febreiro 18

Marzo 3rd, 2018

 

Wednesday, 28 February 2018

Febreiriño curto

Remata este febreiriño curto que pasou polo aire.
O tempo pasa sen decatarnos e o comercio da foto de arriba pasou de aberto ao público a estado intermedio de crise  con esa metáfora do galego que non se sabe se sobe ou baixa e esa escaleira que non vai nin sai a ningures. E pasou o tempo, repito, e agora está definitivamente pechado e fixeron desaparecer a escaleira e tapiaron a metade da porta para aclarar dúbidas.
E o tempo pasou e daquel Leo bebé que miramos en vídeos de hai anos chegamos a hoxe que está a estudar a reprodución humana.
O tempo atropélanos !.

 

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Saturday, 24 February 2018

Octoxésimo mes

A Xela artista chegou a este mesario cun carraspeo na gorxa que xa lle dura tres semanas. Segue activa e de baixo consumo co seu leite con cereais que lle vale para almorzar e cear. E as análises médicas dan todo correcto !.
Segue co xadrez, música e o inglés pero a piscina tena abandoada polo asunto da gorxa. Dálle á chencha e mándanos debuxar e puntúa os nosos debuxos. A úktima foi que nos preparou unha cita como se citase eu a Naideleo e tiven que darlle un bico. Ela púxose contenta e preguntounos se fora unha boa idea ou non e, claro, dixemos que si.
Argalladas que cisma.
A foto é de hoxe e case de sorpresa.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Friday, 23 February 2018

Case pechados

O principio da semana estivemos case pechados na casa por mor do Leíño. Estivo pachucho con febres, dores de cabeza e cagarría. Xa o xoves e hoxe estivo ben e de feito o mércores xa chinchaba a Xela. A nena tiña un robot-cofre e tiña un contrasinal e, de tanto fozar, pecharon a portiña e Xela non era capaz de abrila. O pior é que tiña dentro cousas importantes coma un monequiño e un cochiño e algo ” importantíiiiisimo ” que non lembraba que era. Nese momento botamos a rir todos.
Que todo sexan anécdotas !.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Saturday, 17 February 2018

Xogos de sempre

Estes días pasados de chuvia deu para xogaren os nenos na casa. Aparte dos aparellos eléctricos cos seus xogos actuais tamén xogaron ao parchís na tablet. Gosto de que haxan eses xogos de sempre en versión electrónica.
E a raíz diso faleilles aos nenos do “paifillonai” que era o nome de toda a vida do tres en raia. Quixen ensinarlles se existía en google e vaia sorpresa que levei !.
Na foto saen dúas figuras de nenos xogando ás bolas, outro dos xogos de sempre como todos estes.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 14 February 2018

O xigante triste

O xigante está triste. Pode ser polo monte queimado á súa redonda. Pode ser polo tempo que estraga dedos e dedas. Eu penso que é por estar só neste día.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Sunday, 11 February 2018

Sábado e domingo de entruido

O sábado fun de tigre coa avoaE e uns buscáronme o chip onde empeza o rabo. Tamén ameacei a unha Cruella Deville que fai o abrigo de peles de cadelos e collín de ganchete a unha muller cunha chaqueta de estampado de leopardo.
O xogo da ola estaba na edición 75 que logo se di !.
Leo, Xela e Naideleo desfilaron co colexio e levaban de temática Galicia cos seus traxes tradicionais, pelegríns, mariñeiros, peixeiras e “porranllas”.
E o domingo tocounos no concello veciño ( onde tirei esta foto de Xela máis Leo ) e eu fun disfrazado de peixeira anque Xela dicía que eu non parecía unha chica nin cos labios pintados.

Estes son días de muitos e variados disfraces. Abraioume a cantidade de xuventude disfrazada de unicornios.

Que siga a festa !.

Labels: ,

0 Comments

Links to this post

Friday, 9 February 2018

” Porranllas ”

Hoxe comezou o entruido en Vilaguindastre co desfile dos colexios. Leo ía de mariñeiro co seu chuvasqueiro amarelo e Xela de ” porranlla “, unha variante das pantallas de Xinzo de Limia.
A ver se o tempo acompaña para estes días de desfiles.
Na foto estou eu co casco de Xela.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Sunday, 4 February 2018

Hai fanecas !

Levo tempo escuitando no choio a frase ” Hai fanecas ” que se usa cando un está rascando o cu porque lle proe. Busquei en google e apareceu como frase feita en Sibil, Curtis.  ” Mañá hai fanecas ” (Fórmulas 165 páx-302).
Sen saír desta zona do corpo outra palabra que escuito é ” peida ” referíndose ao cu.
E non hai millor foto para ilustrar este posteo ca este ” tapapeidas ” ou ” afogafanecas ” dun bazar chinés que, curiosamente, ten o laciño atrás en vez de diante.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Thursday, 1 February 2018

Paz e lúa

Pasou o día da paz e Xela quedou desgustada porque non votan por ela no cole para o nobel da paz. Pero logo esquece os problemas e trata de agarra ra superlúa entre as súas mans. E lembramos a canción “Eu quero a lúa”.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

 

 

xaneiro 18

Marzo 3rd, 2018

 

 

Tuesday, 30 January 2018

Grandes palabras

Eu quixera escribir grandes palabras pero non son quen de facelo. Outros escriben palabras cheas de significado pero que xuntas non teñen sentido; polo menos para min.
Eu son máis de palabras vellas que ecoan de cada vez máis lonxe.
Ou de chiste alegre e simplón.
– Teño una noticia boa e outra mala, a mala é que pola crise non hai que comer e temos que comer merda.
– E a boa ?
– Que hai merda para todos.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Saturday, 27 January 2018

Septuaxésimo noveno mes ( e mais tres días )

A xoubiña vaise formando ós poucos e reafirmando gustos. Xa non lle gusta o taekwondo nin o ioga e agora encántalle a piscina porque mergulla a cara. Tamén probou xadrez e semella que vai seguir. Outra actividade que comezou sen afán e que agora lle presta é a música.
Quere saber de todo como capitais do mundo ou receitas de comida ( anque non coma ) e pregunta sobre a vida e a morte, os divorcios ou antepasados.

O barco segue o seu rumbo.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Monday, 22 January 2018

Nova mascota do camiño

Levamos uns días grises, poallentos e case pechados na casa. Saímos dela para traballar, irmos ao cole e actividades e pouco máis. Son días de tele, chocolate con churros e de preparar disfraces.
Tamén Vilaguindastre semella triste con novos establecementos pechados anque no despacho de lotaría non paran de conseguir premios.
Pero sempre queda lugar para o optimismo e así frutas Katuxa crea unha nova mascota para os pelegríns que se chama “PeraGrino” que se engade ás anteriores mascotas do Camiño.
Xa chegará o bo tempo !.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Monday, 15 January 2018

Luns triste

Seica hoxe é o “Blue Monday” ou luns triste que é o baixón que lle dá a un despois de rematada a época de Nadal e o comezo das rebaixas. E para min, que non sabía do conto, empezou apagado cun día gris, frío e de néboa sen asomar un raio de sol e lendo de casualidade O diario de Anne Frank en novela gráfica. Mira ti se non xustifica a tristeza do día !.
Non podía seguir así e xa fixen por cambialo; fomos xantar a Lademanu en Tui, un sitio limpo, agradable, de bo trato e boa comida a prezo interesante. E tamén vou aparcar a lectura do libro ata mañá. Total, xa sei o final.
Que o teu luns vaia ben.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Sunday, 14 January 2018

Primeira palabra do 2018

O outro día sentín a palabra “pubela” no choio como referíndose a un contedor de lixo. Nunca a escuitara e preguntei a Google. Nas imaxes saían contedores que ese é o nome en romanés pero quedaba lonxe ese país de Galicia. Así que seguín explorando e topeina como palabra empregada por portugueses que veñen de Francia e Suiza porque en francés o contedor é “poubelle”. Daí debeu de entrar por Galicia da mans de portugueses ( vivimos ben perto ) ou de emigrantes galegos.
En galego “pubela” existe como a enésima forma de nomear á folla do piñeiro que é “candea” en Vilaguindastre, “pirlo” en Sardiñeiro e “fasco” por Arbo.
Sempre se aprende algo !.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Friday, 12 January 2018

Coco

Levaba tempo sen mirar unha película tan boa e orixinal. Na película “Coco” un neno entra no mundo dos mortos que é un mundo cheo de cores. E logo están os “alebrijes” que son animais fantásticos de cores incribles. Esta película emocionoume de verdade polos sentimentos de familia.

O Leo non quixo ir ao cinema. Vai medrando e prefire xogar ao fútbol cos amigos.
O noso Leo vai medrando.
Aí o vai cheo de ilusión co balón e as chaves de casa.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Saturday, 6 January 2018

Cabalgata 2018

Pois houbo sorte e despois de botar a chover todo o tempo dende o día de Nadal, onte deixou de chover.
Saiu a cablagata ás seis en punto e a toda velocidade. A policía local cortaba o tráfico e despregaba toda a parafernalia cos dous cabalos supoño que alugados e os ” recollepedros ” ao rabo deles.

O Leíño repartía caramelos dende a carroza de Melchor. El e os compañeiriños repartiron tantos caramelos que quedaron sen apañar muitos deles.

A carroza de Baltasar tamén está adornada polo colexio de Leo e o rei saudou a Xela.

Ao principio da cabalgata ía a rondalla de Pontellas e pechando a cabalgata ían uns animadores mui vistosos.
Xela ía ir camiñando con Naideleo pero como leva unha tempada sen comer está débil e quedou de público comigo.
Levou un par de caramelazos que a fixeron chorar pero despois seguiu apañando caramelos.

E o día de hoxe viñeron os Reis e deixaron agasallos para todos que ben os merecemos.

Labels: , ,

0 Comments

Links to this post

Wednesday, 3 January 2018

Un novo ano

Un ano novo e haberá que pedir algo.
Supoño que o primeiro será pedir saúde para min e para a familia e iso pido. Tamén pido tranquilidade ou paz e que non haxa envexas como dicía a bisavoa Celia que unha muller botou mal de ollo á vaca que tiñan hai unha chea de anos e cansou o leite. A solución era sacar a camisa do pantalón coas dúas mans e facer o sinal do cruz coa camisa por diante dos cornos do animal.
Outra petición: que non chova o día da cabalgata. Despois do traballo que levaron os pais do cole sería inxusto non facer a cabalgata de Reis o venres.
E pouco máis se pode pedir, nonsí ?.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

 

 

decembro 2017

Xaneiro 7th, 2018

Sunday, 31 December 2017

Desexo un mui bo 2018 !

Quero desexar un feliz 2018 a quen le isto.
Que veña cargado de ilusións, bos momentos e saúde.
Deixo a ligazón a unha panxoliña que escuitei hai uns anos e que me segue a gustar:
” Din, don, din, dan “ ( como din os meus nenos ).

Labels:

1 Comments

Links to this post

Thursday, 28 December 2017

Rectificar é de sabios

Pois si. A marca de coches Hyundai puxo no mercado neste ano que remata un modelo chamado Hyundai Kona en toda Europa. Bueno, en toda Europa, non; porque no país luso ese nome ” suscitaba problemas “ e mudárono polo de Kauai que fai referencia a unha das illas hawaianas máis turísticas. En Galicia seguía chamándose Kona polo sometemento á autoridade estatal e seguía ” suscitando problemas ” como explica millor ca min Carlos Garrido aquí. Atentos a isto a RAG formulou unha queixa que acabou sendo aceptada polo goberno español con Rajoy á cabeza anque na prensa non saia reflectida entre tantas novas de Cataluña, do goberno e das Campos en New York. Grazas á RAG o automóbil famoso pasará a chamarse a partir do primeiro día de xaneiro Hyundai Bulba para non ferir sensibilidades lingüísticas nin feministas.
Iso si, a illa Hawaiana e os nomes derivados dela coma o do cartaz de abaixo seguirán tal como son.
Un pequeno paso para a RAG pero un gran paso para o idioma galego !.

 

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Tuesday, 26 December 2017

Reclamando a Papa Noel

Este Papa Noel está choucho e equivocouse co galano de Leo. Hoxe tiven que cambialo. Fun a Vigo que estaba atestado de chuvia e coches. Preguntei en varios comercios se recollían o presente pero sen tique non facían nada. Por fin un señor maior díxome que fose á oficina de Correos. Alí fixen cola e expliquei o caso. Devolvéronme o agasallo de Leo que viña confundido co doutro Leo de apelido Salgado que afortunadamente devolveu antes o del. Foi facer o cambio de agasallos e todo solucionado.
O meu Leo quedou contento pero este é o último ano que Papa Noel se equivoca para el. O noso Leíño medra. Sabémolo.

Labels: ,

0 Comments

Links to this post

Sunday, 24 December 2017

Bo Nadal e septuaxésimo oitavo mes de Xela !

Vai rematando este decembro con todo o que supón.
No choio xa tivemos o xantar que vai a menos pero sen queixa. Tamén mudou a cesta pero só no cambio de polvoróns que agora é un panetone.
No cole os nenos remataron con boas notas e deixan ás personaxes máxicas do Nadal contentas. O festival estivo ben anque non mirei a actuación en directo de Xela.
Por certo, Xela estase portando mui ben anque ten que controlar o seu ego un chisco.
Polo resto todo vai ben.
Espero que pases unha boa noite !.

Labels: ,

0 Comments

Links to this post

Monday, 11 December 2017

Londres

Chegamos a Londres a noitiña do día seis a este hoteliño en Seven Sisters Road. Levounos ata alí dende o aeroporto un taxista polaco co que falamos do Gran Irmán polas cámaras que hai en todas partes, de Cataluña, da vivenda e de que cando sexa rico vai ter dous Mercedes: un moderno e outro clásico. Chegando ao hotel pasamos por unha zona habitada por xudeus coa súa indumentaria, barbas e peiteado típico.

 

No día seguinte collemos para o centro a Picadilly Circus coa estatua de Eros rodeada por unha valla e dalí a Trafalgar Square. Hai unha estatua nova aparte da coluna de Nelson de nome ” Really Good ” que representa unha man co polegar esaxeradamente grande e extendido. Nesa praza collemos o autobús turístico Original Tour para ir aos museus xa que chovía.

 

No museu das Ciencias hai de todo; dende o espazo exterior ao corpo humano e fixen unha foto do meu ollo e todo.
Depois deixou de chover e quixemos ir ao ” Winter Wonderland ” en Hyde Park pero había muita cola e marchamos.
Seguimos o tour turístico en autobús con atascos pola zona de Harrods cos seus escaparates móbiles e pasamos polo Big Ben con andamios iluminados como todas as obras grandes da cidade.

Pasamos a ponte e fotografei a nora xigante ou London Eye e parte da cidade coas súas luces.

Despois tocou retirada que o frío era grande. No metro si que facía calor e a xente que o emprega dá para escribir varias novelas.

No día seguinte xa non chovía e fomos ao teatro a mirar a obra infantil ” Guess how much I love you “. Este teatro viviu tempos millores e non había muita xente. A obra estivo mui ben, os actores eran mui bos e estaban entregados á obra e unha das chicas cantaba mui ben.
Logo fomos andando por Leicester Square onde había un home cun monicreque de esquelete a bailar. En Regent Street entramos na xoguetería Hamleys. Ten sete andares cheos de xoguetes, de xente e de vendedores que chiaban os seus produtos talmente unha feira. Estaba a familia real inglesa feita en pezas de Lego e tamén personaxes de Star Wars. Ata vendían traxes da serie ao ” módico ” prezo de 1000 libras. Xela conseguiu un coche que anda polas paredes e polo teito e unha viseira de piloto que só lla dan a cinco nenos.

Unha das rúas que dá a Regent Street chámase Vigo Street. A ver cando nomeamos en Vigo unha das rúas co nome de Londres. Na foto sai Vigo Street e un trinque pintado con Majorca escrito que me fixo lembrar á familia.
Unha curiosidade: en Londres non hai paredes emborranchadas con pintadas e grafittis.

Regent Street está adornada con anxos enormes feitos de luces. Na foto as luces están apagadas pero podes imaxinar como son de noite.

 

Despois de xantarmos fomos a Covent Garden: onde actúan malabaristas e músicos e hai tendas onde se vende de case todo.

Máis tarde collemos o metro para ir a ” Winter Wonderland ” por fin. A cola para entrar era grande porque revisan os bulsos da xente. Se un terrorista quixese facer unha tolería bastáballe con pór unha bomba na entrada para matar centos de persoas, en fin.
O parque este é un inmenso ” ghastadeiro ” de cartos con atraccións de todos os tipos e sitios para picotear. Ata había caixeiros automáticos en furgonetas !.

Xela quería probar sorte en todos os postos e menos mal que marchamos pronto polo frío. Os nenos tamén quedaron marabillados coa figura xigante que se movía da ” Bavarian Village ” onde había música en directo, salchichas e cervexas.

Outras atraccións eran noras enormes, montañas rusas, bares de xeo ou bares que eran tiovivos reais anque a pouca velocidade, etc, etc.
O sitio era enooooorme pero o frío era criminal así que liscamos á caloriña do hotel.
Collemos o metro onde había o cartel ” del hombre todo dispuesto con sombrero ” como bautizou Xela.

No día seguinte collemos o barco para Greenwich no peirao da Torre de Londres. A zona da Torre de Londres mudou muitísimo. Onde hai vinte anos había parques agora hai establecementos turísticos e edificios futuristas.

 

No barco ancho e moderno o guía do sur de Londres comentaba con fino humor a paisaxe e a súa historia. Falou dos pubscomo o que está onde aforcaban os piratas, ou de onde partiu o Mayflower. Tamén fixo unha broma coa ” millor ” praia de area de Londres ou co bairro onde estaba baseada a serie televisiva ” educativa ” dos noventa chamada Eastenders.
Teño que buscar na interrede algún audio deste home xa que perdín bastante do seu relatorio entre o seu inglés e o ruido da xente anque os ” mombies ” xaponeses estaban ao seu e non facían escándalo.
Isto da interrede é macanudo !.

 

Nada máis desembarcar cruzamos por debaixo do Támese por un túnel peonil que ten máis de cen anos. Aí conteille a Xela a historia de Pieter ou Hans, o neno heroi holandés que botou toda a noite tapando cun dedo un buraco dun dique onde vivía el e a súa xente para que o mar non alagase todo.

 

En Greenwich aparte de visitar o mercado e os museus  é típico facer a foto cun pé no oeste e outro no leste e facer fotos do parque con Londres ao fundo. Tamén se lle pode dar de comer aos esquíos que comen da man ou a esas pombas gordas coma faisáns.

 

Voltamos no barco con toda a cidade iluminada como a ponte da Torre de Londres da foto.
Era sábado e as rúas e pubs desbordaban con centos de persoas tomando algo disfrazados de Papa Noel.

No día seguinte tocou o retorno a casa. De camiño a Gatwick empezou a nevar pero non chegou a callar. O despegue en Londres foi algo brusco pero sen máis problema. A aterraxe en Santiago si que foi complicada coa galerna Ana en plena acción. O avión meneábase dende que entramos en Galicia e daba bandazos e ata deu un chimpo no aire que puxo a xente a berrar. O pior é que aínda quedaban uns dez minutos para aterrar e foron interminables. O avión aterrou a grande velocidade e cando  por fin parou a xente rompeu a aplaudir e respirou aliviada. Leo pasou medo anque o gardaba para el pero Xela ía toda contenta coma se fose nunha atracción. De feito quedou rouca de cantar panxoliñas todo o día dende que nos erguemos ás seis da mañá ata que chegamos a Santiago ás cinco da tarde.
Na foto está as ” plácidas ” nubes que tivemos que cruzar.
Despois collemos o coche ata casa no medio do temporal que anulaba a visión da estrada con tanta chuvia que varría a autopista. Había tramos que tiñamos que circular a 60 por hora polo vento e a falla de visión. Na ponte de Rande o vento estaba tolo. Pero indo con xeito demos chegado a casa e aquí estamos coa rotina de sempre.

E esta foi a viaxe en Londres. Quedounos muito por visitar pero hai que ir en outra época.

 

Labels:

1 Comments

Links to this post

Tuesday, 5 December 2017

Entre novembro e decembro

O fin de novembro chegou co día contra a violencia machista e en Vilaguindastre penduraron fotos con mensaxes e repartiron calendarios.

E decembro está aquí con este aire nadaleiro. Os días son curtos e fríos, o ambiente está cargado de fume e as casas e as rúas empezan a adornarse.

 

Este ano a novidade en Vilaguindastre é que están aparecendo pingüíns polas rúas. Será cousa do cambio climático que chegan do polo sur ata case o polo norte !.
E así imos entrando neste mes complicado para postear con tantas actividades diferentes e visitas e viaxes.
Agardemos que aparte non haxa males imprevistos.

Labels:

1 Comments

Links to this post



 

novembro 2017

Xaneiro 7th, 2018

Monday, 27 November 2017

Sesenta anos non son nada

Sesenta anos hai de diferenza entre as dúas fotos da zona onde máis ou menos vivo e o cambio foi grande. Na foto de arriba había muitas menos construcións e os camiños estaban sen empichar. Hai algunas manchas irregulares brancas á dereita e abaixo que a calidade da foto tirada directamente sobre a pantalla do ordenador, apenas deixa mirar. Eses serían os lugares onde se verquía o lindano da fábrica que estaría máis arriba fóra da foto.
Eu bañábame na zona das manchas brancas de abaixo alá a finais dos setenta e principios dos oitenta ata que empezaron a construir edificios e máis cousas.
A finais dos noventa fixeron un parque onde estaba o principal verquedeiro despois de retirar parte da superficie e selar o máis profundo e así estamos hoxe.

 

A imaxe de arriba de todo tireina do vó americano de 1956. Deixo aquí a ligazón onde podes comprobar como era España naquela altura. Só tés que escribir o lugar que queres visitar e xa está. Na imaxe da ligazón sae Santiago de Compostela.

E, buscando, buscando; topei un vídeo aéreo de Vilaguindastre no ano 2001 que tamén mudou nestes dezaséis anos.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Saturday, 25 November 2017

Septuaxésimo sétimo mes

Xela está pasando por unha etapa ” tranquila ” da súa vida que case obedece sempre e non está tan protestona e pegona. Iso si, para comer nin a tiros come. Eu non sei de onde saca as forzas para botar todo o día a xogar e a argallar como no momento da foto onde fixo unha táboa para sumar e restar totalmente ideada por ela.
Tamén está feita unha rompe-corazóns que ten a Llechat triste porque Xela quere casar con Ñajeill ou con Isoj.
E así estamos: cos días que pasan entre clases e actividades coma taekwondo, inglés, piscina ou ioga.
Éche a vida de pai !.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Thursday, 23 November 2017

” Yo-kai ” e lindano

Martes fomos ao cinema a mirar a película ” Yo-kai Watch “ e dende logo que non é do meu gusto e así só estabamos Xela, Leo e mais eu, uns nenos dun aniversario duns sete-oito anos e outro neno desa idade e mais a nai. O caso é que na película viaxaban ao pasado e alí acontecía todo.

Cambiando de tema e volvendo ao mundo real. Tamén me gustaría a min viaxar ao pasado e explicarlle aos paisanos que o que carretaban nos carros de bois con escombro de Zeltia era altamente contaminante. Nesa fábrica de insecticidas daban cartos a quen levase os refugallos e a xente chimpaba co eles nos camiños porque semellaba xabre. Resulta que un ingrediente é o lindano que se demostrou que é canceríxeno e acabou por proibirse a súa utilización.
E así estamos hoxe: hai pozos clausurados nesta parroquia de Vilaguindastre e están por ver as consecuencias na saúde daqueles verquidos de hai sesenta anos.

Menos mal que a nós non nos afecta directamente anque eu me bañaba nunhas charcas que agora non existen e que tiñan un cheiro a insecticida fortísimo.
Maloserá !.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Sunday, 19 November 2017

Ourensinizando

 Empezamos coa obra ” Os golfiños e o xigante ” de Fantoches Baj que relata a viaxe dunha adestradora de golfiños na busca do home máis alto do mundo para tirarlles do corpo unhas pelotas que comeron da fame que pasaban.
Aparcando á beira do Parque dos Carrileiros significaba dar unha volta montados neses trens de miniatura.
No centro comercial onde xantamos Xela puido voar virtualmente cun aparato que alí había.
Despois dunhas duras votacións os que votamos a favor de bañarnos na Chavasqueira puidemos facelo.
Despois tocou volta pasando por Arbo.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Friday, 17 November 2017

Xela e Pupi

Pásame como hai anos cando lle lía contos a Leo e quedaba durmido e logo xa marchaba eu dereitiño para a cama. Agora pásame con Xela que lle leo contos de Pupi que lle encantan. Case todos están en español e temos dous en galego. O malo é que a Xela non lle gusta en galego e hai cousas que teño que explicarlle pero é o que hai. Mira que dei explicacións do significado dese ” peixe ” que sae na foto.
Tamén eu estou lendo e o outro día bimbei un libriño en dúas noites: ” Cans ” de Carlos Meixide.
E así pasamos o tempo lonxe da interrede.

 

Labels: ,

0 Comments

Links to this post

Saturday, 11 November 2017

11 11

Sigo no mundo anque non escriba e podo dicir que hoxe é o día dos solteiros e morreu o Fistro Pecador de las Praderas e bailei un pión que me agasallaran o ano pasado polo medio século de vida e non comín castañas ( que non se enteiren en Ourense ).

 

Labels:

1 Comments

Links to this post

Sunday, 5 November 2017

Noite de calacús, ” Parolas ” e ” pinchorriño ”

Onte foi a Noite dos Calacús en Vilaguindastre e houbo talla de calacús, charanga, castañas e viño.

Ademais este ano apareceu unha ” competencia ” da man do grupo ” Parolas ” que actúa en eventos e que montou nunha casa un túnel do terror e tocaron na terraza baixo unha lúa digna de noite de terror para promocionarse.
Tamén estamos en novembro e todo Vilaguindastre está co ” pinchorriño ” de fin de semana onde che dan para comer algo coa consumición e a xente vai a dous ou tres establecementos e sai ceada.
E niso estamos.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Thursday, 2 November 2017

Por ese Vigo

Fun a Vigo por mirar Cangas porque non conseguín os libros de Suso Lista que buscaba.
Iso si, non todo é perder o tempo e sempre podes atopar un coche vello con música galega e unha pegatina simpática parado nun semáforo.
Ou algunha pintada marabillosa cunha xente feliz sentada nunha flor.

E xa na casa e como o día é longo ata a noite que empezo a traballar dá para rematar de ler ” O corazón de Xúpiter ” de Ledicia Costas, unha novela cun final nada americano.

Chuvia e libros, que boa parella !.

Labels:

0 Comments

Links to this post

 

 

outubro 2017

Xaneiro 7th, 2018

Tuesday, 31 October 2017

Noite de sustos

Esta noite sempre foi especial e enteireime que non só o avóP tallaba calacús de pequeno en Vigo polos anos cincuenta para asustar veciños. Tamén o fixo o avóM por terras de Arbo hai muitísimos anos, a finais dos cincuenta. Tallaban un coco ( que é como lle chaman ás cabazas aparte de bóvedas ) e púñanlle unha mariposa, unha candea da igrexa con aceite que duraba días prendida. Despois deixábano enriba dun muro ou dun valado para asustar á xente que pasase por alí. Logo ese costume perdeuse e apareceu rebotado dos Estados Unidos.
Sexa coma for que pases unha boa noite que máis de un vai levar unha sorpresa esta noite.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Saturday, 28 October 2017

Ata os perrinchos

Ata os perrinchos estou de  zascas e tanto bombardeo de Libertad Digital, Periodista Digital, Ok Diario, La Vanguardia, El País, Telecinco, Marca, ABC e outros e preciso de outros puntos de vista.
E así tamén coñezo a Marcos Escudero: un artista escultor e debuxante, a Carlos Méixome: un historiador e unhas figuras que sobreviven ao lume en Tortoreos, As Neves.
Hai que abrir os ollos.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Tuesday, 24 October 2017

Septuaxésimo sexto mes

A nena faladeira preparando un póster de Halloween ou Samaín.
Ten boas ocorrencias como aquela vez que mirou un home de garavata nesta zona onde algúns pais van co uniforme de traballo a recoller os fillos. Xela díxolle: ” ¿ Eres el alcalde ? “. O home respondeulle: ” Casi. Un poquito menos “. E Xela retrucoulle: ” ¿ Entonces eres el hijo del alcalde ? “.
Non se corta e pregúntalle a un virollo porque mira un ollo para ela e outro para o ceo.
Inventou a palabra ” mascotería ” para tendas de animais e conserva do galego a palabra dedas para as dedas dos pés e o numeral ” cincocientos “. Tamén estamos na época que di: ” Se lo digo a mamá ” e eu póñome a bailar para que rían ela e mais Leo.
No cole mándanlle ler pero ela non quere e aínda así sabe ler ben. Gústalle o conto de Pupi e o misterio da televisión e o de ” Adiviña canto te quero ” que estamos lendo estes días para ir a cama. E segue facendo peidos cos sobacos e incluso aprendeu a facelos coas sofraxes ( palabra galega que en español significa corva ).
Segue indo a taekwondo pero non quixo saber nada de ximnasia. Tamén vai a piscina porque felizmente coincide con amiguiños da clase.
Do resto segue coma sempre: sen comer, co seu xenio e a súa mente argalladora que agora aproveita para as matemáticas.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Saturday, 21 October 2017

Turismo de catástrofe

Non, a foto non é unha foto antiga en sepia. É un parque nas Neves a toda cor que é un mirador do río Miño. Cando o inauguraron mirábase o río dende aquí pero logo medrou o bosque de eucaliptos e piñeiros para tapar a vista. Agora ardeu de forma brutal. Poden rebautizalo como o Mirador da Estupidez Humana.

O lume desta volta non se conformou con queimar bosques que cruzou estradas e ríos e queimou casas abandonadas, galpóns, cultivos e froiteiras. O lume lambeu casas habitadas que se salvaron gracias á xentiña luitadora que pasou un mal domingo e unha pior madrugada de luns. Marabilloume que non morrese máis xente.

Presa do lume caiu unha serrería tal que fose unha burla do destino, unha vinganza de árbores suicidas que non querían rematar os seus días fendidos e cortados nesta instalación.

O monte quedou calcinado e xurdiron pedras: vellas lembranzas de terras cultivadas.

Agora toca recuperar tendidos eléctricos, airear casas afumadas, reconstruir o que se poida e volver prantar frutais ou viñas e sementar hortas, patacas e millo. Os eucaliptos e piñeiros xa virán sós, seguro.

E, como burla irónica do destino, sobreviven ao lume unhas palabras baleiras de propaganda política.
Un fracaso explicado cunha imaxe.

PS: engado un vídeo da zona das Neves onde se aprecia a catástrofe do incendio.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 18 October 2017

Charlas e emoticonas

O luns quixen asistir a unha charla coloquio sobre ” Muller: saber e poder ” e cando empezou tiven que marchar. Parecía que ía ser interesante o relatorio de Ledicia Costas e María Reimóndez baixo as preguntas de Fran Alonso. Noutra ocasión será.

E onte foi un cambio radical indo mirar a película ” Emoji ” que resultou un fracaso para os adultos que fomos e mesmo para Leo que calificou a película como a pior da historia. E non somos os únicos que opinan iso.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Monday, 16 October 2017

E pasou a nosa Ofelia versión galega

Vaia domingo de inferno !. Cando iamos cara Arbo a estrada estaba cuberta de fume que viña dun incendio en Portugal. Xa en Arbo foron chegando noticias de lumes en Baiona, en Pazos de Borbén, en Ponteareas, en Gondomar, etc. O vento tolo arrastaba calor, fume e muxicas dende quilómetros de distancia. Chegada a hora de volver a casa decidimos quedar a durmir en Arbo polo perigo cos incendios nas Neves, por Ponteareas e Portugal. Fixemos ben que hoxe volvemos a casa e puidemos observar o camiño polo concello das Neves con todo arrasado. Salvando as casas e algúns galpóns todo estaba queimado: monte, viñas, prados e eidos das casas cos seus frutais e todo. Era unha paisaxe bélica, incrible, de película futurista.

Cando se decatarán os que queiman o monte que están cometendo un crime horrible ?.
Como lle explico ao meu fillo que soñou con bolivianos vestidos de verde queimando montes que esta tolicie se volverá repetir gracias a esa gandaxe que non é boliviana precisamente ?.
Que lle direi a Xela cando se repita este desastre e descubra que non podemos durmir tranquilos que as galiñas non avisan do lume cacarexando e que estamos todos, todiños, en perigo ?.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Thursday, 12 October 2017

Allariz…again

Facía un día bo para unha paseata e tiramos cara a Allariz onde vai rematar o Festival Internacional de Xardíns.
Sempre acordamos tarde para visitar estes xardíns e perdemos o esplendor que terían na primavera pero algo queda del.
Antes paseamos pola beira do río sen a presenza de cans que é típica en tantos paseos. Descubrimos estatuas colocadas este mesmo ano como a adicada ao Boi de Allariz.
Na exhibición dos doce xardíns adicados á memoria foi Leo o noso guía que fixo curiosamente o seu papel en galego despois duns seis anos sen falar en galego !. Sería por ser hoxe o día da Hispanidade !.

 

 Os xardíns eran ben variados e orixinais e escollemos votar polo número dous.
Despois os nenos merendaron un phoskito orixinal de 1972 e tiramos para casa que mañá non é festivo.
Aínda tivemos que pasar por un incendio despois de Melón que enchía de fume a estrada para pánico de Xela que nunca tivo un lume tan perto. É o que acontece por prantar leña no monte.

 

Labels: ,

0 Comments

Links to this post

Monday, 9 October 2017

Non teñas medo

O mundo rural resiste contra a desaparición e luita contra inconvenientes. Por Arbo os malandros rouban cebolas e cabritos a veciños e a un familiar en Bande vaciáronlle o canastro de todo o millo e levaron o caldeiro e todo. Menos mal que aos avós non lles pasou nada.
Co mundo rural o idioma galego vai perdéndose polo menos por esta zona e con el expresións e ditos como a que aprendín hai uns meses que dicía ” Entre maio e abril pouco hai onde ir ” que vén a dicir que tanto ten unha escolla coma outra. E onte aprendín da boca de avoaM ” Eres coma o clavo que non hai quen no cu lle dea ” cando non atinas con algo coma ela que lle daba opcións a Xela para comer.
Iso si, a expresión ” Non teñas medo ” segue ben viva e é unha resposta negativa como dicir ” De ningunha maneira “.
Exemplo: Paideleo, vas deixar de escribir papaxadas no blogo ?. E eu respondo: ” Non teñas medo !.”

Labels:

1 Comments

Links to this post

Sunday, 8 October 2017

Praia de pobres

Estes días están expostas as fotos do concurso ” Viaxando ” na biblioteca de Vilaguindastre e arriba podes mirar a gañadora que é ben xeitosa, certo.

A min persoalmente préstame máis a segunda foto onde se mira un traxecto en río por un país asiático e a viaxadora que parece gozar o que está vivindo.

Frente a estas fotos a miña de hoxe tirada onte nunha praia chamada de pobres non ten muito mérito. Iso si, tomar algo fresco en boa compaña co mar a un metro; iso si que é de afortunados. É o que ten o cambio climático !.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Sunday, 1 October 2017

Primeiro de outubro

Hoxe é un día raro, especial e con mal sabor de boca. Non o digo polos callos en Vilaguindastre que estiveron bos e o bo tempo acompañou anque o exceso de clientela fixo que o local onde fomos comelos non daba avío. Non. Falo por Cataluña e como vai o asunto do referéndum.
Eu non lle miro unha solución que sexa perfecta para Cataluña e para o goberno español e non vou aportar nada por descoñecemento. Non está nas miñas mans e é un tema serio e espiñento de máis.

Prefiro deixar unha nota de humor que circula polas redes de como se redactaría a famosa papeleta en Galicia.

Tamén hai outra opción con humor para o día de hoxe.

 

En fin. Fóra bromas e que todo quede en auga de bacallao.

Labels:

1 Comments

Links to this post

 

 

setembro 2017

Xaneiro 7th, 2018

 

Friday, 29 September 2017

Once anos ( e mais dous días )

O nécoro medra e fainos máis vellos a todos. Agora é un mociño que me pasa polos ombreiros e que segue a medrar en todos os aspectos.
Mañá terá a festa cos compañeiros na escola vella. Non quere ir ao cinema coma estes anos pasados e prefire xogar ao fútbol cos compañeiros. O fútbol e o seu mundo ao redor segue interesándolle e non está mal. Polo menos así relaciónase cos compañeiros que lle facía muita falta.
A Leo non lle gusta posar para foto e esta é a que millor me saiu.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Sunday, 24 September 2017

Septuaxésimo quinto mes

Aquí está a xoubiña conducindo na festa co amigo que a invita á súa casa con frecuencia.
Ela segue sen comer e brincando coma se nada. Este curso non vai a patinaxe pero quere seguir con ioga e entrará en Taekwondo se hai Anpa no colexio. Gústalle a tele e a tablet e catro contos para ler antes de durmir como ” Los amigos del señor Croc ” ou ” Un, dous, tres, que ves ? “. Segue argallando ideas ou inventos e non parou ata aprender a botar peidos coa man no sobaco como facía Mehdi.
Nada, que progresa.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Saturday, 23 September 2017

Empezan as festas

Si. As festas de Vilaguindastre deron comezo e onte estivemos un anaco no espectáculo de ” Cachoscheques “.

Esta mañá había unha película que finalmente foi aprazada ata o luns.
O pregón deuno Diego Giráldez que falou de lembranzas nesta vila e dixo que ata o fillo está de cumpreanos nas festas.
No meu caso hai máis coincidencias. Vin vivir a Vilaguindastre nas festas de 1976, cando ardeu o edificio da foto; o concello. Empecei de noivo con Naideleo na festa anos despois. Casamos tamén con Vilaguindastre en festas e o Leo foi nacer… Xa adiviñaches: nas festas de Vilaguindastre.

 

Pasaron os cabezudos para ledicia dalgúns nenos ou para asustar algúns coma Leo e Xela.

 

E hoxe actuou o mago Martín Camiña que fixo unha mui boa actuación e demostración de bo humor. Para min que non hai truco e que fixo maxia de verdade.
E houbo palomitas, churros de chocolate, tren chuchú e carrusel.
E a festa segue !.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Thursday, 21 September 2017

Rir a pesar de todo

Hoxe rematan as miñas vacacións, empeza a chover e raiáronme o coche pero hai que rir a pesar de todo.
Graciñas a Canto Ghalpón.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Sunday, 17 September 2017

O ” quitateimas ”

Empezou setembro e abrochan por aquí e alá cursos, actividades e colecións de fascículos. Eu, por exemplo, mirei este cartaz que retrato e habería ata tres cursos que me enchen o ollo. O caso é que non os podo facer por motivos de traballo unha; e para atender os nenos, outra; que Naideleo non vai poder estar co eles nas tardes.
Adicareime a aprender palabras novas pola interrede como ” de pachena “, expresión curiosa do Ferrol que significa estar deitado bocarriba.
Por certo, aprendín hoxe pero no mundo real e da boca do tío Pepe o nome de ” quitateimas ” para o Smartphone. Que non sabes o número de habitantes de Catalunya, se naceu antes Beiras ou Fraga ou queres calcular a distancia dende casa ao instituto ?. Pois preguntas ao móbil e xa che quita esa teima.
E así pasa o tempo.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Saturday, 16 September 2017

Polo paseo da Canuda

Despois de xantarmos na pizzaria Don Genaro en Monçao por primeira vez, fomos andar polo paseo da Canuda en Salvaterra.

Camiñando podes descubrir detalles pequenos como cartaces reivindicativos ou o feixe de niños de anduriña nas colunas do cuartel da policía.

 

Lendo os paneis tamén se pode descubrir o único tipo de peixe que medra cando sae da auga.

Xela quería agabear por toda canta altura topaba e menos mal que non entrou na obra das piscinas de auga termal que non dan rematado: sería capaz de entrar na cuarta piscina que estaba chea de auga con rás !.
Esperamos volver cando estea rematado e gozar da auga termal.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Friday, 15 September 2017

Vendima 2017

Parida por mil augas.
Imaxe chea de soles.
Celme das nosas terras.
Olorosa resposta á caricia da man que te traballa.
Lecer intenso e condensado que rebenta na boca.
Eterna e fráxil.
Totalmente unha e xenerosamente repetida.
Así es ti, uva.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Wednesday, 13 September 2017

Patos, choros e ratos

Non é o Caurel, non. É o río Louro ao seu paso por Vilaguindastre cos seus parrulos ou patos que gozan deste tempo revolto acorde coa volta ao cole. Falando da volta, o Leo tivo un baixón con choro incluido porque foi mui curto este verán, seica. Xela, en troques, está contente que entra pola outra porta do cole, xa está no patio grande e non ten deberes como lle porfiaba o irmán.
E o mundo segue coas súas historias grandes ou pequenas como a das rapazas que querían saber nun banco se aínda era válido un billete de cinco euros rillado por ratos e feito unha verdadeira piltrafa.

Labels: ,

0 Comments

Links to this post

Tuesday, 12 September 2017

Polo Caurel

Decicimos rematar as vacacións na tranquilidade do Caurel así que fomos a un bungalow con altillo con camas para os nenos.

No día seguinte pegamos unha camiñada dende Vilamor a Vilar. Foi unha baixada por un camiño pendente estreito ata o río Lor e logo unha subida por entre castiñeiros, carballos e érbedos. No camiño saltaban sapos ou rás escuras diminutas que ían cara o río. Na foto está Leo cun castiñeiro caído que semellaba a cabeza dun dragón na entrada de Vilar. Percorremos a aldea ata a Fonte da Saúde.

En Vilar falamos con Juan Sánchez que mantén un museu etnográfico e cuida o entorno onde vive e pide axuda a través do libro de visitas.

Logo tocou a volta lixeira para topar sitio para xantar na Casa Comerciante. Alí xantamos a fartar empanada de acelgas, truitas, ensalada, cabrito, milanesa e sobremesas como a tarta de castañas que probei e é exquisita. O servizo foi rápido e simpático pero o prezo semelloume un chisco excesivo.
Demos unha volta pola aldea Vilamor e estaba pechada A Cova da Moura; algo máis ca unha cantina.
Logo fomos en coche a Seceda: aldea restaurada ( mantén muitas pegatinas en cristais de ventás e portas ) con pouca xente á vista.
Só miramos dúas velliñas cunha gata de varias cores. Iso si; exercitamos o deporte extremo de esquivo de cagalletas ata a igrexa.
Nun recuncho había un Santiago de pedra e un mapa da península ibérica feita por algún neno nunha pizarra.

 

Seceda durmía a sesta no medio do souto como outras aldeas da zona.
Antes de que se decatasen os nenos decidimos tirar cara a Romeor e o seu túnel-acueduto romano.
Romeor non ten o encanto das outras aldeas pero ten unha igrexa pequena e moderna cun buraco cómodo para as esmolas. Había vacas, galiñas, cans e gatos a esgalla.

 

Eu pensaba que o camiño ata o túnel-acueduto era curto pero era un quilómetro trescentos metros que se ía inclinando bastante: ata hai que subir por un regato seco !.
Todo o esforzo non serviu para nada porque o túnel case ao principio xa tiña auga e non sabiamos que final tiña e o longo que era: unha auténtica aventura !.
Volvemos ao Acampamento do Caurel e ceamos exquisitamente como a noite anterior.
No domingo tocaba abandoar o cámping e decidimos voltar a Quiroga seguindo a estrada de Seoane e Ferramulín.
Pasamos cerca dos restos do Castelo de Carbedo e antes do Alto do Couto fixen unha foto co Monte Formigueiros á esquerda, a Devesa da Rogueira ocupando toda a foto e a aldea de Moreda á dereita.
Estes lugares quedan pendentes doutra visita porque o Caurel ten bastante para admirar con máis vagar.

 

A estrada pasa por Visuña, Ferramulín, A Seara, Soldón, etc que merecerían unha parada que non fixemos.
Si que fixemos unha rota curta na fervenza de Vieiros no río Selmo que se complicou pola falla de sinalización e que rematamos sen saber se a fixemos ben ou non. O caso é que nos chegamos á fervenza pasando polos sequeiros abandonados ( casetos onde almacenaban e secaban as castañas ) e logo cruzamos o río. Máis tarde pasamos unha pontella de madeira e xa non sabiamos que camiño seguir. Subimos por  un souto poboado de castiñeiros e sequeiros esborroados uns e enteiros outros e chegamos ao coche.
Saimos dalí e xa tiramos cara a Quiroga. Na vila dos galegocalantes xantamos polbo e pólo ao allo como a xente que saiu da misa do domingo.
Máis tarde fixemos outra parada en Ourense e subimos á ponte do Milenio. E ese foi o remate da viaxe. Contamos con volver polo Caurel e, quen sabe ?; ao millor topamos o anel da princesa do Caurel.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Tuesday, 5 September 2017

Marchou Mehdi

Si. Mehdi marchou e deixou un baleiro difícil de definir. A verdade é que da ilusión do principio fomos chegando a unha sensación amarga de que a cousa non funcionou. Foi todo. A diferenza de caracteres dos nenos e a barreira do idioma deu lugar a situacións demasiado tensas e un ambiente tenso difícil de levar e non queremos repetir a experiencia.
Agora quedan as boas lembranzas e palabras que aprendemos del.
Como di a avoaM: Que teñas suertiña na vida !.

Labels: ,

4 Comments

Links to this post

Sunday, 3 September 2017

Alá foi agosto

Unha fin de semana estivemos por terras do Salnés e comprobamos a picaresca das zonas turísticas onde ofrecen unha cousa e é mentira como o tamaño e a vista dun apartamento ou cando queren cobrar unha hamburguesa de máis ou os prezos e a calidade que non están acordes. Iso si, volvemos visitar a aldea dos Grobit e evitamos a marabunta da praia e a calor nunha piscina patrullada por anduriñas que cazaban a rente da auga.
Tamén fomos ao centro comercial de Braga onde había unha mostra de Playmobil para goce dos pequenos.
Á volta paramos en Ponte de Lima onde soubemos da lenda do río do esquecemento. Fomos pola vila no tren turístico.
Tamén houbo tempo para ir aos parques de Mos, de Tui ( con cea no eterno Fornos ) e de Vilaguindastre. Un día fomos ao Museo do Mar ( onde Mehdi se aburría e dicía ” Jolín ! ” todo o tempo ).
Un día divertíronse co ” A tropa do Doutor Milagre “ e non faltou piscina en Tui e en Melgaço ( que lle encanta a Mehdi ) e praia de Cesantes.

Setembro empezou cunha viaxiña en barco de Vigo a Cangas e meter o coche no aparcamento robotizado do Náutico.
Agora xa falta pouco para que comencen as clases e menos aínda a Mehdi para a súa volta ao Sáhara.

Labels: ,

0 Comments

Links to this post

 

 

agosto 2017

Setembro 7th, 2017

 

Saturday, 26 August 2017

Septuaxésimo cuarto mes ( e mais dous días )

Pasa o tempo e esquezo o mesario da xoubiña. Aquí a está armando as súas historias con Pepini, Paporrubio e Panda. A verdade é que agora xoga pouco na casa; a tablet e a tele ocupa a maior parte do seu tempo. Con Mehdi empeza a xogar agora un pouco, cando xa lle queda pouco para volver á súa terra. Xoga a Mario Bross ou fan manualidades xuntos.
Do resto segue coma sempre: de pouco comer e con forte carácter.
Engado unha foto do mes pasado.

 

Labels:

0 Comments

Links to this post

Tuesday, 15 August 2017

Monumentos e monumentiños

Seguimos coñecendo a terriña e notamos diferenzas entre vilas que teñen monumentos e parques infantís como mandan os tempos e Vilaguindastre que ten monumentiños xacobeos e parques infantís demasiado simples.
Arriba unha foto parcial de ” Inés – Palmira ” de José Solla en Bueu e abaixo un pelegrino en Vilaguindastre.

 

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 9 August 2017

Falo que non hai roupa ao sol

Como non están os nenos podo falar.
Mehdi non é o neno perfecto do principio. Agora xa é máis normal e non come todo o que bota no prato. Xa non reza nin dobra a súa roupa. Manda calar a Leo e Xela cando falan no coche e búrlase deles de cando en vez. Os nenos son mui distintos e a convivencia está pasando unha mala racha que non acaba e non sabemos como rematará todo.
Iso si, a Mehdi encántalle saír da casa e así o pasa ben no parque da auga de Mos con outros nenos do Sáhara ( ata saiu unha foto no Faro de Vigo ), facendo cola para botarse polo tobogán de Navia anque nos aburrimos e marchamos antes de montar. Tamén o pasou ben en Acedre co seu lavadoiro decapitado sen tellado e en Monforte no parque. Tamén lle gusta meterse en ríos calzado ou explorar o castelo de Vilasobroso en busca de pantasmas.
Gústalle a música do coche e mira bruxas Maruxa en todas partes: a virxe María da capela do castelo de Vilasobroso ou mirando a Lano, unha personaxe barbuda de Ponteareas.
Bueno, hai que ter paciencia.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Thursday, 3 August 2017

Semella que foi hai un século

Aquelas viaxes polo corredor do Morrazo ás veces tan lentas que mesmo daban para fotografar pintadas.

Aquelas paseatas nocturnas con vagalumes ou coa chuvia no mar para sorpresa e ledicia de Mehdi que podía beber auga caída do ceo.

Aquelas partidas de petanca, de paletas, pachangas e rebumbios: fermosa palabra para definir un fútbol de poucos xogadores que xogan todos contra todos. Tamén Mehdi descubriu os cangrexos e ata topou un diminuto dentro dun croque dunha empanada !.

 

Aquela tarde de cinema onde Mehdi riu muito con Gru 3 e ofreceu palomitas a unha descoñecida.

Aquela manifestación pedindo a liberdade para os presos saharauis en Marrocos. Gozar do espectáculo dos mimos, os escaparates con mariscos vivos e o ambiente festeiro de Santiago antes do día grande de Galicia.

Aquela construción dunha balsa por Robinson Crusoe e Venres na praia case paradisíaca.

Aqueles parrulos que percorrían con pachorra a praia para nadar despois cara o seu acubillo nocturno.

Aquela foguetería para despedida da festa e que coincidía coa fin da nosa estadía en Vlrñ.

De verdade que semella que foi hai un século.

Labels: , ,

0 Comments

Links to this post

 

 

xullo 2017

Setembro 7th, 2017

 

Tuesday, 11 July 2017

O neno bo

Pois si, Mehdi está aquí e estamos contentos co el. É obediente, cariñoso e mui responsable. Gústalle estar comigo e aprender a usar o garfo e o cuitelo ou aprender a pescar co ganapán ou aprender a nadar. Aprende rápido e está abraiado con muitas cousas. O mar para el foi unha descuberta incrible. O primeiro que fixo o pobriño foi probar a auga: chega a poderse beber e sería o paraíso para el !. Gústalle a tortilla, as luras, os iogures e a fruita toda e aghoa polos xeados. Quere xogar con Leo e Xela pero a barreira do idioma é grandísima. Xoga ao fútbol con Leo e outros rapaces e cando cai un anque sexa contrario quere parar o partido para socorrelo.
Agora queda que lle fagan o exame de saúde a ver se ten algo. Está enxuito e fai muito pis ( ” goj ” en Hassania ) e de noite tose por veces.
Aquí deixo un debuxo feito por el.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Thursday, 6 July 2017

Expectantes

Estamos expectantes.
Por unha banda a bisavoa Celia millora aos poucos no hospital con boas vistas da ría de Vigo.

 

Por outra banda Mehdi está de camiño dende Tindouff en Alxeria ata aquí. É unha longa viaxe en camioneta polo deserto, en avión para cruzar o Mediterráneo e logo en autobús dende Santiago ao Ifevi en Vigo.

E nós estamos na casa mentres fóra chove miudiño e, sorprendentemente, tamén trona neste verán que hai que tratar co parasol e o paraugas xuntos no maleteiro. Falamos de como será Mehdi e de como hai que tratalo e que Xela será a irmá maior anque sexa máis pequena porque haberá que ensinarlle de todo.

E así estamos: expectantes.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Tuesday, 4 July 2017

Vlrñ 2017

Xa empezamos a gozar das imaxes de Vlrñ un ano máis ( 2014, 2015 ). A vila muda aos chiscos con casas reformadas e o paseo rematado dende o pasado ano. Desaparece a chalana ” Polvo “ anque o dono segue por aí. Segue a furgoneta das pizzas do francés simpático así como os calamares do ” Buxaina “.
Dá gusto esquivar a calor admirando esceas mariñeiras e agardando pola familia mallorquina e tamén por Mehdi que chegará o venres dende o Sahara.
Agardo que lle guste isto.

Labels: ,

0 Comments

Links to this post

Sunday, 2 July 2017

Fóra do común

Este ano Xela celebrou o sexto aniversario cos amigos in extremis. Como segue sendo teimuda e pouco obediente case non celebra o cumpreanos. Xela ten unha personalidade mui forte, un carácter mui seu e mais unha intelixencia especial.
No lugar da festa non parou e gozou cos canóns de bólas ou escalando no rocódromo. Gustáronlle os agasallos que eran de construir uns, outro de coches e outro era un robot que baila e todo. Xogou con todo e deulles mil voltas e fixo cousas orixinais. Xela é unha nena tan fóra do común que se debuxou vista de costas, sentada e debuxando nun papel. Eu penso que é algo sorprendente nunha neniña de seis anos.
Promete un futuro creativo e orixinal.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

 

 

xuño 2017

Setembro 7th, 2017

 

Wednesday, 28 June 2017

A vixiar

Vai rematando este mes de forma fresca comparada con maio. E estamos como a pintada: atendendo a varios asuntos. Temos que ter un ollo aberto para vixiar o alifafe da bisavoa curándose no semiabandoado Meixoeiro como tamén ter conta de Leo que se nos meteu futbolista esta semana.
Menos mal que o ollo que me vixía cando vou ao choio é MBI e non é a DXT ou un fillo dela.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Sunday, 25 June 2017

Sexto ano ( e mais un día )

Xela está contenta. Xa é máis maior. Aparte como se portou ben vai ter festa cos compañeiros do cole. De momento  houbo dúas tortas e agasallos da familia como un ukelele, un xogo de construción, un jenga, un golf de madeira e unha casa de Doraemon. Tiña muitas gañas de recibir regalos e nin quería esperar a rematar de comer.
E o outro día remataron o curso e Xela tivo a graduación. Agora pasa de infantil a primaria.

Vaia: que a nena vai medrando.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 21 June 2017

Pan e auga

Eu non son muito de dar cartos aos mendigos. Doulle algo á xente que fai algo, que toca música, fai malabares ou é un mimo ben feito. E así pasaron anos que miraba case a diario ao mendigo da foto e nunca lle dei nada. Houbo unha vez que o mirei na caixa do supermercado comendo pan e esperando para pagar ese pan e unha botella de auga e ese día foi o primeiro que lle dei algo. Onte volveume a pesar o mesmo con outro que comía pan e bebía auga na porta do supermercado e volvín soltar a galiña.
Non sei; pero estar a pan e auga sóame extremo. Como o que pasou Salvador Alvarenga cando estivo á deriva no Pacífico 438 días e que foi bastante pior.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Sunday, 18 June 2017

Dende buzos a espectadores invisibles

Levaba varios anos intentando fotografar os buzos e o capitán Nemo da praia de Cesantes e por fin o conseguín.

A marea ten que estar baixa, no debalo. Un dos buzos está ben verde e semella máis un extraterrestre ca un buzo.

O outro levaba en tempos un cofre enganchado cunhas cordas pero de cada vez está máis carregado de mexillóns e arneiróns. Tamén está perdendo o aspecto humano a medida que pasa o tempo e medra a súa carga.

Hoxe había música infantil en Mos e Xela máis eu fomos á actuación de ” Mamacabra ” coa cantante felizmente recuperada. Tamén actuaban ” Brincavai “, ” María Fumaça ” e “ Uxía Lambona e a banda molona ” pero non quedamos pola tarde. Ía muita calor.

Decidimos sentir o fresco do cinema coa película ” Capitán Calzoncillos “. Cando entramos non había ninguén pero eu dixen que estaba cheo de homes invisibles e a Xela entroulle o medo. Cando sentamos díxenlle que tiña á súa beira un home invisible que era mudo e por iso non escuitabamos como falaba. Menos mal que ao final eramos doce espectadores e desapareceron os homes invisibles.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Thursday, 15 June 2017

Bombóns e cereixas sempre !

Bombóns. Pechar os ollos. Descubrir en min engrenaxes para loitar contra un folio en branco. Confesar a razón de escribir. Atoparme na páxina 166 dun libro do gran Agustín. Coñecer a obra de Antón Pulido e a súa praza das Apertas. Imaxinar un sol azul. Describir un matrimonio. Darlle a palabra a un lápis ou crear unha personaxe moi forzada. Relatar por que botou a bailar unha rapaza e argallar unha parella oposta.
Graciñas a Clara do Roxo e á pequena tribu de letrasferidos do obradoiro.
Lembrareino e non hai Alzheimer que valla. Palabra de ” presbicioso “.

Quédame este berro de batalla: bombóns e cereixas sempre !.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Monday, 12 June 2017

Abrideiros ?

Avanza o tempo das fruitas e agora tócanlle aos albaricoques. Non sei onde oín que se chamaban abrideiros e decidín investigar. Topei abrideiro como definición de fruita que se abre ben pola metade como é no caso dos albaricoques. Logo está a acepción de abrideiro como tipo de pexego que se abre ben. No asturianu topamos abrideiru que vén a ser a mesma cousa. Nun dicionario topei a palabra albercoque como palabra galega referida a esa fruita. Logo decidín explorar por ese camiño novo e cheguei ao albercoque e abridor aragonés que ben me confirman que eu non ía descamiñado.
O que si topei que as terminacións da lotaría do Gordo de Nadal teñen un nome e que a terminación 70 chámase  ” El Albercoque ” e como son cen terminacións linas todas e topei algunha curiosa como a 55 que se chama ” Los gallegos ” que terá unha historia detrás pero que non coñezo.
Xa miras as voltas e reviravoltas que dan as palabras.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Saturday, 10 June 2017

Dende un terceiro andar

Logo dunha noite de enchenta de stress e barullo no choio durmín pouco.
Erguinme con imaxes e ideas para escribir.
A vista dunha farola dende arriba resulta canda menos especial. Semella un ollo alieníxena que nos vixía dende arriba.

O home segando podería traer unha ovella para esa labor. Sería máis silenciosa e daría la e años.
No recinto da fábrica química semella ter ocorrido unha catástrofe radiactiva.

Como os espalleres espidos de viña que darán que falar aos científicos de aquí a mil anos. Buscaranlle unha función relixiosa ou astronómica. Outro misterio como Stonehenge.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Thursday, 8 June 2017

As cereixas brancas

Non hai día sen novidade e onte aprendín que existen cereixas brancas. E souben que os merlos non van a elas e as ” asiáticas “ tolean por comelas. Aparte de probar cereixas brancas falamos no choio de cando se roubaba fruita e cando o dono era mui terco corría o risco de que lle cortasen a árbore pola noite.
Eran outros tempos !.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Monday, 5 June 2017

Bo proveite !

No choio estamos ben educados e cando entramos no comedor dicimos ” Que aproveite ! ” aos compañeiros que comen o taco. Bueno, iso digo eu. Outros din ” Bo proveito ! ” ou “¡ Que aproveche ! ” e hai un que ata di algo que só llo oín a el: ” Bo proveite ! “. Mira ti cantas formas de desexar que lle sente ben a comida a un comensal !.
Pero iso é en galego que semella un idioma tabú en muitos lugares onde dan de comer e así en Vilaguindastre, en pleno camiño dos pelegríns a Santiago, topo este cartaz en inglés e español cun ” Buen probecho ” que di bastante do escribidor.

Outro exemplo: noutro establecemento da vila teñen un mantel de papel feito por Aguas de Mondariz no que desexan un bo proveito ao cliente. O que é un chisco triste e que o desexen en tantos idiomas ( español, grego, portugués, inglés, catalán, chinés, ruso, euskera, xaponés, alemán, francés, italiano e árabe ) e esquezan o idioma onde está asentada a empresa como se Mondariz estivese en plena Serranía de Cuenca.
En fin.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Sunday, 4 June 2017

Feira do pan

Nesta fin de semana celebrouse a segunda festa do pan do Porriño.
Aproveitaron varios comercios para organizar un desfile. Non quedei para mirar desfilar os rapaces de ” Blackbird Barber Concept ” que cuidan do cabelo e das barbas.

Había postos de pan, de mel, de xamón e de cervexa artesá que aproveitei para mercar ” Curuxa “ lager.

Para rematar había unha actuación de dous ” forzudos ” equilibristas e malabaristas con muito humor e con Xela de vontaria nun equilibrio. A min tocoume darlle masaxes ao rapaz.
Foi un sábado distinto.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Friday, 2 June 2017

Ampliando a polivalencia

 

Esta semana que remata empecei a aprender un novo posto no traballo: prenseiro. Teño que estruchar as neuronas para aprender a botoneira ” old fashioned ” e o lucerío que indican o camiño do penso ás celas.
E non paso frío ningún luitando cos tres mostros barullentos que prensan a fariña.

Bueno. Tendo tempo e mestre todo se aprende.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Thursday, 1 June 2017

O tempora, o mores !

Estreamos mes e hai que ver como corre o tempo e mudan costumes e modas.
Nisto dos xoguetes agroman de súpeto aparellos en mans dos nenos que hai un mes nin existían e así agora están os nenos co ” spinner ” de abaixo e quedou totalmente desfasado o xoguete de arriba: o ” magnetic gyro wheel “.
Cal será o próximo ?.

 

Labels:

0 Comments

Links to this post

 

 

maio 2017

Setembro 7th, 2017

leoeosseus: M

Monday, 29 May 2017

Gandaxe e máis palabriñas

Había tempo que non escuitaba a palabra ” gandaxe “. Busquei esta palabra por dicionarios e na interrede pero só a topei nun par de  sitios. Aparece no libro ” O enxoval da noiva ” e despois nalgún comentario e blogo do sur de Pontevedra así que debe de ser unha palabra desta zona. Gandaxe vén a dicir xente de mala calaña ou de mala ralea na que non pode fiar un e supoño que vén de ” gando ” máis o sufixo ” -axe “.
Poño a foto duns políticos que ben poderían entrar dentro desta definición na maioría dos casos.

E, falando de políticos e as súas prácticas, como non todo vai ser galego tamén aprendín a frase americana ” Money talks, bullshit walks ” para dicir que o diñeiro move todo, traducido finamente.
Coa familia norteamericana tamén aprendín a tradución de níspero ” medlar ” e de estruga ou ortiga que é ” nettle ” co que comprobaron que os galegos poden tirar licor de case calquera pranta.

A ver que aprendemos con Mehdi, o neno saharaui, cando veña aquí !.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Friday, 26 May 2017

Festival de Cans XIV

E chegou a cita anual do Festival de Cans. Este ano é a edición XIV e mañá é o último día e nin a pisei nin podo facelo mañá.
Unha verdadeira mágoa !.
Aquí deixo o programa de mañá que ten de todo. A ver se o tempo axuda.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Thursday, 25 May 2017

Septuaxésimo primeiro mes ( e mais un día )

Imos camiño dos seis anos e a xoubiña xa é máis sardiña. Este ano estase portando ” regulín, regulán ” e a festa do seu aniversario está aínda no aire. Obedece bastante anque sempre ten algo máis importante que facer antes de facer o mandado, sempre. E hai veces que se altera e berra cando non é o que quere ela e así andamos. No fundo ten un bo corazón e, por exemplo, quere coñecer a ” el amigo del desierto “. Onte, coa calor esaxerada destes días, lembrouse del e quere que veña para que estea máis fresco que no Sahara. Pensa nel muitas veces e haberá dúas semanas dixo algo simpático: ” Ojalá que al niño del desierto le gusten los mismos juegos que a nosotros. No sé: a lo mejor sólo le gusta mirar pirámides. ” Bendita inocencia !.

Na foto está facendo unha postura de ioga que é unha actividade que lle encanta.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Tuesday, 23 May 2017

Quiringosta

Tiña mirado este cartel en Mos varias veces e non sabía que podería significar e despois mireino noutro concello e dixen: ” Isto á forza ten que significar algo en concreto ” e busqueino. Agora xa sei que é unha variante do galego suroccidental da palabra ” congostra “.
A explicación está neste vídeo.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Monday, 22 May 2017

Lévanme de paseo

Esta foi unha fin de semana intensa.
Venres tocou ir á praia de Lourido en Poio onde había un aniversario que se celebraba nunha pista de karts a pedais. Xela demostrou ser unha boa piloto que ía a toda velocidade e collía ben as curvas, mesmo levantando unha roda de atrás. O Leo tamén se animou a dar unha volta cando a pista estaba libre.

 

O sábado Leo tiña outra festa de aniversario e xogou ao fútbol. Cando xa lle picaba o corpo pola suor empezou o rastrexo zombi no bosque do arredor. Había que topar tres obxectos e levalos de volta á mesa de control onde nos facían pasar unha proba ou resolver un enigma. Tivemos sorte co zombi que andaba detrás das nenas e nos deixou bastante tranquilos.
En fin, pasámolo de medo ( nos dous sensos da palabra ) !.

E o domingo a estrela do día foi Xela en Mos coa súa actuación patinando.

Que sorte teño que me levan de paseo !.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 17 May 2017

O gardián das palabras

Amenceu un día con pouco sol pero agradable con ese ventiño que non pasa de airexa e esa temperatura que deixa portar sen incomodo a miña chaqueta. Así que me animei a levar a miña moto ata a vila ” laboriosa, sonriente y acogedora ” que cruzaba hai trinta anos camiño do meu Xinzo e que agora moito prosperou. Tiña programada a cita coa concelleira de cultura e o bibliotecario nunha cafetería nunha rúa ateigada de coches . Non tiven problema en fumar un dos meus habanos na terraza porque non me gusta fumar no interior dos establecementos e chegará o día en que proíban iso de afumar a grandes e pequenos, homes e mulleres. A concelleira era unha rapaza fermosa e de alegre sorriso cunha voz de axóuxere e un galego aceptable e rápido. O bibliotecario semelloume tranquilo e posto en libros e discreto nas súas palabras e opinións. A concelleira non me deixou pagar as consumicións e, na loita por pagar estando os dous cos billetes tendidos, gañoume dicindo que eu era estranxeiro. Eu, loxicamente, quedei apampado eses segundos precisos que deixaron á rapaza vencerme na disputa.

Logo chegou a charla naquela sala ben chea de xente nova de instituto co seu profesorado e unhas poucas señoras. A miña charla conseguiu tirar sorrisos a aquela xuventude case obrigada, seino, a asistir ao relatorio. A miña vida e algúns detalles dela curiosos pero reais son un éxito ante un público do máis diverso e, ao final, todo rematou ben.
No remate viñeron á mesa as señoras, educadas e admiradoras da miña escrita e doutras literaturas que me deron a asinar algúns libros meus: uns noviños do trinque e outros lambidos e gastos polo seu uso e goce.

Cando xa ía marchar acercóuseme a min un home que case tatexaba por vergonza. Eu sorrinlle para acalmalo e aceptei o programa da charla que me tendeu para asinarllo. O home tirou do peto da súa cazadora un papel dobrado e díxome: ” Son unhas palabriñas en galego que non saen nos dicionarios. Gustaríame que as gardases. ”
Volvín para casa na moto e cando cheguei a casa o gato Samuel colleume o papel e enguliuno sen darme tempo a quitarllo.
Supoño que esas palabras preferían seguir na boca da xente ou rematar no estómago do gato lambón antes que nun dicionario !.

* Este texto é unha suposta recreación do que aconteceu o día que coñecín a Carlos Casares. Inventei case todo e tratei de imitar a súa escrita. Unha cousa certa: eu era aquel home do papel.

Labels: ,

3 Comments

Links to this post

Tuesday, 16 May 2017

DLG 2017

E outro ano máis co día das letras galegas !. Este ano está adicado a Carlos Casares, un escritor mui querido pola súa sinxeleza e polos seus artigos na Voz de Galicia ” Á marxe “.
Muitos institutos e colexios levan o seu nome e así hai un que fixo unha páxina chamada Galaxia Casares con muitos traballos.
Eu tamén lle fixen neste blogo unha pequena homaxe hai dez anos.

 

En Vilaguindastre houbo a feira do libro que máis ben é pequenota anque este ano tiña algunha caseta máis. Xela non é mui amante dos libros pero houbo un de dinosaurios cunha lanterna que lle entrou polos ollos.
E mañá é festivo.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Sunday, 14 May 2017

Eurovisión 2017

Onte foi o festival de Eurovisión 2017 e mirámolo como temos costume facelo. Houbo actuacións para todos os gustos e gañou Portugal cunha canción que non me chista muito pero, claro, eu non sei diso. Houbo outras que me gustaron como a de Bielorrusia, Suecia, Italia ou co mérito do cantante croata. Outras non me gustaron como a de Bélxica que non moveu os pés do sitio ou Francia. Outros eran bos como as de Holanda, Moldavia ou Grecia. Outras eran nin fi nin fa.
Ao final España quedou última e non quedou en cero polos televotos recibidos dende Portugal.
Tamén houbo a curiosidade do espontáneo que mostrou o cu nunha actuación.
Para saber máis está a Wikipedia.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Friday, 12 May 2017

O ” rapicán ”

Sabía que había de escuitar máis historias curiosas cos compañeiros da noite e así aprendín que antes puñan ruda debaixo da almofada dos nenos para que non tivesen lombrigas. Como dous compañeiros son afeccionados á caza falaron de xabaríns que escapan a correntes de auga cando están feridos e que gostan de escofarse en ” bañas “.
A historia máis curiosa foi a que contaron das misturas entre raposas e cans que darían nun hipotético ” rapicán ” ( palabra inventada por min á xeito de ” lubicán ” que é mistura de can e lobo ). Din que o cruce de can con raposa resulta nun animal mui bo cazador e de bo alfacto e que é mudo como a raposa. Esta historia semella ser unha fantasía dos cazadores pero xa apareceron misturas de can e raposa por Europa adiante así que ao millor é verdade.

A foto é dunha hiena no zoo de Barcelona.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Wednesday, 10 May 2017

Obras humanas

Onte estivemos falando no choio de que ían restrinxir a entrada a Portugal estes días pola visita do Papa.
Lembrei a catedral de Mejorada del Campo que está construindo Justo Gallego dende hai máis de cincuenta anos perto de Madrid. Faino por fe e con materiais reciclados e doados. O pior do caso é que non ten licenza de obra e que non é segura segundo o concello e non se sabe como acabará cando morra este home de noventa anos que segue a traballar nesta obra monumental.
Seguro que acaba desaparecendo como esta cabana que tamén era unha obra humana anque non tan grandiosa.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Sunday, 7 May 2017

O día do ” Quérote máis ”

Nesta época que van madurando as fresas chega o día da nai.
Este ano estivo caracterizado polos agasallos sorpresa e outros menos sorpresa e por un vídeo gravado no cole onde Xela di que quere a Naideleo porque ” es muy blandita “.
Iso si, xa temos banda sonora do día coa canción ” Quérote máis ” de O Sonoro Maxín que estivemos co ela na boca todo o día.
Feliz día da nai !.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Saturday, 6 May 2017

Enxertos e máis

Esta semana tocoume traballar de noite cuns compañeiros que saben de cousas do campo. Como vai sendo a época falaron de enxertos, enxertos de pugha, enxertos de ollo, castiñeiros enxertados en carballos que dan castañas boas pero durísimas para comer. Ou laranxas enxertadas en limoeiros que son mui ácedas. E, como non sei do tema, dinme bromas de como conseguir pavías sen carabuña enxertándoas nun salgueiro.
Outra noite falaron de paxaros e de animais que comeron como avestruces ou potros e houbo un deles que o que lle encantou foi o ” aghuaneiro ” que di que é un rato de muiño de río marrón e de barriga branca.
Para a semana seguimos xuntos e a ver que aprendo.
Poño unha foto do Faro de Budiño: un monte vistoso dende a fábrica.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Friday, 5 May 2017

Fortis in secula

Non houbo sorte e ninguén do que nos mercou unha rifa do Sogaps levou o premio dunha fin de semana nunha casa rural. O Sogaps está perto do carballo da foto que ten a frase ” Quercus fortis in secula ” que nos lembra que o tempo será o que dea valor a algo e, dese xeito, pode ser que os afoutos do Celta de Vigo consigan co tempo gañar o que desexen. Pero, de momento, non é así e a afouteza quedou na lembranza só en forma de chiste.

Labels:

0 Comments

Links to this post

Monday, 1 May 2017

Entre abril e maio

Despediuse abril con chuvia o único día do mes con ela para darlle razón ao refrán que di ” Abril, augas mil ou todas collen nun barril “.
E chegou outro primeiro de maio que vivín fóra de reclamacións obreiras. Os nenos reclaman máis atención e así póñome ao día con ángulos e malabares. Tamén fomos de visita a Vigo e pasamos polo Balaídos e aclarei un pouco o misterio celeste que comentaba o outro día: parece que ten que ver co Celta e a competición en Europa.
E a ver como nos trata este mes.

Labels: ,

0 Comments

Links to this post