saiulle un sachiño diante dos sachos de abaixo e fai graza cando lava os dentes e lava aparte ese dentiño.
Desta volta deixo dúas fotos coas súas construcións porque no mesario pasado non puxen ningunha, xa sabes: era Nadal.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Sunday, 22 January 2017

Se non imos a China…

…vén China a nós. Ou polo menos parte das curiosidades chinesas.
En Vigo hai unha exposición dos guerreiros de terracota de Xian.
Os chineses fan todo ao grande e non podo imaxinar como sería un exército de 8000 soldados feitos a tamaño real e coa súa faciana e roupa distinta cada un deles. Na exposición poñen un vídeo explicando o descubrimento arqueolóxico de hai só corenta anos e tratan de explicar o traballo e o porqué deste monumento que foi un verdadeiro traballo de chineses.
Gustoume anque semelloume un pouco caro de máis.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Thursday, 19 January 2017

Odio algúns números

O odio non é polos números negativos da temperatura cando saín do traballo anque foi cousa dura de levar traballar de noite co este frío.
O odio é polo número de chamadas que fixen para consultar un detalle co hospital Álvaro Cunqueiro. Foron vinteunha onte só dende o móbil porque non contei as feitas dende o fixo e todo para que non me colleran. Hoxe fixen algunhas máis e seguín sen resposta e rematei por ir ao hospital. Preguntei cando me ían chamar para a colonoscopia e dixeron que a lista de espera é dun ano e medio a dous por algo que antes demoraba seis meses. Fun poñer unha queixa e déronme o número trinta para esperar a ser atendido. Do vinte no que estaba cando me deron o meu tardaron unha hora e media en atender dez queixas ata chegar á miña. Non sei se valerá de algo pero quedou a miña queixa rexistrada.
Todos estes números son os que odio, e non contei os euros do aparcadoiro ou os cartos da autopista.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Wednesday, 18 January 2017

Non entendo

Collín un almanaque dunha entidade bancaria con fermosas ilustracións. Tamén ten frases con propósitos distintos para cada mes deste ano pero chegando a agosto, mes especial para viaxes; sae unha frase que tardei en entender e non o teño nada claro. Aparece un ” dicho ” nesa frase galega que sería unha tradución á machada do español ” dítelo ” que chirría nos oídos. Mesmo o inglés ” Remember me ” nos cadra ben e sería ” Remember myself ” para ter sentido.
En fin, creo que necesitan practicar galego e inglés.

Labels:

4 Comments

Links to this post

Sunday, 15 January 2017

Pequenas vitorias

Poden e de feito cain as xigantes sequoias pero a vida dá pequenas vitorias. Un familiar sai ben dunha operación, Xela vence unha catarreira que atacaba con febres e Leo fai unha excursión a Coruña. Todo nun venres trece.
Só queda vencer ao fluoroscente da cociña pero vou conseguilo.
A foto é dun regato de augas quentes que desemboca no Pai Miño: unha pequena vitoria da natureza.

Labels: ,

3 Comments

Links to this post

Tuesday, 10 January 2017

Revisitar o pasado

Bueno, un propósito que si me gustaría acadar é o de viaxar. Fuchiquei polo Google maps e descubrín que o tempo pasa para todo. Por iso, gustaríame viaxar a Londres para volver pasealo e lembralo como era cando vivín e traballei alí hai vinte anos. Teño que facelo antes de que mude máis. Por exemplo, os dous lugares onde vivín non existen alagados pola excavadora.

Si existe o primeiro lugar onde traballei: o hotel Bluedaws.

Como tamén existe a sanduichería onde traballei.

Creo que as vacacións cain ben este ano e poderemos pegar un chimpo ata a vella London para que a coñezan os nenos.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Sunday, 8 January 2017

Propósitos do novo ano

O outro día mirei un cartaz dun ximnasio pero tranquilos que non me anotei nel. Non teño propósitos concretos para este ano e o do ximnasio tampouco está dentro do previsto. Iso si, gustoume a frase do Alacrám Vermelho e procurarei seguila este ano e os que veñan: ” Cair está permitido. Erguer-se é obrigatorio “.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Friday, 6 January 2017

Reis 2017

Os Reis andaban ultimamente por todas partes.

Na cabalgata de Vilaguindastre botaron muitísimos caramelos.

E na nosa casa deixaron presentes para todos.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 4 January 2017

” Canta ” e outras cousas

Hoxe metémonos no medio da marabunta dos centros comerciais acugulados de xente nestas datas e fomos mirar a película ” Canta “ que non me convencía de primeiro pero que me encantou e me fixo soltar algunha bagulla e todo. Son diferentes personaxes con diferentes formas de ser e vidas distintas que están unidos polo amor á música e que entran nun concurso para gañar cartos. Teño que dicir que as imaxes e a historia son de dez e as cancións e momentos simpáticos non paran e non desentoan. Quedei co dato curioso da camisola do koala protagonista que tiña escrito Calatonia University. Haberá algún catalán no equipo de traballo ?.
Como non todo é cinema na interrede descubrín un calendario de pedra dunha igrexa galega e uns experimentos sobre a socialización do ser humano que ata provocan riso do adocenados que chegamos a ser para seguir integrados nun grupo.
E imos cara a Reis.

Labels: , ,

3 Comments

Links to this post

Tuesday, 3 January 2017

O 2017 está aquí

O ano comezou en Arbo despóis de comermos uvas en lata que non había das naturais. A bisavoa Celia non quixo uvas e deitouse antes que lle doía a cabeza. Ás doce pasadas empezou a foguetería no Barriño onde a xuventude ilumina a noite .

Na mañá seguinte fixemos unha camiñada Naideleo máis eu pola zona onde miramos a tala de piñeiros, os cabalos e touras e detalles curiosos como o do escudo heráldico que tanto deu para comentar naqueles tempos bos para os blogos.

Tamén me resultou curiosa esta figura e unha revista de pelos que protexían a dúas touras. Non sei que poderes de defensa terán !.

E hoxe fun testemuña dun caso de violencia doméstica en pleno centro de Vilaguindastre. Saiu unha muller á porta do balcón pedindo socorro, pechouse dun portazo a porta e logo por unha xanela berrou: ¡ Me están pegando !. Outra vez pecharon a ventá con forza e a xente e eu quedamos á espera do que ía acontecer. Houbo un que chamou aos municipais que estaban a un paso dalí e sorprendeume gratamente a reación do flautista que admira Xela que foi a un bar do edificio dos berros para avisar do que acontecía. Os municipais chamaron á porta pero non houbo resposta e non poden tirar a porta abaixo sen haber evidencias. Buscaron testemuñas e ofrecinme eu por se for preciso para algo.
Espero que todo quede en anécdota.

E así empeza este ano.

Labels: ,

3 Comments

Links to this post

 

decembro 2016

Venres, Xaneiro 20th, 2017

 

Thursday, 29 December 2016

Feliz 2017 !

Estes días non parei. Que se reunión de Asperga, que se cesta da empresa e o xantar, que se exhibición de patinaxe de Xela, que se matar os porcos en Arbo, que se chegada do Papa Noel, que se avaría da caixa de cambio do coche, que se problemas coa calefacción , que se facer os calendarios, que se dentista de Leo, que se teatro con ” Pinocho “, que se cinema con ” Vaiana “, etc, etc. Tantas actividades que me mantiveron lonxe do blogo así que decido entrar hoxe para felicitar este novo ano que entra con todo o que traerá de sorpresa.
Feliz 2017 para todos !.

Labels: , , ,

5 Comments

Links to this post

Monday, 12 December 2016

De volta na rede

Pois si. Foron días complicados coa lavadora estropeada e xa sustituida por unha nova. Botei tempo a escoller fotos para o calendario do 2017 e quedamos sen teléfono e interrede toda a fin de semana e por se fose pouco Xela estivo maliña con febres. Todo sumou para desconectar case totalmente esta semana pasada.
Pero todo acaba volvendo ao rego e xa temos interrede e Xela recuperouse e debuxou un mostro que cai na auga chea de peixes feituquiños e un can que cada vez que debuxa un máis se van semellando a cans reais.
Conto con volver á interrede esta semana e ir rematando a escolla de fotos.
E, de agasallo, outro debuxo de Xela.

Labels: ,

5 Comments

Links to this post

Tuesday, 6 December 2016

Sensacións de decembro

 

Debe de ser o cambio climático o que fai que estes días faga caloriña de día e deixe eses solpores con rubiéns de cores case imposibles.

O Nadal acércase en Vilaguindastre coa casiña dos trasnos que axudan ao vello barbudo do Polo Norte e os trasniños poboando o alto das farolas.

 

Xela anda alterada pero non esquece facerlle un agasallo a Papa Noel con monecos da patrulla canina ben envoltos con celo e un conto escrito e debuxado por ela debaixo da nova árbore de Nadal.
E, como quen non quere a cousa, este decembro e final de ano corren que dá xenio.

Labels: ,

4 Comments

Links to this post

Thursday, 1 December 2016

Ano Castelao

Para conmemorar o ano Castelao en Vilaguindastre os comerciantes imprimiron bulsas da compra, bulsas para o pan e servilletas de papel con debuxos de Castelao. É unha boa iniciativa pero no caso das servilletas as letras quedaron tan miudas que non se len. Por fortuna podo ampliar a foto e ler:”  – ¿ Por qué no habla castellano, señor Pedro ?.
– Ay, neniña. En galego nunca s´escribiron os recibos das contribucións “.
Un texto que ten a súa retranca como muitos dos de Castelao.
En canto a nós, aquí andamos coas actividades dos nenos, exames de Leo, amaño da lavadora e piñazo no coche.
E empezou o inverno que xa di o refrán: ” En san Xoán empeza o inferno e en san Andrés o inverno “.

Labels: ,

3 Comments

Links to this post

 

 

novembro 2016

Venres, Xaneiro 20th, 2017

 

Saturday, 26 November 2016

Prenadalizando

Cada ano que pasa seméllame que se adiantan os acontecementos e así un veciño pendura un adorno de Nadal no día de San Martiño para abraio de Xela que pregunta por que hai adornos de Nadal se aínda non é tempo del.
E o que non se adianta cópiase e agora tamén hai Black Friday para remedar aos todopoderosos norteamericanos. Que non che extrañe que calquera ano destes empecemos a celebrar o día de Acción de Gracias comendo pirú e festexando por exemplo que os celtas se xuntaron cos íberos nese invento de pobo celtíbero.
Con todo os días pasan e aprendo dúas frases novas para min. ” Teis un peito coma unha lareira ” que me dixo un compañeiro por ser capaz eu de beber auga fría pola mañá; e ” Eres difícil como varrer unha escaleira para arriba ” que é unha boa comparanza que non precisa de explicación.
E o día de hoxe foi día de chuvia e frío, ideal para recollerse en casa e tomar chocolate quente e xogar na Wii onde Leo foi o gañador dos bólos. Foron bólos virtuais que aos reais non foi hoxe porque non foi convidado a un aniversario dun compañeiro. En fin, que se lle vai facer.

Labels: , ,

3 Comments

Links to this post

Thursday, 24 November 2016

Sexaxésimo quinto mes

 

Aquí está a macaquiña lendo FASE 2 escrito cun sebe. A profe Cris di que é mui lista, boa e obediente e o único defecto que lle topa é que se frustra cando algo lle sai mal. E damos fe diso !. Non lle gusta que algo lle saia mal ou que lle reprochemos algo.
E aquí deixo un debuxo con texto feito por ela e unha construción desas que lle sain do maxín.

 

Labels:

2 Comments

Links to this post

Wednesday, 23 November 2016

Consellos musicais

 

Eu son nulo nisto da música así que farei caso da xente de Canto Ghalpón e tratarei de escuitar as recomendacións musicais.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Monday, 21 November 2016

Palabras e solpores

 

Mentres deixo os nenos en inglés dou unha volta.
Nunha lavandería hai un cartaz falando do sorriso. Gústame cando di que non hai rico que non o precise nin pobre que non o poida dar.

 

 

Unha moza ofrécese para cuidar nenos. Ten unhas cualidades que a fan semellarse á señorita Rottenmeier. Resultoume chocante cando pon que unha das súas cualidades é que é española.

 

E o outono vai achicando os días e deixa solpores de foto.

 

Quería resaltar a cor das follas pero o único que consigo é isto.
Xa sabes: a ficción nunca supera á realidade.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Saturday, 19 November 2016

Lavados, Trolls e ligazóns varias

Coa lavadora avariada temos que lavar a roupa nunha lavandería. Tiven sorte e topei un billete de cinco euros na secadora e saiume o lavado nun euro.

 

 

Xela quería mirar a película ” Trolls “ e alá fomos. O Leo xa empeza a rechazar películas infantís e mal por el polo que perde.
Na interrede topei referencias a un xogo que xogaba eu de pequeno espetando baleas de paraugas e do que non lembro nin o nome nin muitas das normas.
Tamén topei un libro sobre as vacas con contos, palabras e expresións curiosas.
E así andamos.

Labels: , , , ,

0 Comments

Links to this post

Thursday, 17 November 2016

Pensando no negocio

Impactoume a foto esta que publico. Ao primeiro pensei que guai que pensen nas parellas do mesmo sexo. Pero agora penso que unicamente están pensando no negocio se observamos a diferenza de prezo entre un traxe de noiva e un de noivo. Non me extraña que queiran vender dous traxes de noiva por voda !.
Aproveita que a mostra é esta fin de semana.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Monday, 14 November 2016

Na superlúa

Nestes días a lúa estará máis perto que nunca na miña vida porque terán que pasar setenta anos para que se aproxime a esta distancia. Este é un fenómeno que pasa cada setenta anos como coller unha aspiradora e facer bricolaxe en Arbo montando estores. Ou preguntarlle a Xela quen é a nena máis guapa da veciñanza e que diga que non se sabe que os gustos son diferentes. Ou aprender dun camioneiro portugués que cando fai bo tempo na lúa chea durante cinco días segue facendo bo tempo.
Chauciño, superlúa.
E como é tan difícil de fotografala hoxe regáloche unha foto da lúa ben grande do catorce de xullo de 2014.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Saturday, 12 November 2016

Pinchorriño

Estamos en novembro e Vilaguindastre leva anos facendo o pinchorriño nas fins de semana deste mes. Tomas unha consumición e danche un pincho. Así que paseamos pola vila e fomos ao ” Adèle ” que nos deu unha carne moruna con pan e patatillas. Logo fomos ao ” Cólleo con pinzas “ onde nos agasallaron cun bóliño con pólo e canónigos e xa estabamos ceados.
No paseo falamos coa familia mallorquina das pequenas historias de Vilaguindastre e das viaxes e, de casualidade, topei unhas letras debaixo dunhas pegatinas.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Wednesday, 9 November 2016

Novembrizando

E chegou o frío como mostra a moneca do tempo do Ferral.

Estivemos pouco tempo na festa dos Calacús. Eu comín castañas e os nenos churros de chocolate. Como mudan os costumes !.

Topamos esta nota no cuarto de Leo e o ratiño Pérez deixoulle algo a Leo. O neno quedou gratamente sorprendido e non sabía por que o ratiño fixo a súa aparición. Non sei; aquí pasou algo raro.

Levo tempo sen escribir porque esta vida absorbe o tempo libre. Tamén estivemos liados preparando un traballo da ” Volta ao mundo en oitenta días ” polos EEUU para Xela. Extrañoume que fixese parte do percorrido nun trenó con velas.

A Torredocaminho tamén ocupa parte do meu tempo e así aprendín a canción que tararea un compañeiro cando está cabreado e non é outra que a de Xesuscristo Superstar.
A miña canción cando estou algo encabuxado é a de ” Carros de fuego “ ou a de ” La, la, la “.
Eu aprendín na mili iso de ” Cuando un gallego canta o le dieron por el culo o poco le falta “.
Ti tes alguna musiquiña para eses momentos de rabia contida ?.

Labels: , , , , ,

2 Comments

Links to this post

Thursday, 3 November 2016

Os Perotes

As pelexas entre rapaces destes días en Lugo fanme lembrar as miñas pelexas. Cando vivía en Vigo non lembro pelexar con ninguén pero foi chegar a Vilaguindastre con dez anos e empezaron as pelexas e burlas. Había unha banda de nenos que non tiñan pais ou non estaban na casa e eles botaban na rúa todo o día facendo falcatruadas. Eu chamáballe a uns a banda de Mariano e había outra de máis pequenos que o xefe era o irmán pequeno do tal Mariano e chamabamos a banda dos Goris.
Sempre se burlaban de min e do meu irmán porque eramos calados e iamos a casa dereitiños ao sairmos da escola. Varias veces encirraron contra min a E. ” Foureñas ” un neno da miña idade pero que zoupaba que metía medo e que, voltas que dá a vida, agora é amigo meu. Eu desas pelexeiras chegaba quente a casa pero aguantaba. Dunha volta mandaron a outro contra min pero desta vez fun eu o que lle zorreguei ao outro pero como era da banda deles dixeron que gañara e felicitárono anque sangraba e eu marchei sen mancadura pero coa cabeza gacha de perdedor.
O curioso é que nos chamaban a min e ao meu irmán Os Perotes que eu cismaba se tería que ver con nenos pera ou repipis. Pasou o tempo e buscando nun dicionario descubro que é unha palabra galega que significa ” diablillos “.
Mira por onde, ou sexa que os cuitados e os pimpíns eramos uns demiños para eles. Manda truco !.

En fin. Na foto está Rodri de Vigo e Os Perotes nos setenta e pouco.

Labels: ,

6 Comments

Links to this post

Tuesday, 1 November 2016

Día dos cemiterios

Hoxe está muita xente nos cemiterios honrando aos familiares mortos e falando cos veciños que hai tempo que non miran.
Os cemiterios están limpos e adornados se hai un ” Picato ” como o da foto cuidando as tumbas e panteóns.
Os vivos xa se encargarán de todo porque aos mortos pouco lles importa xa.
Como dicía o outro: Hai que ter medo dos vivos que os mortos xa están fodidos.
Rematou o Samaín.

Labels: ,

3 Comments

Links to this post

 

outubro 2016

Venres, Xaneiro 20th, 2017

 

Monday, 31 October 2016

Rematando este outubro

Parte da familia vai á TVG a Land Róber Tunai Show.

O calacú de Xela sucumbiu ás couces dadas pola xente que trasnoita polo centro de Vilaguindastre.

O sábado acercámonos á Coruña.
No Domus demostrouse que Xela vén sendo filla de Naideleo.
Tamén alí teñen frases cheas de sentidiño.
Admiramos o documental 3D dos pequenos xigantes entre esquíos, ratos, bechas, arañas, caracois, lobos, rás, bufo, alicráns e máis fauna.
A torre de Hércules estaba a un paso co seu gaiteiro, a estatua de Carlos III, as portas cos traballos de Hércules e os turistas a pe ou en segway.
O hotel onde durmimos era pequeno e non limpo de todo pero tiña un espello que nos repetía muitas veces para saudarnos e despedirnos cando entrabamos e saiamos do baño.
O domingo fomos á casa das ciencias e ao acuario con todas os experimentos e os animais mariños.
A boira da tardiña e o cambio de hora despediunos da cidade do norte ata que volvamos outra vez.

Labels: , ,

1 Comments

Links to this post

Tuesday, 25 October 2016

Sexaxésimo cuarto mes ( e mais un día )

Aquí está Xela nunha das actividades que máis lle gusta: argallar. Colle calquera cousa e xa inventa unha historia ou fai unha montaxe rara. Estes días atrás estivo facendo trampas para coller ao ladrón se entraba na casa. Tamén fai torres coas cousas máis dispares e desafiando o equilibrio. Outra actividade que lle presta é a de facer de león, o seu animal favorito, e mándame xogar cuns monecos que atopan ao león e se fan amigos e logo pelexa a Xela-león contra outros monecos e Xela acaba victoriosa que niso non hai dúbida: quere ser a primeira en todo.
Hoxe enfadámonos co ela que escapa e bota a correr e logo hai que buscala para o noso desespero.
En plan físico segue sen comer e aínda así é activa. Segue a usar cueiros de noite e dorme na cama grande. No falar vai ben anque ten a profe Rut de apoio para aprender a pronunciar o son ” s ” que cecea un chisco.
E segue a medrar !.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Sunday, 23 October 2016

Calacuando

É un pouco cedo, si, pero xa fixemos os calacús para o Samaín.
Foi na casa da avoa Cris en boa compaña e despois dun xantar variado e ameno.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Thursday, 20 October 2016

Exposición orixinal

 

Nestes días hai unha exposición de fotos macro e de paisaxes dun fotógrafo en Vilaguindastre. Ata aí é o normal. Pero o curioso desta exposición é que o fotógrafo premia a un visitante. Explícome. O fotógrafo expón cincuenta fotos; entón calquera pode escoller a que máis lle gusta e escribe nun papel o seu nome, idade, o seu teléfono e o número da foto que máis lle gusta. O fotógrafo sortea entre todos os que cubriron o papel e o premiado recibe unha ampliación da foto votada.
As fotos son cincuenta e son mui boas. Eu escollín esta do caracol e a pranta que semella unha luita entre seres extraterrestres. E o que son os gustos; o primeiro día estabamos anotados uns dez visitantes e ningún coincidía no gusto.
O fotógrafo chámase Juan Carlos.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Tuesday, 18 October 2016

Andrés o ” faz tudo ”

Hai xente que tanto fai unha cousa coma outra e así temos a este Andrés que tanto serve de chófer como espera polo fontaneiro ou compra billetes ( amplía a foto; non ten desperdicio ).
Hoxe facíame falta o tal Andrés para facer o meu choio pola tarde que tiven que velar pero non o chamei.
Que teñas máis sorte, Andrés.

Labels: ,

0 Comments

Links to this post

Saturday, 15 October 2016

Frases

Sempre que podo pego unha volta ata a porta do Saspi para mirar o que ten escrito na pizarra ese día. A verdade é que ten frases impactantes muitas veces coma esta que fotografei onte e que deixo aquí.
A cafetería fíxose famosa polas frases que comezaron a escribir cando morreu Galeano en abril de 2015 e dende entón cambian a pizarra cada dous ou tres días… e que lles dure !.

E, falando de frases, lin unha un día aí atrás que me gustou: ” Se luitas podes perder pero se non luitas estás perdido “.

O Saspi segue e eu tamén.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Thursday, 13 October 2016

Outubro activo

Mañá hai un evento solidario para recoller cartos para unha protectora de animais. Se vas pagas cinco euros e se non podes podes doar dous euros na fila 0. Creo que optarei por esta segunda opción.

Tamén hai un certame literario en Vilaguindastre para nenos de 8 a 18 anos. As bases están aquí. A ver se convencemos a Leo.

Os empregados do concello amañan beirarrúas e pintan raias nas estradas e o equipo de fumigación luita contra o bicudo vermello que liquida as palmeiras. Faime gracia como se publicita a empresa : Matamos por encargo.

E como está todo tan activo apaño e como amorotes da árbore de diante da casa que tirou ao chan o vento destes días.
Como ves, este mes está activo.

Labels: ,

0 Comments

Links to this post

Wednesday, 12 October 2016

Crise real

O outro día empezou Xela unha actividade de manualidades que se chama Art Attack e saiu chorando e medio disconforme. Naideleo díxolle que tiña que probar máis días e Xela respondeu entre saloucos: ” Bueno, vale. Pero voy sólo cuando me toque “.
Onte foi a clases de teatro na sala Ingrávida e pasouno ben pero saiu tamén disconforme. Naideleo díxolle: ” Pero se o pasaches xenial…” Xela respondeu: ” Genial si pero es más genial el bocadillo de Nocilla “.
Onte tamén tiña o día faladeiro e dixo que había xente que falaba con acentos doutros idiomas: ” Si, habla con acento francés y otro con acento vegetariano “.
Nada, que co esta nena non hai tranquilidade que as saca de onde non hai.

Por iso que a crise do 29 tivo que ser unha real crise para chegar ao punto de pensar en vender catro nenos e prescindir da súa alegría.
Teño curiosidade en saber como rematou a historia da foto.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Sunday, 9 October 2016

Células, castañas e luras

Tarde de sábado montando unha célula vexetal.

Noitiña de serán con veciños comendo bocadillo de chourizo e castañas.

E xantar de domingo no local das marabillosas fotos submariñas entre as bateas, paseo pola praia e xogos no parque infantil. Dende logo isto non parece outubro.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Friday, 7 October 2016

Humor laboral

No traballo non só se perde olfacto e oído e acabas derrengado de mover toneladas, non. Temos o tempo do taco para leriar un chisco e a ducha do final da xornada que é o que nos aporta enerxía e non outras cousas.
No vestiario hai un servicio que non funciona estes días e así puxeron o cartel indicándoo.
Pero, está claro, iso deu para ” adornar ” a outra porta por dentro con outro cartel en plan Barrio Sésamo explicando ” dentro “, ” fóra “, ” cerca “, ” lonxe “, etc.

Hai que tomar as cousas con humor !.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Thursday, 6 October 2016

Máis vale…

Un compañeiro dixo o outro día ” Máis vale un bolígrafo malo ca unha memoria boa ” referíndose a que é millor escribir as cousas para non esquecelas.
Eu aplico o consello e escribo este blogo malo para non deixar atrás acontecementos como o de Xela que aprende a escribir ela soa e aquí deixo a foto de testemuña. Ademais inclúe un dinosaurio cheo de dentes e poutas rampantes que me encanta.
Tamén os nenos empezaron este mes de outubro coas actividades extraescolares e así levando a Leo podo admirar este enxeño de arte rural para evitar o ataque dos paxaros ao millo.

E sigo enchendo este caixonciño malo de memoria virtual.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Wednesday, 5 October 2016

Arte verdadeira

                                             
O tempo pasa e vai levando xentes, costumes e formas de vivir. No libro ” Aldeas sen voz “ o fotógrafo Vicente Ansola fotografía aldeas de A Pontenova antes de que se esborroen no abandono e o silenzo. O libro compleméntase con versos e textos de integrantes do grupo A porta verde do sétimo andar que axudan a querer esta xente e estes lugares.
Nada, que me gustou o libro como lle gustou ao director Pepe Jordana que rodou unha curta nestas terras.

 

Labels: ,

0 Comments

Links to this post

Sunday, 2 October 2016

Celebrando a década

Esta fin de semana adicámola a celebrar oaniversario de Leo. O sábado xantamos en Tui na tapería Lademanu que é altamente recomendable: bo servizo, tapas saborosas e ben presentadas e cun prezo contido. Aparte gózase dun local mui limpo, con vistas do río e Portugal e unha música suave. Logo recollemos algúns amigos de Leo e fomos ao cinema que botaban a película ” Cegoñas “ que estivo mui ben cos lobos creando formacións para atrapar a cegoña e á humana que levaban unha bebeciña á súa casa. Logo tocou merenda no McDonalds e volta para casiña.
E hoxe domingo mercamos os callos en Vilaguindastre que era a XXIII edición desta festa gastronómica. Tamén mercamos a torta e levamos todo a Arbo para celebrar o aniversario coa familia materna.
Pasámolo mui ben !.

Labels: , ,

2 Comments

Links to this post

 

setembro 2016

Martes, Outubro 11th, 2016

 

Remata setembro

Os días minguan.

O outono trae as súas cores. Bueno, máis ben é a cor que deixa o lume no monte queimado de Arbo.
Na cidade tamén descubro cores.
E aparecen misterios en forma de casa de pedra con dous balcóns-solainas de nome ” MI ARAL ” e ” MI RUNFLA ” que non sei que significa.
Busquei ” aral ” e fálase muito do desastre ecolóxico do Mar de Aral que agora é chamado Deserto de Aral. O de  “runfla ” tampouco sei o significado.
E rematando setembro empezan os nenos con actividades extras e a nena dun compañeiro vai empezar kunfú e isto fíxome lembrar o vídeo de Jesse-Jane McParland en Britain’s Got Talent que tanto gusta a Xela e ao resto de familia.
Pincha aquí e gózao.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Tuesday, 27 September 2016

Dez anos

Hoxe Leo fai os dez anos. Na foto está contente por recibir agasallos do mundo Yo-kai: o álbum, sobres sorpresa de medallas e o reloxio Yo-kai Watch que xa avisan que non di a hora. A Leo préstalle isto e o fútbol da Tablet e, con tal motivo, agora xa ten tema de conversa cos nenos da súa idade falando de fútbol. Non lle mercamos ningún libro que agora non está en época lectora. Está a esperar que publiquen o Diario de Greg 11 e a ver se engancha de novo coa lectura.
Polo resto vai ben. É boíño e bastante tranquilo e agora xoga muito coa irmá.
O sábado fará a festa cos amigos.

Labels:

4 Comments

Links to this post

Sunday, 25 September 2016

En festas

Pois si; Vilaguindastre está en festas e os xigantes e cabezudos pasean para asustar ou alegrar aos nenos.

 

Tamén pasean para facerse notar algún montado no ” weerda “ ese ou outro coas gafas de sol cos lentes da caluga e as patillas na orella.
Outros fan pintadas coma este que cachei nas patacas.

Outros son artistas anque non sexan mui bos en ortografía.
En definitiva, a festa son luces, música enxordecedora, marea de xente que non coñeces ou hai tempo que non miras, churros de chocolate e máis.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Saturday, 24 September 2016

Sexaxésimo terceiro mes

Chegou o outono e o novo curso e Xela experimentou un cambio para ben. Dende que comezou o cole parece máis tranquila e boa. Semella que madrugar e facer as actividades escolares póñena máis contenta. Tamén empezou a escribir palabras enteiras e di que vai rematar o curso escribindo minúsculas. Na forma de ser segue a ser competitiva e activa e no de comer si que non variou que pouco come. Faime graza cando fala e remata os -d finais coma -t e así di Madrit, verdat e outras cousas. Segue a querer que lle fale español pero por aí non paso.
Bueno, estamos contentos co ela.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Friday, 23 September 2016

Verdade coma un templo

Escapaba un libro sen ler e sen ser unha obra de arte faime rir e aparte ten este párrafo que é unha lección sobre o comportamento do ser humano.
E agora vou traducir esta verdade coma un templo.

” Si – un home imprescindible. Créocho ben que puideses pensar iso. Pero eu penso que é de mala ralea. Mira Forrest, ti tés boas cualidades, pero o teu gran problema é que confías en todos. Non pensas que hai xente por aí que cha vai facer en canto poida. Ollan para ti e din: un pimpín. E ti, de parvo, non sabes distinguir. Tratas a todos coma se fosen amigos. E iso non é así neste mundo, Forrest. Muita xente non é amiga túa. Miran para ti do mesmo xeito que un banqueiro mira a alguén que vai pedir un préstamo- Como fago para guisparlle os cartos a este pailanciño ?. Éche así, Forrest. Non che é doutro xeito “.

Lido en ” Gump & Co “.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Monday, 19 September 2016

Iovai !

Hoxe cruceime co home que repón a máquina das bebidas do traballo e nin mirou para min cando o saudei. Iso fíxome lembrar hai máis de vinte anos cando traballaba na Citroën no turno da mañá. Os traballadores da cadea de montaxe entrabamos ás seis da mañá e os da oficina ( a Casa Blanca ) ás nove. Cando pasaban pola fábrica os oficinistas nin miraban para nós e a xente berráballes: ” Ío !. Iovai ! “. Pasaron todos estes anos e descubro no Disionario Morrasense-Jodechincho a entrada Iovai: de ” ahí o vai ! ” saúda para aquel que pasa de largo sin falar.
Na ilustración que poño o ” iovai ” sería o home de gafas e bigote.

Labels:

4 Comments

Links to this post

Saturday, 17 September 2016

Empezando este curso

Comezaron as clases os nenos e Naideleo. Naideleo ten un horario que nos vai dar problemas para levar os nenos ao cole pero safaremos. Os nenos lévano ben para a nosa sorpresa; madrugan sen problemas e semella que van contentos a clase e todo. O Leo está luitando co ordenador pero o profesor novo aparenta ser competente e involucrado con Leo e o resto dos compañeiros. Xela ten unha profe chamada Cris que ten un nome ” larguísimo ” segundo Xela que é Cristina. A ver se lle dura todo o curso que o ano pasado mudou de profe varias veces. Xela aprende cousas á súa maneira e o outro día sangroulle o nariz. Ela dixo que foi cando sacou o último moco co dedo. Tamén hoxe dixo que os globos explotan cando se acercan ao sol porque non saben suar.
E así pasou a semana coa chegada do tempo fresco e os merlos que se xuntan por ducias nas torres da luz cando se deita o sol. Quen sabe o que pensan !.

Labels: , ,

0 Comments

Links to this post

Tuesday, 13 September 2016

Merecer

Comezou a campaña electoral para as eleccións galegas e xa hai cartaces á vista. O que aquí retrato é o de Ciudadanos onde sae retratado Albert Rivera que non sei se vai para presidente da Xunta. Pero a foto ten máis chicha. Saltoume á vista iso de ” Galicia meréceSE máis ” que é un chapurrado. En galego é ” Galicia merece máis “. Fixándome máis antes sae a frase ” No nos conformemos ” que non sei se vai xunto coa outra ou non. Bueno, que hai un lío de idiomas que me fai non votar por eles pola desconsideración cara ao galego, por exemplo. Polo menos o PP escribe: ” En Galicia si “, en correcto galego  ; )

Labels:

0 Comments

Links to this post

Friday, 9 September 2016

Conta6. Accidente ferroviario

” Hoxe Vilaguindastre tristemente reclamou a atención “.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 7 September 2016

Cagho en Marie Kondo

Non é unha mudanza, non. É obra dunha rapaza xaponesa que racha cos piñeiros porque inflúe en muita xente a nivel mundial. Esta rapaza fala e escribe sobre ordear e arrombar a casa para aproveitar espazo. Un exemplo: hai que tirar a primeira hora e, se estás no verán, empezar pola roupa de inverno. Naideleo entrou na súa onda e alá estivemos a desbotar roupa vella. Foron máis de dez bolsas como as da foto e non foi tan duro como pensaba. Hai que ver a cantidade de trapallada que se xunta !.
Isto faise coa roupa, con libros, con aparatos estragados, con fotos, con folletos e demáis papelería, etc.
Bueno, por tirar roupa paso pero no caso dos libros vai ser que non.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Friday, 2 September 2016

Normalidade aos poucos

Os últimos días de agosto remataron xa e houbo algunha novidade. Grazas ao tío Nesi e ás súas expedicións ciclistas coñecemos a praia de Foxaco no río Tea. É un lugar que seguramente visitaremos máis veces.

Xela millora na técnica de andar en bici. Agora quédalle aprender a montar ela soa.

Tamén fomos ao Ikea de Braga coa súa máquina de café de balde e co centro comercial e a zona de xogo dos nenos que non existe no resto da península ibérica.

Miramos a película ” Kubo e as dúas cordas máxicas “ que non é a típica película infantil. É feita con monicreques e o origami cobra vida de forma máxica. É algo triste e escura pero a min gustoume.
Eu aprendo que rúcula en galego é eiruga polo becho que anda pola pranta. En español tamén ten o nome tradicional de ” oruga ” e en asturianu ” guxanu “.
Eu xa levo un tempiño traballando e fotografei a un habitante do vestiario da fábrica que anda polo teito. Este  exemplar da foto medirá uns dez ou doce centímetros pero tamén hai exemplares pequenos duns catro centímetros. Supoño que viven aquí por estarmos pegados ás Gándaras de Budiño. Seica é unha ladra, osga ou salamanquesa e por Vilaguindastre debe de ter a súa fronteira norte de distribución que non as hai no norte de Galicia. Creo que é o mesmo animal que vive en Mallorca: o  ” dragó “.
Aos nenos pouco lles queda para comezar no cole e Xela xa ten os libros. Leo este ano non ten libros que vai traballar co ordenador…Os tempos mudan !.

Labels: , ,

1 Comments

Links to this post

 

agosto 2016

Luns, Setembro 12th, 2016

leoeosseus: August 2016 

Tuesday, 30 August 2016

Marina d’ Or… que guai !

Pois si; despois de pasarmos cinco días nas terras frías e case salvaxes de Islandia fomos á terra da calor, da marabunta humana e da luz e diversión.
Sabiamos que Islandia non había de ser mui divertido para os nenos así que despois de coller o coche en Madrid tiramos cara Castelló a Orpesa del Mar Marina d´Or. Gardamos na maleta zapatóns e chaquetóns e puxemos sandalias e camisolas lixeiras.
Que dicir de Marina d´Or ?. Eu penso que está mui ben para os nenos. Nós collemos o paquete de entrada ao Parque Acuático Polinesia, Jardín Encantado, o balneario de auga salgada de cinco estrelas do Hotel Marina  d´Or, Mundo Fantasía, Parque Aventura, Pequemundo e o tren turístico e fomos a case todo e repetimos algúns.
Estivemos no hotel Gran Duque que é un formigueiro de xente e nenos que colapsan os ascensores na hora do almorzo que é un almorzo buffet que ten de todo.
Aparte das atracións na cidade hai restaurantes, praia e tendas. Todos os días hai un desfile con carrozas e personaxes da Cidade das Vacacións e hai un mundo de xente admirándoo.
Todo está ben pero o que nos gustou a toda a familia foi o balneario cun feixe de piscinas interiores e un mundo delas exteriores.
Para comer quedamos co restaurante El Amarre que está ben de prezo e mui surtido. Iso si, hai que ir xantar á unha e media e cear ás nove e media. A partir das dúas e das dez xa non hai sitio en ningún local.
E agora deixo algunha foto.

Unha parte do Parque Acuático Polinesia. Non fixen muitas fotos. Xa sabes; a auga e a cámara lévanse mal.
Xela, un neno descoñecido e mais Leo preparados para saír nunha carreira de karts no Mundo Fantasía.
Unha carroza dos desfiles diarios.
Un anaco da praia.
Vista parcial do Parque Aventura dende o tren aéreo.
Os nenos gozaban pero os maiores non quedaban atrás.
Do balneario non teño fotos pero o señor google ten unhas poucas fotos do balneario.
E despois de Marina d´Or paramos en Madrid e botamos un día enteiro esperando que amañasen unha avaría do coche.
Durmimos no hotel Sidorme T4 de San Sebastián de los Reyes e pasamos o día no centro comercial Plaza Norte 2.
Cando nos amañaron daquela maneira o coche puidemos finalizar as miñas vacacións de volta na casiña.
Deixo unhas fotos do cuarto do hotel e do centro comercial.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Sunday, 28 August 2016

Curiosidades islandesas

Carlos Casares dicía que o que fai distintos aos países non son os grandes monumentos senón os pequenos detalles. En Islandis acontece o mesmo e está cheo de pequenos detalles que abroian aquí e acolá. Mais nada chegarmos collemos un taxi para ir ao aluguer de coches e pagamos con tarxeta. Ou sexa, que estivemos os cinco días sen usar a moeda nacional; a coroa islandesa que está a 130 ISK= 1 euro. Tamén foi chegar á primeira guesthouse e tivemos que deixar o calzado na entrada como todo o mundo en todos os hostais nos que estivemos.

Os sinais son orixinais e aquí deixo unha selección.
Este primeiro indica unha piscina de augas termais.

Aquí as nenas son as maiores e non os nenos.

Non coñecía este sinal que proíbe apillar pedras. Este costume está mui extendido e non sei de onde vén.

Un sinal moderno é a proibición de usar drons en granxas privadas como a de Thorvaldseyri, famosa pola erupción do volcán Eyjaftjallajókull.

Un sinal bastante mentireiro é o de área de descanso que case nunca ten árbores e hai veces que non teñen mesas. Iso si, son apartadeiros que teñen paneis informativos muitas veces.

Islandia está chea de cabalos baixotes que unha vez que sain do país non volven entrar para evitar enfermedades. Antes usábannos para todo pero agora serven para levar a turistas por sitios imposibles para veículos.

Tamén hai vacas con ubres inmensos e que dan carne mui boa para hamburguesas. McDonalds e Burger King non están na illa.

Pero as raíñas da illa son as ovellas que están case por todas partes: dende a estrada ata os altos que semellan ovellas montesas. Dan unha la mui boa coa que tecen xerseis e gorros típicos que son carísimos.

No verán o gando come a herba verde e abundante da illa pero no inverno comen a palla envolta en plástico de cores que semellan nubes xigantes dunha tenda de lambonadas.

Ese gando vive libre todo o día e dorme nos cortellos das granxas pola noite.

Muitas desas granxas alugan cuartos para os turistas. Pero algúns buscan opcións curiosas coma a da foto.

Outros máis valentes van a dedo sorrindo o máximo posible. Tamén hai aventureiros que van en bicicleta por esas estradas longas e solitarias desafiando vento e chuvia.
Outros turistas con máis cartos contratan tours ou van con motoneve ou en helicóptero. Islandia é un país mui caro e aprovéitase millor tendo máis cartos.
Pero, bueno, con poucos ou muitos cartos ben merece unha visita.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Friday, 26 August 2016

Islandia

Levaba uns días sen publicar pero tiña unha razón para iso. Estivemos de vacacións fóra da terriña e un dos sitios onde estivemos foi Islandia.
Chegamos o 14 de agosto despois dun palizón de dous avións dende Madrid a Viena e daí a Keflavik. Aínda tivemos que buscar o coche de alquiler de Blue Cars e chovía tanto que fomos en taxi a cincocentos metros. O coche era automático e tardei un quilómetro en esquecer de empregar o pé esquerdo que daba uns freazos que asustaba aos nenos. Demos voltas buscando o Fyt Guesthouse e resultou ser un antro. Unha liteira e unha cama estreita, unha cociña que non coñeceu unha limpeza en muito tempo e as almofadas sen fundas. Pero eras as cinco da mañá nosas e os nenos estaban derrotados despois de pasar todo o día entre avións e aeroportos. Bueno, Xela choraba que quería regresar a casa e Leo pouco menos. Os maiores confiabamos en que sería un mal comezo e que mudaría a nosa sorte e, por fortuna, así foi.
Poucas horas despois erguémonos e fomos ao aeroporto a almorzar que era domingo e non sabiamos se habería algo aberto. Almorzamos mal e a prezo de ricos e tiramos a Rejkjavik a visitar o centro. Estivemos por onde a igrexa famosa e as rúas de casiñas e edificios baixos cos peitorís das ventás cheos das artistadas que fan na casa e con paredes con pintadas marabillosas. Logo seguimos viaxe a Thinvellir.

 

 

No parque de Thinvellir sepáranse as placas americana e euroasiática e é o único sitio en terra firme onde ocorre isto. Cobraban por aparcar o coche e por ir ao baño pero nós aparcamos algo máis lonxe e non empregamos o baño. Seguía a chover e os ponchos que acertadamente mercamos para pór por riba da roupa servíronnos de muito. Na grecha entre as plancas camiñaba un feixe de turistas de todo o mundo.

 

A unha hora ou así en coche está a zona de xéiseres máis famosa co Geysir propio que dá nome a este fenómeno natural e que agora rara vez bota vapor e o Strokkur que si bota vapor cada 4 – 8 minutos para admiración dos turistas que nos xuntamos ao redor. Esta visita foi das poucas nas que tivemos descanso da chuvia que nos fixo compaña toda a viaxe.
Despistámonos de que estabamos perto da fervenza Gullfoss e non a visitamos. Si visitamos o cráter Kéfir coa súa lagoa no interior. Non baixamos ata a lagoa porque chovía e estaba o camiño enlamado e esvaradizo. Agora sabiamos porque nos pedían no aluguer de coches que deixaramos o interior limpo !. Aquí tamén nos cobraron por aparcar pero foi o último sitio onde pasou isto. Todos os sitios de interés paisaxístico son de balde.

Logo buscamos o hostel que ten ese nome tan sinxelo de Ljósafossskóli. Aquí xa nos atenderon mui ben e había almorzo completo e variado, unha sala como Deus manda, varios baños e duchas e ata había ximnasio con pista deportiva cuberta que foi a delicia de Leo coa súa canastra e de Xela coas súas cordas para escalar e raquetas de bádminton. O pero deste hostal foron os colchóns que eran malísimos.

Despois do almorzó do día seguinte seguimos viaxe. Paramos en Selfoss onde eu cría que había unha fervenza ( foss é fervenza en islandés ) pero non a había. Mercamos cousas no Bonus, o supermercado do porquiño que é o máis barato de todos os da illa e tiramos cara o leste. Paramos a xantar nunha gasolineira en Hella e probei un bocata de año delicioso. A partir de aquí xa se empezaban a mirar fervenzas aquí e acolá. É lóxico, nós iamos pola estrada 1 que bordea toda a illa e vai pola plataforma mariña e abeiradas están as alturas cos glaciares que evacúan auga dende esas alturas en forma de fervenzas. Paramos na de Seljalandsfoss e Xela atreveuse a pasar por detrás comigo. Para animar a Xela díxenlle que esta fervenza era a ducha dos dinosaurios. Empapámonos pero estivo mui ben; non todos os días pasas por detrás dunha fervenza como nas películas !.
A seguinte parada foi nun local na estrada onde botaban un documental sobre a erupción do volcán Eyjaftjallajökull en 2010. Falaba a familia da granxa da foto sobre os perigos e apuros que pasaron e a luita que tiveron contra o fume e os millóns de toneladas de cinsa que caiu nas súas terras e que ata vendían aos turistas como souvenir. Agora xa volveu á normalidade todo pero traballaron muitísimo para conseguilo. Xela acabou impresionadísima das imaxes e todo o tempo en Islandia tivo medo de que explotase un volcán. Quixo mercar postais da erupción para ensinar á familia.

 

 
 
 
 

Alí pertiño está outra fervenza de nome máis sinxelo e mui visitada: Skógarfoss. Ten uns escalóns que chegan ao alto e tocoume levar a Xela a carranchas case ata arriba. A caída é de máis de 60 metros e impresiona. Hai de todo e había atrevidos que arriscaban a vida por unha boa foto. Tamén é sitio para facer fotos de voda que miramos unha parella subir coa fotógrafa. Tamén hai algún turista que non lle cabe os cornos pola escaleira e quere apurar á xente que non pode andar máis lixeira.
Á beira da fervenza tiñamos o noso cuarto no Skógar Guesthouse que tiña cabana na árbore, jacuzzi exterior e xardín dos que non puidemos gozar polo mal tempo que nos acompañaba. A dona falaba español de México e preparou un bó almorzo no seguinte día. Era mui agradable, preguntaba aos hóspedes onde ían e daba consellos.
Como era cedo deixamos as cousas e fomos a Dyrholaey onde se admira a costa cos seus cons batidos por un mar bravo e perigoso, coas súas praias de area tan negra como fina e as súas rochas cheas de puffins, unha especie de pingüinos voadores con peteiro de cores que se comían antigamente na illa.
Seguimos o paseo en coche e baixamos á praia de Vik coa súa area negra e as figuras feitas polos turistas cos coios.
Din que hai boas vistas dende aquí pero a chuvia fechada non deixaba mirar máis alá de cincuenta metros de distancia.
Na mañá seguinte paramos no museo de transporte e comunicacións de Skógar. Puidemos admirar un bo feixe de veículos antigos coma este da foto que ía pola neve. Tamén había unha boa coleción de teléfonos dende os antigos aos móbiles actuais.
No exterior había casas e cortellos dos antigos feitos con pedra, turba, madeira e herba. Tamén había unha igrexa pequena, unha escola e a primeira casa de madeira da rexión feita cos restos de naufraxios. En Islandia non hai bosques así que a madeira sempre foi escasa.
Volvemos parar en Reynisfjara ( fjara significa praia ) que hoxe había un descanso da chuvia e así puidemos facer fotos das colunas basálticas, das olas perigosísimas, dos puffins, dos turistas e da pintora da praia.
Seguimos a viaxe cara o leste. De Vik ata Kirkjubaejarklaustur pasamos polas paisaxes despoboadas que mudan por zona. Son quilómetros e quilómetros de desertos amarelos, verdes, chans con pirindolos, desertos negros, quilómetros de pedras redondas cubertas de musgo brandísimo coma o dos trolls de Frozen e terreo ondulado e verde que parecía dos teletubbies e darían envexa a calquera campo de golf. En Kirkjubaejarklaustur hai unha fervenza dobre que se chama Systrafoss e paramos a xantar no Systrakaffi onde comemos unha pizza de langosta, cebola, tomate e allo boísima.
Logo máis quilómetros e quilómetros de zona desértica que muda de cor de amarelo a negro pasando por verde. Os ríos son anchísimos e revoltos e co cauce controlado por diques e as pontes que os cruzan son estreitas e dun só carril.
A foto de arriba está tirada dende unha área de descanso onde hai os restos dunha ponte levada por unha enchente. Dende alí xa se poden mirar de lonxe os glaciares que nos seguirían o resto da viaxe cara ao leste.
Paramos no glaciar  Svínafellsjókull ( jókull significa glaciar ) que xa impresiona pero que non é nada comparado co seguinte que é o famoso Jokurlajókull onde rodaron películas de James Bond. Este glaciar xúntase co mar nunha lagoa resultado do cambio climático. Antes todo era un glaciar pero está derretendo rápidamente. Os anacos de xeos blanquiazul con raias negras de erupcións e de miles de anos de idade van aboiando cara ao mar coas súas formas abstractas. Impresiona o silenzo do lugar roto polos estralos dos icebergs que parten por onde menos contas. Polo medio hai barcos anfibios de turistas, zodiacs guiando eses barcos entre os icebergs e focas que asoman o fociño aquí e acolá. Foi unha escea maravillosa, hipnotizante e difícil de observar noutro lugar do mundo.
A xente vai ao outro lado da ponte para xogar e fotografarse cos anacos de xeo varados polo mar na praia. Leo tamén quixo levar un anaco pero só conseguiu mollar a barriga. E outra vez a chuvia nos fixo fuxir deste lugar máxico.
Chegamos a Skalafell ( a casa branca do medio ) que ten a súa fervenza particular que cai do glaciar como case todas as casas da rexión . Deixamos as cousas e fomos cear a uns 9 minutos en coche. Polo camiño miramos os primeiros renos da nosa viaxe. No restaurante de Holmur ceamos unha pizza para os catro, unha botella de auga ( é gratis e boísima ) e unha copa de cervexa feita por eles tan cara como boa ( 10 € ). Iamos deixar un anaco de pizza pero comeuno Xela. Iamos deixalo porque nos chegaba ( para abraio de Holmur que lle parecía pouca comida ), non como a outros turistas doutras mesas que comían unha pizza por cabeza.
Durmimos ben en Skalafell, un bo almorzo e un sitio mui limpo. Recollemos e tocou volver ata Keflavik para regresar a casa.
O camiño foi longo pasando outravolta polos desertos e as súas paisaxes. Paramos a xantar no Svarta Fjiaran en Reynisfjara e seguimos viaxe ata Hveragerdi despois de Selfoss. Hveragerdi é unha vila chea de fontes termais ( hver en islandés significa auga termal ) e aquí todos se adican á xardinería. Tamén teñen unha piscina de augas quentes nun local con ximnasio, sauna e máis piscinas pequenas a distintas temperaturas onde se xuntan os coñecidos para falar e relacionarse. Foi barato comparado co famoso Blue Lagoon no que cobran 100 euros e hai que pedir cita. Se quixeramos ir tiñamos que ir ás dez da noite. Bañándonos en Laugaskard, aforramos cartos ( 14 euros os catro ) e aínda coñecemos á xente propia da illa. Por certo, muller en islandés é konur que nos fixo graza.
Despois dese merecido e relaxante descanso baixo a chuvia fina fomos a Rejkjavik para despedirnos das súas rúas con movemento, turistas e arte.
Logo tiramos para o noso último aloxamento en Islandia, en Keflavik en concreto: Confort4u. Era un cuarto mui limpo, cómodo e completo, cun baño para nós sós e unha señora mui amable que non nos cobrou máis polos nenos cos que non contaba e que ainda nos deu iogures e zumes para eles e un colchón extra.
Madrugamos seguindo o consello da señora, entregamos o coche, un Suzuki Vitara automático do que rematamos enamorados e fomos ao aeroporto que é pequeno e caótico para o movemento que ten. Por fin montamos e iniciamos viaxe a Madrid.
Pero iso xa  é outra historia.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Wednesday, 24 August 2016

Sexaxésimo segundo mes ( e mais un día )

Aquí está a nena nunha foto de hai uns días feita no país máis limpo do mundo.
Demostrou ser unha supervivinte nata con capacidade para sobrevivir varios días sen comer prácticamente nada. Iso si, compensaba a fame cos enfados e as desobediencias que é o que máis lle chista.
Bueno, a cousa non é tan grave como o pinto e Xela é cariñosa e gusta de estar conosco.
Tamén ten detalles simpáticos como cando mirou este cartaz para avisar de que algo é perigoso para embarazadas, xente con problemas de corazón ou de columna e dixo: ” Significa que se acabó el amor. ”

Labels:

4 Comments

Links to this post

Thursday, 11 August 2016

Conta6. Paradoiro descoñecido

A Churrusqueira de Zarampagalegando iniciou unha actividade nova no seu prolífico blogo. Trátase de escribir un microrrelato con só seis palabras. Fun convidado a participar e despois de estruchar o cerebro saiume isto.

” Os buzóns cheos fálannos de ausencias “

Labels:

7 Comments

Links to this post

Wednesday, 10 August 2016

A dez de agosto

Nestes días que aprende Xela a andar en bici tamén aprende a nadar estilo canciño o domingo. Luns tivemos cita co Sergas por mor de Leo. No martes as nubes de fume arrodeáronnos mentres mercabamos ponchos para a chuvia. E hoxe pasamos calor reunidos para planificar actividades de Leo. O bo do día de hoxe é que a última noite que traballo antes das vacacións.
Por fin !.
Cando teña unha foto millor de Xela en bici póñoa.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Sunday, 7 August 2016

Bici, ” Mascotas ” e máis

O outro día fomos dar un paseo e Xela quixo levar a bici de pedais. Naideleo agarrábaa para que non caíse e Xela encomodouse. Decidimos deixala andar en bici sen agarrala e … empezou a andar ela soíña !. Semellaba miragre !. Aprendeu así como nada. Iso si, muitas veces andaba na bici sen pedais e mantiña o equilibrio e foi coller a bici con pedais e porse a andar coma se soubese de sempre.

 

Outra tarde fomos ao estreo de ” Mascotas “, unha película mui simpática e chea de aventuras para mirar en 3D. Sigo abraiándome de como calcan os movementos dos animais que semellan reais.

Onte quedamos cuns amigos en Seixo – Marín para xantar no local da foto de ” Xelaxis ” e Obelix. Estivo mui ben a comida e a compaña pero a calor era excesiva. Os nenos tiveron sorte que había unha piscina para eles. Despois fomos á praia de Portomaior en Bueu e estivemos ata o solpor do ben que se estaba. Falamos de pelos no corpo, de oposicións, de operacións e baixas laborais, de nomes de animais para nenos, etc, etc. Na foto está Leo e un amigo, o sol deitándose por riba das Ons e a foto foi tirada ás 21:48 para que mires que Leo quere ser o último na auga. Logo fomos a Cangas a cear pizza no Baratto onde atendía un camareiro eficiente e despois a pasear polo parque infantil onde andaba toda a xente cazando Pokemons.

Labels: , ,

1 Comments

Links to this post

 

xullo 2016

Luns, Setembro 12th, 2016

leoeosseus: July 2016 

Friday, 29 July 2016

Por terras lucenses

A fin de semana pasada fixo calor ( como en todo xullo ) e decidimos fuxir del ao norte de Lugo. A viaxe empezou torta coa volta a casa na busca dun neceser enriba da cama. Queriamos ir visitar a casa de Manuel María e tiramos a Palas de Rei. Pasamos por sitios novos como a sede dos amigos da bandeira española ou un cemiterio abeirado á estrada que se choca un coche atropela defuntos. Seguiu a viaxe co vento en contra porque non era Palas de Rei senón Outeiro de Rei onde tiñamos que ir. Unha vez en Palas fomos visitar o Castelo de Pambre, bueno, por fóra que está en rehabilitación.

Dalí fomos xantar ao centro comercial As Termas de Lugo co seu aire acondicionado e a súa reprodución dun mosaico do tempo dos romanos atopado hai poucos anos. Mágoa que saian as maletas na foto ou quizás ata quedan ben que lle dan cor á foto.

Chegamos a Foz e fixemos unha peregrinaxe coas maletas buscando as chaves e por fin topamos o apartamento que parecía de catálogo Ikea. Fomos á praia da Rapadoira e estivemos ata despois de que marcharan os socorristas que tiveron sete incidencias e ninguna vítima e recibiron un aplauso dos bañistas. Leo e o curmán bañáronse na lagoa que se forma na praia cando sobe a marea e fomos os últimos en marchar do areal.

No día seguinte fixemos o paseo ata a praia de Llas e aprendemos sobre Os Castelos e curiosidades desta costa.

Non podiamos  deixar Foz sen visitar o castro de Fazouro á beira dunha estación pechada do FEVE e coa Mezquita da Misericordia nun almacén ferroviario.

Logo fomos visitar a Basílica de San Martiño de Mondoñedo, a igrexa máis antiga de España, seica.

 

Iamos parar na finca A Galea en Alfoz pero estaba pechada por ser luns e tiramos a Mondoñedo. Iamos xantar no Centro Social pero estaba cheo así que estragamos os cartos en El Peregrino, un lugar para non repetir. Xa se sabe, quen chega tarde nin oe misa nin come carne.

Tiramos cara Lugo e fomos pasear polo parque do río Rato anque facía un chisco de calor. Chegamos dende o restaurante á ponte coa pintada da Venus de Willendorf vestida de coelliña Playboy e pegamos media volta parra volver a casa que os nenos estaban cansos.
Ceamos no D’ Camino de Ribadavia e chegamos a Vilaguindastre que nos recibiu co dobre de grados que había en Foz.
E por aquí seguimos.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Wednesday, 27 July 2016

Sexaxésimo primeiro mes ( e mais tres días )

Aquí temos a xoubiña co seu sorriso feliz. Ten uns ollos mui expresivos e sabe como usalos. O malo é cando se pon teimuda e faltona e chega a pegar e insultar. Cando lle afeamos a conduta e ameazamos con castigos di ” Me olvidé ” e volve estar ben ata que lle dá outra arroutada. E hai días que non sabemos que facer co ela. Espero que lle pase isto coa idade porque no fundo ten bo corazón.
Do resto coma sempre: come pouco anque hai días que come unha barbaridade pero no seguinte xa deixa de comer. Xoga co irmán a iso dos Yokai anque hai veces que remata mal o asunto. Segue co cueiro de noite e pouco máis se pode dicir dela.
Resumindo: segue activa e con carácter.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Saturday, 23 July 2016

Tarde en Baiona

O outro día non facía tempo de praia así que fixemos de turistas e fomos a Baiona.
Unha visita imprescindible é subir á réplica da carabela Pinta que chegou a Baiona en 1493 coa nova da chegada a América. Pasear pola pasarela ata a carabela é como ir andando por riba do mar e podes case tocar os omnipresentes muxos. Na carabela os nenos distinguían os visitantes das figuras que representan mariñeiros e indios. Puideron ver canóns daqueles tempos e outras armas, tamén prantas e animais que viñeron daquelas terras e inventos como a hamaca.

Outra visita obrigada é á estatua da Virxe da Rocha coa súa escaleira en caracol no interior e o mirador na chalana na man dereita da Virxe. É de granito anque a cara e as mans son de mármore.

 

No parque do monte da Virxe da Rocha había un rótulo cunha cara dun trasno ou algo así e dicía ” Visita “. Leo máis eu subimos por aquel carreiro e descubrimos un penedo que semellaba a cara dun ogro ou trasno. A outra é a Virxe da Rocha e esta é a raíña dos trasnos.
Dá gusto revisitar sitios de cando en vez !.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Thursday, 21 July 2016

Chibo expiatorio

En todas as empresas hai un minimundo de relacións persoais. Os empregados van dun extremo a outro e así hai xente boa e compañeira e xente ruin que só mira a súa comenencia. Na Torredocaminho acontece o mesmo e teño compañeiros que son verdadeiras xoias, outros que non son malos compañeiros e algún que sobra. Este é o caso do Porcobravo, un empregado farfulleiro e faltón, que vai teso coma un pirú, que traballa ao seu ritmo: tanto bota horas co móbil como arrinca a toda velocidade e todos lle estorbamos, que tira cafés de moca dos transportistas e que pensa que só el vale e que enreda a uns e outros ( de cada vez menos ) para conseguir o que quere. Ten don de xentes e busca tema de conversa e así engana a calquera. Un dos enganados foi o xefe que o meteu nun posto con responsabilidades e todos dixemos: ” Meteu a raposa no galiñeiro “.
Falando cunha compañeira da oficina dixo que o xefe cando se arrimou ao Porcobravo é que quería un ” chibo expiatorio ” e pregunteille que quería dicir. ” Si, un chivato que espía “. Díxenlle que estaba equivocada e que comprobase o significado de ” chibo expiatorio “. Ela remendou e dixo que o xefe quería un ” lameculos ” que non soa nada fino pero que entra na categoría do Porcobravo pero que foi máis alá e tamén acabou por meterlla dobrada ao xefe.
En fin.
Na foto un chibo camuflado que debe estar a espiar.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Monday, 18 July 2016

Solucións para a calor

Unha solución sería vivir nun lugar como o da ilustración: verde e cheo de augas que corren, saltan e cain.
Pero, é claro, isto é unha utopía.

Máis práctico é acercarse á praia das corenta cordas e perseguir peixiños como Xela ou xogar unha pachanga como fai Leo que últimamente lle presta o fútbol e mirar arroaces entre chalanas, iates e bateas.

Non está nada mal refrescarse en chafarises como os que hai en Sanguiñeda, a un paso de Vilaguindastre.

E a falta de piscina pode safarse cun lavadoiro cheo de auga fresca.
O asunto é hidratarse por fóra e por dentro !.

 

Labels:

1 Comments

Links to this post

Friday, 15 July 2016

Quen foi ?

” Xan Ninguén, que foi a ningures e logo vén. ” Esta é a resposta á pregunta curiosa de quen fixo algo e non é da incumbencia do que pregunta.
No choio aprendín iso e o de ” Manoliños ” referido a chinchos de tamaño pequeno.
Sigo aprendendo anque o asunto do camioneiro en Francia que atropelou a tanta xente inocente, ese si que non me ensina nada.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Tuesday, 12 July 2016

Aunios

Estes dous días pasados estivemos facendo campismo en Ons ( o Aunios dos romanos ). O parque de campismo é novo que ten unha semana dende a súa apertura. Para non lombear as cousas collemos unha das tendas grandes da foto que xa están montadas e teñen catro camas con todo o necesario para durmir.
O cámping está ben pero o servizo na cafetaría pode millorar bastante: non se enteiran muito, non limpan nin recollen demasiado e faltan cousas xa dende o principio.

Despois de desembarcar entramos na zona de restaurantes, oficina de información e centro de interpretación da illa. Tamén hai unhas casas que debían de ser das chamadas baratas daqueles tempos de Franco. Da mesma época é a igrexa que ten unha fachada que semella portuguesa polos azulexos e cunha invocación en galego: San Xaquinciño da illa danos un ventiño de popa pra chegar oa ( sic ) noso porto que temos a vela rota. Esta illiña gallega defensa da nosa ria e devota a San Xaquin o pai da Virxen Maria.

Tamén andando por esas praias atopei outra inscrición máis actual e mandando unha especie de maldición: Que te acuerdes de mi cuando le pongas a otra el anillo.

Os nenos non son nada de andar pero conseguimos que fixeran a rota do faro; un dos derradeiros habitado polo fareiro.

Na volta puidemos ver exemplos de construcións típicas illáns que son casas terreñas co seu canastro e algúns cortellos xa inutilizados. No caso da foto a casa estaba inutilizada pero o canastro foi habilitado como chilote ( vivenda de verán ). Non me extraña que a Xunta agora queira cobrar por estes anexos da casa !.

Noutros casos o canastro desapareceu pero parte dos seus elementos adornan o xardín de forma mui chic.

Houbo tempo para a praia como a da Area dos Cans e a de Canexoi. A de Melide quedaba mui lonxe para os nenos.
Nas dunas había vexetación merecente dunha foto que non fai xustiza da beleza real.
Os nenos pasárono ben na supertenda escapando do Mostro da Sopa que era un que escribe.
No centro de interpretación da illa falaban da illa, da súa xente, da flora e da fauna e tamén tiña unha exposición temporal de escolas antigas e precisamente o centro de interpretación foi a escola da illa.
A illa está chea de coellos e Xela descubriu un que vive neste centro de interpretación.

 

 

Outra rota pequena que fixemos foi a que vai ata os restos do castelo. Os nenos case nin se enteiraron porque estaban falando dos yokai da tele.

No inicio da rota estaba unha dorna como triste testemuña daquel pasado de hai cincuenta anos e máis.

Nada, que hoxe marchamos da illa de Ons que eu non teño vacacións. Quedoume pena de non irmos ata o Buraco do Inferno pero os nenos non son nada andareiros.
Outra vez será !.

Xa en Bueu topou Leo unha carouca ou vacaloura que estaba nas últimas, a pobre. Estaba na porta do Gadis e aí rematou a súa vida.
Tamén visitamos o museu Massó onde os nenos descubriron como se facían as conservas de peixes e miraron maquetas do barco que deu a volta ao mundo e do que descubriu América. Tamén miraron un peixe voador e osos de balea e as mil utilidades que tiñan as baleas.
Logo xantamos no restaurante Ramón que non defrauda pola calidade, prezo e servizo ( nada que ver coa Illa ).
E fuximos que había muito aire.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Thursday, 7 July 2016

Con este calorazo

Co esta calor sobran ata as sabas. E ata hai unha muller que aproveita a saba para escribir a súa biografía nela e relatar as maldades que fixeron co ela as Clarisas de Tui.

Eu traballei de tarde ( esta semana e a anterior ) e non cheirei nada de fresco, piscina ou praia como si desfrutou Xela indo de campamento. Home, non foi ao Panxón dos anos sesenta pero pouco importa.

E quero felicitar aos portugueses que se meteron na final da Eurocopa. A min non me gusta o fútbol masculino; prefiro o feminino. A equipaxe ten máis colorido.

Labels: , ,

2 Comments

Links to this post

Wednesday, 6 July 2016

Emigración

Non, non se trata dun botellón diurno ou dunha xuntanza para fumar algo, non. É a hora do xantar dos traballadores que non gañan para poderen xantar nun bar ou ir ata a súa casa.

 

As condicións de traballo van a pior e non se salva ningunha empresa por grande que sexa ou pola súa antigüidade.
Así non é de extrañar que marchen emigrados tantos e tantos.
Vaise a xuventude toda.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Saturday, 2 July 2016

Armada pero inocente

Anque Xela durma armada é inocente. A pistola é de madeira e di cousas inocentes. Hoxe vin de mercar e preguntoume se xa tiñamos cartos para comprar unha casa porque quere ter un can e nós dixémoslle que antes tiñamos que mercar unha casa. O caso é que lle dixen que non, que nos fan falla os cartos para comprar comida e vai Xela e di: ” Ya sé: no compramos comida ” e pregunteille ” E que comemos ? “. ” Pues comemos en bares ” respondeu a nena toda chea.

Labels:

3 Comments

Links to this post