agosto 2016

Setembro 12th, 2016

leoeosseus: August 2016 

Tuesday, 30 August 2016

Marina d’ Or… que guai !

Pois si; despois de pasarmos cinco días nas terras frías e case salvaxes de Islandia fomos á terra da calor, da marabunta humana e da luz e diversión.
Sabiamos que Islandia non había de ser mui divertido para os nenos así que despois de coller o coche en Madrid tiramos cara Castelló a Orpesa del Mar Marina d´Or. Gardamos na maleta zapatóns e chaquetóns e puxemos sandalias e camisolas lixeiras.
Que dicir de Marina d´Or ?. Eu penso que está mui ben para os nenos. Nós collemos o paquete de entrada ao Parque Acuático Polinesia, Jardín Encantado, o balneario de auga salgada de cinco estrelas do Hotel Marina  d´Or, Mundo Fantasía, Parque Aventura, Pequemundo e o tren turístico e fomos a case todo e repetimos algúns.
Estivemos no hotel Gran Duque que é un formigueiro de xente e nenos que colapsan os ascensores na hora do almorzo que é un almorzo buffet que ten de todo.
Aparte das atracións na cidade hai restaurantes, praia e tendas. Todos os días hai un desfile con carrozas e personaxes da Cidade das Vacacións e hai un mundo de xente admirándoo.
Todo está ben pero o que nos gustou a toda a familia foi o balneario cun feixe de piscinas interiores e un mundo delas exteriores.
Para comer quedamos co restaurante El Amarre que está ben de prezo e mui surtido. Iso si, hai que ir xantar á unha e media e cear ás nove e media. A partir das dúas e das dez xa non hai sitio en ningún local.
E agora deixo algunha foto.

Unha parte do Parque Acuático Polinesia. Non fixen muitas fotos. Xa sabes; a auga e a cámara lévanse mal.
Xela, un neno descoñecido e mais Leo preparados para saír nunha carreira de karts no Mundo Fantasía.
Unha carroza dos desfiles diarios.
Un anaco da praia.
Vista parcial do Parque Aventura dende o tren aéreo.
Os nenos gozaban pero os maiores non quedaban atrás.
Do balneario non teño fotos pero o señor google ten unhas poucas fotos do balneario.
E despois de Marina d´Or paramos en Madrid e botamos un día enteiro esperando que amañasen unha avaría do coche.
Durmimos no hotel Sidorme T4 de San Sebastián de los Reyes e pasamos o día no centro comercial Plaza Norte 2.
Cando nos amañaron daquela maneira o coche puidemos finalizar as miñas vacacións de volta na casiña.
Deixo unhas fotos do cuarto do hotel e do centro comercial.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Sunday, 28 August 2016

Curiosidades islandesas

Carlos Casares dicía que o que fai distintos aos países non son os grandes monumentos senón os pequenos detalles. En Islandis acontece o mesmo e está cheo de pequenos detalles que abroian aquí e acolá. Mais nada chegarmos collemos un taxi para ir ao aluguer de coches e pagamos con tarxeta. Ou sexa, que estivemos os cinco días sen usar a moeda nacional; a coroa islandesa que está a 130 ISK= 1 euro. Tamén foi chegar á primeira guesthouse e tivemos que deixar o calzado na entrada como todo o mundo en todos os hostais nos que estivemos.

Os sinais son orixinais e aquí deixo unha selección.
Este primeiro indica unha piscina de augas termais.

Aquí as nenas son as maiores e non os nenos.

Non coñecía este sinal que proíbe apillar pedras. Este costume está mui extendido e non sei de onde vén.

Un sinal moderno é a proibición de usar drons en granxas privadas como a de Thorvaldseyri, famosa pola erupción do volcán Eyjaftjallajókull.

Un sinal bastante mentireiro é o de área de descanso que case nunca ten árbores e hai veces que non teñen mesas. Iso si, son apartadeiros que teñen paneis informativos muitas veces.

Islandia está chea de cabalos baixotes que unha vez que sain do país non volven entrar para evitar enfermedades. Antes usábannos para todo pero agora serven para levar a turistas por sitios imposibles para veículos.

Tamén hai vacas con ubres inmensos e que dan carne mui boa para hamburguesas. McDonalds e Burger King non están na illa.

Pero as raíñas da illa son as ovellas que están case por todas partes: dende a estrada ata os altos que semellan ovellas montesas. Dan unha la mui boa coa que tecen xerseis e gorros típicos que son carísimos.

No verán o gando come a herba verde e abundante da illa pero no inverno comen a palla envolta en plástico de cores que semellan nubes xigantes dunha tenda de lambonadas.

Ese gando vive libre todo o día e dorme nos cortellos das granxas pola noite.

Muitas desas granxas alugan cuartos para os turistas. Pero algúns buscan opcións curiosas coma a da foto.

Outros máis valentes van a dedo sorrindo o máximo posible. Tamén hai aventureiros que van en bicicleta por esas estradas longas e solitarias desafiando vento e chuvia.
Outros turistas con máis cartos contratan tours ou van con motoneve ou en helicóptero. Islandia é un país mui caro e aprovéitase millor tendo máis cartos.
Pero, bueno, con poucos ou muitos cartos ben merece unha visita.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Friday, 26 August 2016

Islandia

Levaba uns días sen publicar pero tiña unha razón para iso. Estivemos de vacacións fóra da terriña e un dos sitios onde estivemos foi Islandia.
Chegamos o 14 de agosto despois dun palizón de dous avións dende Madrid a Viena e daí a Keflavik. Aínda tivemos que buscar o coche de alquiler de Blue Cars e chovía tanto que fomos en taxi a cincocentos metros. O coche era automático e tardei un quilómetro en esquecer de empregar o pé esquerdo que daba uns freazos que asustaba aos nenos. Demos voltas buscando o Fyt Guesthouse e resultou ser un antro. Unha liteira e unha cama estreita, unha cociña que non coñeceu unha limpeza en muito tempo e as almofadas sen fundas. Pero eras as cinco da mañá nosas e os nenos estaban derrotados despois de pasar todo o día entre avións e aeroportos. Bueno, Xela choraba que quería regresar a casa e Leo pouco menos. Os maiores confiabamos en que sería un mal comezo e que mudaría a nosa sorte e, por fortuna, así foi.
Poucas horas despois erguémonos e fomos ao aeroporto a almorzar que era domingo e non sabiamos se habería algo aberto. Almorzamos mal e a prezo de ricos e tiramos a Rejkjavik a visitar o centro. Estivemos por onde a igrexa famosa e as rúas de casiñas e edificios baixos cos peitorís das ventás cheos das artistadas que fan na casa e con paredes con pintadas marabillosas. Logo seguimos viaxe a Thinvellir.

 

 

No parque de Thinvellir sepáranse as placas americana e euroasiática e é o único sitio en terra firme onde ocorre isto. Cobraban por aparcar o coche e por ir ao baño pero nós aparcamos algo máis lonxe e non empregamos o baño. Seguía a chover e os ponchos que acertadamente mercamos para pór por riba da roupa servíronnos de muito. Na grecha entre as plancas camiñaba un feixe de turistas de todo o mundo.

 

A unha hora ou así en coche está a zona de xéiseres máis famosa co Geysir propio que dá nome a este fenómeno natural e que agora rara vez bota vapor e o Strokkur que si bota vapor cada 4 – 8 minutos para admiración dos turistas que nos xuntamos ao redor. Esta visita foi das poucas nas que tivemos descanso da chuvia que nos fixo compaña toda a viaxe.
Despistámonos de que estabamos perto da fervenza Gullfoss e non a visitamos. Si visitamos o cráter Kéfir coa súa lagoa no interior. Non baixamos ata a lagoa porque chovía e estaba o camiño enlamado e esvaradizo. Agora sabiamos porque nos pedían no aluguer de coches que deixaramos o interior limpo !. Aquí tamén nos cobraron por aparcar pero foi o último sitio onde pasou isto. Todos os sitios de interés paisaxístico son de balde.

Logo buscamos o hostel que ten ese nome tan sinxelo de Ljósafossskóli. Aquí xa nos atenderon mui ben e había almorzo completo e variado, unha sala como Deus manda, varios baños e duchas e ata había ximnasio con pista deportiva cuberta que foi a delicia de Leo coa súa canastra e de Xela coas súas cordas para escalar e raquetas de bádminton. O pero deste hostal foron os colchóns que eran malísimos.

Despois do almorzó do día seguinte seguimos viaxe. Paramos en Selfoss onde eu cría que había unha fervenza ( foss é fervenza en islandés ) pero non a había. Mercamos cousas no Bonus, o supermercado do porquiño que é o máis barato de todos os da illa e tiramos cara o leste. Paramos a xantar nunha gasolineira en Hella e probei un bocata de año delicioso. A partir de aquí xa se empezaban a mirar fervenzas aquí e acolá. É lóxico, nós iamos pola estrada 1 que bordea toda a illa e vai pola plataforma mariña e abeiradas están as alturas cos glaciares que evacúan auga dende esas alturas en forma de fervenzas. Paramos na de Seljalandsfoss e Xela atreveuse a pasar por detrás comigo. Para animar a Xela díxenlle que esta fervenza era a ducha dos dinosaurios. Empapámonos pero estivo mui ben; non todos os días pasas por detrás dunha fervenza como nas películas !.
A seguinte parada foi nun local na estrada onde botaban un documental sobre a erupción do volcán Eyjaftjallajökull en 2010. Falaba a familia da granxa da foto sobre os perigos e apuros que pasaron e a luita que tiveron contra o fume e os millóns de toneladas de cinsa que caiu nas súas terras e que ata vendían aos turistas como souvenir. Agora xa volveu á normalidade todo pero traballaron muitísimo para conseguilo. Xela acabou impresionadísima das imaxes e todo o tempo en Islandia tivo medo de que explotase un volcán. Quixo mercar postais da erupción para ensinar á familia.

 

 
 
 
 

Alí pertiño está outra fervenza de nome máis sinxelo e mui visitada: Skógarfoss. Ten uns escalóns que chegan ao alto e tocoume levar a Xela a carranchas case ata arriba. A caída é de máis de 60 metros e impresiona. Hai de todo e había atrevidos que arriscaban a vida por unha boa foto. Tamén é sitio para facer fotos de voda que miramos unha parella subir coa fotógrafa. Tamén hai algún turista que non lle cabe os cornos pola escaleira e quere apurar á xente que non pode andar máis lixeira.
Á beira da fervenza tiñamos o noso cuarto no Skógar Guesthouse que tiña cabana na árbore, jacuzzi exterior e xardín dos que non puidemos gozar polo mal tempo que nos acompañaba. A dona falaba español de México e preparou un bó almorzo no seguinte día. Era mui agradable, preguntaba aos hóspedes onde ían e daba consellos.
Como era cedo deixamos as cousas e fomos a Dyrholaey onde se admira a costa cos seus cons batidos por un mar bravo e perigoso, coas súas praias de area tan negra como fina e as súas rochas cheas de puffins, unha especie de pingüinos voadores con peteiro de cores que se comían antigamente na illa.
Seguimos o paseo en coche e baixamos á praia de Vik coa súa area negra e as figuras feitas polos turistas cos coios.
Din que hai boas vistas dende aquí pero a chuvia fechada non deixaba mirar máis alá de cincuenta metros de distancia.
Na mañá seguinte paramos no museo de transporte e comunicacións de Skógar. Puidemos admirar un bo feixe de veículos antigos coma este da foto que ía pola neve. Tamén había unha boa coleción de teléfonos dende os antigos aos móbiles actuais.
No exterior había casas e cortellos dos antigos feitos con pedra, turba, madeira e herba. Tamén había unha igrexa pequena, unha escola e a primeira casa de madeira da rexión feita cos restos de naufraxios. En Islandia non hai bosques así que a madeira sempre foi escasa.
Volvemos parar en Reynisfjara ( fjara significa praia ) que hoxe había un descanso da chuvia e así puidemos facer fotos das colunas basálticas, das olas perigosísimas, dos puffins, dos turistas e da pintora da praia.
Seguimos a viaxe cara o leste. De Vik ata Kirkjubaejarklaustur pasamos polas paisaxes despoboadas que mudan por zona. Son quilómetros e quilómetros de desertos amarelos, verdes, chans con pirindolos, desertos negros, quilómetros de pedras redondas cubertas de musgo brandísimo coma o dos trolls de Frozen e terreo ondulado e verde que parecía dos teletubbies e darían envexa a calquera campo de golf. En Kirkjubaejarklaustur hai unha fervenza dobre que se chama Systrafoss e paramos a xantar no Systrakaffi onde comemos unha pizza de langosta, cebola, tomate e allo boísima.
Logo máis quilómetros e quilómetros de zona desértica que muda de cor de amarelo a negro pasando por verde. Os ríos son anchísimos e revoltos e co cauce controlado por diques e as pontes que os cruzan son estreitas e dun só carril.
A foto de arriba está tirada dende unha área de descanso onde hai os restos dunha ponte levada por unha enchente. Dende alí xa se poden mirar de lonxe os glaciares que nos seguirían o resto da viaxe cara ao leste.
Paramos no glaciar  Svínafellsjókull ( jókull significa glaciar ) que xa impresiona pero que non é nada comparado co seguinte que é o famoso Jokurlajókull onde rodaron películas de James Bond. Este glaciar xúntase co mar nunha lagoa resultado do cambio climático. Antes todo era un glaciar pero está derretendo rápidamente. Os anacos de xeos blanquiazul con raias negras de erupcións e de miles de anos de idade van aboiando cara ao mar coas súas formas abstractas. Impresiona o silenzo do lugar roto polos estralos dos icebergs que parten por onde menos contas. Polo medio hai barcos anfibios de turistas, zodiacs guiando eses barcos entre os icebergs e focas que asoman o fociño aquí e acolá. Foi unha escea maravillosa, hipnotizante e difícil de observar noutro lugar do mundo.
A xente vai ao outro lado da ponte para xogar e fotografarse cos anacos de xeo varados polo mar na praia. Leo tamén quixo levar un anaco pero só conseguiu mollar a barriga. E outra vez a chuvia nos fixo fuxir deste lugar máxico.
Chegamos a Skalafell ( a casa branca do medio ) que ten a súa fervenza particular que cai do glaciar como case todas as casas da rexión . Deixamos as cousas e fomos cear a uns 9 minutos en coche. Polo camiño miramos os primeiros renos da nosa viaxe. No restaurante de Holmur ceamos unha pizza para os catro, unha botella de auga ( é gratis e boísima ) e unha copa de cervexa feita por eles tan cara como boa ( 10 € ). Iamos deixar un anaco de pizza pero comeuno Xela. Iamos deixalo porque nos chegaba ( para abraio de Holmur que lle parecía pouca comida ), non como a outros turistas doutras mesas que comían unha pizza por cabeza.
Durmimos ben en Skalafell, un bo almorzo e un sitio mui limpo. Recollemos e tocou volver ata Keflavik para regresar a casa.
O camiño foi longo pasando outravolta polos desertos e as súas paisaxes. Paramos a xantar no Svarta Fjiaran en Reynisfjara e seguimos viaxe ata Hveragerdi despois de Selfoss. Hveragerdi é unha vila chea de fontes termais ( hver en islandés significa auga termal ) e aquí todos se adican á xardinería. Tamén teñen unha piscina de augas quentes nun local con ximnasio, sauna e máis piscinas pequenas a distintas temperaturas onde se xuntan os coñecidos para falar e relacionarse. Foi barato comparado co famoso Blue Lagoon no que cobran 100 euros e hai que pedir cita. Se quixeramos ir tiñamos que ir ás dez da noite. Bañándonos en Laugaskard, aforramos cartos ( 14 euros os catro ) e aínda coñecemos á xente propia da illa. Por certo, muller en islandés é konur que nos fixo graza.
Despois dese merecido e relaxante descanso baixo a chuvia fina fomos a Rejkjavik para despedirnos das súas rúas con movemento, turistas e arte.
Logo tiramos para o noso último aloxamento en Islandia, en Keflavik en concreto: Confort4u. Era un cuarto mui limpo, cómodo e completo, cun baño para nós sós e unha señora mui amable que non nos cobrou máis polos nenos cos que non contaba e que ainda nos deu iogures e zumes para eles e un colchón extra.
Madrugamos seguindo o consello da señora, entregamos o coche, un Suzuki Vitara automático do que rematamos enamorados e fomos ao aeroporto que é pequeno e caótico para o movemento que ten. Por fin montamos e iniciamos viaxe a Madrid.
Pero iso xa  é outra historia.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Wednesday, 24 August 2016

Sexaxésimo segundo mes ( e mais un día )

Aquí está a nena nunha foto de hai uns días feita no país máis limpo do mundo.
Demostrou ser unha supervivinte nata con capacidade para sobrevivir varios días sen comer prácticamente nada. Iso si, compensaba a fame cos enfados e as desobediencias que é o que máis lle chista.
Bueno, a cousa non é tan grave como o pinto e Xela é cariñosa e gusta de estar conosco.
Tamén ten detalles simpáticos como cando mirou este cartaz para avisar de que algo é perigoso para embarazadas, xente con problemas de corazón ou de columna e dixo: ” Significa que se acabó el amor. ”

Labels:

4 Comments

Links to this post

Thursday, 11 August 2016

Conta6. Paradoiro descoñecido

A Churrusqueira de Zarampagalegando iniciou unha actividade nova no seu prolífico blogo. Trátase de escribir un microrrelato con só seis palabras. Fun convidado a participar e despois de estruchar o cerebro saiume isto.

” Os buzóns cheos fálannos de ausencias “

Labels:

7 Comments

Links to this post

Wednesday, 10 August 2016

A dez de agosto

Nestes días que aprende Xela a andar en bici tamén aprende a nadar estilo canciño o domingo. Luns tivemos cita co Sergas por mor de Leo. No martes as nubes de fume arrodeáronnos mentres mercabamos ponchos para a chuvia. E hoxe pasamos calor reunidos para planificar actividades de Leo. O bo do día de hoxe é que a última noite que traballo antes das vacacións.
Por fin !.
Cando teña unha foto millor de Xela en bici póñoa.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Sunday, 7 August 2016

Bici, ” Mascotas ” e máis

O outro día fomos dar un paseo e Xela quixo levar a bici de pedais. Naideleo agarrábaa para que non caíse e Xela encomodouse. Decidimos deixala andar en bici sen agarrala e … empezou a andar ela soíña !. Semellaba miragre !. Aprendeu así como nada. Iso si, muitas veces andaba na bici sen pedais e mantiña o equilibrio e foi coller a bici con pedais e porse a andar coma se soubese de sempre.

 

Outra tarde fomos ao estreo de ” Mascotas “, unha película mui simpática e chea de aventuras para mirar en 3D. Sigo abraiándome de como calcan os movementos dos animais que semellan reais.

Onte quedamos cuns amigos en Seixo – Marín para xantar no local da foto de ” Xelaxis ” e Obelix. Estivo mui ben a comida e a compaña pero a calor era excesiva. Os nenos tiveron sorte que había unha piscina para eles. Despois fomos á praia de Portomaior en Bueu e estivemos ata o solpor do ben que se estaba. Falamos de pelos no corpo, de oposicións, de operacións e baixas laborais, de nomes de animais para nenos, etc, etc. Na foto está Leo e un amigo, o sol deitándose por riba das Ons e a foto foi tirada ás 21:48 para que mires que Leo quere ser o último na auga. Logo fomos a Cangas a cear pizza no Baratto onde atendía un camareiro eficiente e despois a pasear polo parque infantil onde andaba toda a xente cazando Pokemons.

Labels: , ,

1 Comments

Links to this post

 

xullo 2016

Setembro 12th, 2016

leoeosseus: July 2016 

Friday, 29 July 2016

Por terras lucenses

A fin de semana pasada fixo calor ( como en todo xullo ) e decidimos fuxir del ao norte de Lugo. A viaxe empezou torta coa volta a casa na busca dun neceser enriba da cama. Queriamos ir visitar a casa de Manuel María e tiramos a Palas de Rei. Pasamos por sitios novos como a sede dos amigos da bandeira española ou un cemiterio abeirado á estrada que se choca un coche atropela defuntos. Seguiu a viaxe co vento en contra porque non era Palas de Rei senón Outeiro de Rei onde tiñamos que ir. Unha vez en Palas fomos visitar o Castelo de Pambre, bueno, por fóra que está en rehabilitación.

Dalí fomos xantar ao centro comercial As Termas de Lugo co seu aire acondicionado e a súa reprodución dun mosaico do tempo dos romanos atopado hai poucos anos. Mágoa que saian as maletas na foto ou quizás ata quedan ben que lle dan cor á foto.

Chegamos a Foz e fixemos unha peregrinaxe coas maletas buscando as chaves e por fin topamos o apartamento que parecía de catálogo Ikea. Fomos á praia da Rapadoira e estivemos ata despois de que marcharan os socorristas que tiveron sete incidencias e ninguna vítima e recibiron un aplauso dos bañistas. Leo e o curmán bañáronse na lagoa que se forma na praia cando sobe a marea e fomos os últimos en marchar do areal.

No día seguinte fixemos o paseo ata a praia de Llas e aprendemos sobre Os Castelos e curiosidades desta costa.

Non podiamos  deixar Foz sen visitar o castro de Fazouro á beira dunha estación pechada do FEVE e coa Mezquita da Misericordia nun almacén ferroviario.

Logo fomos visitar a Basílica de San Martiño de Mondoñedo, a igrexa máis antiga de España, seica.

 

Iamos parar na finca A Galea en Alfoz pero estaba pechada por ser luns e tiramos a Mondoñedo. Iamos xantar no Centro Social pero estaba cheo así que estragamos os cartos en El Peregrino, un lugar para non repetir. Xa se sabe, quen chega tarde nin oe misa nin come carne.

Tiramos cara Lugo e fomos pasear polo parque do río Rato anque facía un chisco de calor. Chegamos dende o restaurante á ponte coa pintada da Venus de Willendorf vestida de coelliña Playboy e pegamos media volta parra volver a casa que os nenos estaban cansos.
Ceamos no D’ Camino de Ribadavia e chegamos a Vilaguindastre que nos recibiu co dobre de grados que había en Foz.
E por aquí seguimos.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Wednesday, 27 July 2016

Sexaxésimo primeiro mes ( e mais tres días )

Aquí temos a xoubiña co seu sorriso feliz. Ten uns ollos mui expresivos e sabe como usalos. O malo é cando se pon teimuda e faltona e chega a pegar e insultar. Cando lle afeamos a conduta e ameazamos con castigos di ” Me olvidé ” e volve estar ben ata que lle dá outra arroutada. E hai días que non sabemos que facer co ela. Espero que lle pase isto coa idade porque no fundo ten bo corazón.
Do resto coma sempre: come pouco anque hai días que come unha barbaridade pero no seguinte xa deixa de comer. Xoga co irmán a iso dos Yokai anque hai veces que remata mal o asunto. Segue co cueiro de noite e pouco máis se pode dicir dela.
Resumindo: segue activa e con carácter.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Saturday, 23 July 2016

Tarde en Baiona

O outro día non facía tempo de praia así que fixemos de turistas e fomos a Baiona.
Unha visita imprescindible é subir á réplica da carabela Pinta que chegou a Baiona en 1493 coa nova da chegada a América. Pasear pola pasarela ata a carabela é como ir andando por riba do mar e podes case tocar os omnipresentes muxos. Na carabela os nenos distinguían os visitantes das figuras que representan mariñeiros e indios. Puideron ver canóns daqueles tempos e outras armas, tamén prantas e animais que viñeron daquelas terras e inventos como a hamaca.

Outra visita obrigada é á estatua da Virxe da Rocha coa súa escaleira en caracol no interior e o mirador na chalana na man dereita da Virxe. É de granito anque a cara e as mans son de mármore.

 

No parque do monte da Virxe da Rocha había un rótulo cunha cara dun trasno ou algo así e dicía ” Visita “. Leo máis eu subimos por aquel carreiro e descubrimos un penedo que semellaba a cara dun ogro ou trasno. A outra é a Virxe da Rocha e esta é a raíña dos trasnos.
Dá gusto revisitar sitios de cando en vez !.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Thursday, 21 July 2016

Chibo expiatorio

En todas as empresas hai un minimundo de relacións persoais. Os empregados van dun extremo a outro e así hai xente boa e compañeira e xente ruin que só mira a súa comenencia. Na Torredocaminho acontece o mesmo e teño compañeiros que son verdadeiras xoias, outros que non son malos compañeiros e algún que sobra. Este é o caso do Porcobravo, un empregado farfulleiro e faltón, que vai teso coma un pirú, que traballa ao seu ritmo: tanto bota horas co móbil como arrinca a toda velocidade e todos lle estorbamos, que tira cafés de moca dos transportistas e que pensa que só el vale e que enreda a uns e outros ( de cada vez menos ) para conseguir o que quere. Ten don de xentes e busca tema de conversa e así engana a calquera. Un dos enganados foi o xefe que o meteu nun posto con responsabilidades e todos dixemos: ” Meteu a raposa no galiñeiro “.
Falando cunha compañeira da oficina dixo que o xefe cando se arrimou ao Porcobravo é que quería un ” chibo expiatorio ” e pregunteille que quería dicir. ” Si, un chivato que espía “. Díxenlle que estaba equivocada e que comprobase o significado de ” chibo expiatorio “. Ela remendou e dixo que o xefe quería un ” lameculos ” que non soa nada fino pero que entra na categoría do Porcobravo pero que foi máis alá e tamén acabou por meterlla dobrada ao xefe.
En fin.
Na foto un chibo camuflado que debe estar a espiar.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Monday, 18 July 2016

Solucións para a calor

Unha solución sería vivir nun lugar como o da ilustración: verde e cheo de augas que corren, saltan e cain.
Pero, é claro, isto é unha utopía.

Máis práctico é acercarse á praia das corenta cordas e perseguir peixiños como Xela ou xogar unha pachanga como fai Leo que últimamente lle presta o fútbol e mirar arroaces entre chalanas, iates e bateas.

Non está nada mal refrescarse en chafarises como os que hai en Sanguiñeda, a un paso de Vilaguindastre.

E a falta de piscina pode safarse cun lavadoiro cheo de auga fresca.
O asunto é hidratarse por fóra e por dentro !.

 

Labels:

1 Comments

Links to this post

Friday, 15 July 2016

Quen foi ?

” Xan Ninguén, que foi a ningures e logo vén. ” Esta é a resposta á pregunta curiosa de quen fixo algo e non é da incumbencia do que pregunta.
No choio aprendín iso e o de ” Manoliños ” referido a chinchos de tamaño pequeno.
Sigo aprendendo anque o asunto do camioneiro en Francia que atropelou a tanta xente inocente, ese si que non me ensina nada.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Tuesday, 12 July 2016

Aunios

Estes dous días pasados estivemos facendo campismo en Ons ( o Aunios dos romanos ). O parque de campismo é novo que ten unha semana dende a súa apertura. Para non lombear as cousas collemos unha das tendas grandes da foto que xa están montadas e teñen catro camas con todo o necesario para durmir.
O cámping está ben pero o servizo na cafetaría pode millorar bastante: non se enteiran muito, non limpan nin recollen demasiado e faltan cousas xa dende o principio.

Despois de desembarcar entramos na zona de restaurantes, oficina de información e centro de interpretación da illa. Tamén hai unhas casas que debían de ser das chamadas baratas daqueles tempos de Franco. Da mesma época é a igrexa que ten unha fachada que semella portuguesa polos azulexos e cunha invocación en galego: San Xaquinciño da illa danos un ventiño de popa pra chegar oa ( sic ) noso porto que temos a vela rota. Esta illiña gallega defensa da nosa ria e devota a San Xaquin o pai da Virxen Maria.

Tamén andando por esas praias atopei outra inscrición máis actual e mandando unha especie de maldición: Que te acuerdes de mi cuando le pongas a otra el anillo.

Os nenos non son nada de andar pero conseguimos que fixeran a rota do faro; un dos derradeiros habitado polo fareiro.

Na volta puidemos ver exemplos de construcións típicas illáns que son casas terreñas co seu canastro e algúns cortellos xa inutilizados. No caso da foto a casa estaba inutilizada pero o canastro foi habilitado como chilote ( vivenda de verán ). Non me extraña que a Xunta agora queira cobrar por estes anexos da casa !.

Noutros casos o canastro desapareceu pero parte dos seus elementos adornan o xardín de forma mui chic.

Houbo tempo para a praia como a da Area dos Cans e a de Canexoi. A de Melide quedaba mui lonxe para os nenos.
Nas dunas había vexetación merecente dunha foto que non fai xustiza da beleza real.
Os nenos pasárono ben na supertenda escapando do Mostro da Sopa que era un que escribe.
No centro de interpretación da illa falaban da illa, da súa xente, da flora e da fauna e tamén tiña unha exposición temporal de escolas antigas e precisamente o centro de interpretación foi a escola da illa.
A illa está chea de coellos e Xela descubriu un que vive neste centro de interpretación.

 

 

Outra rota pequena que fixemos foi a que vai ata os restos do castelo. Os nenos case nin se enteiraron porque estaban falando dos yokai da tele.

No inicio da rota estaba unha dorna como triste testemuña daquel pasado de hai cincuenta anos e máis.

Nada, que hoxe marchamos da illa de Ons que eu non teño vacacións. Quedoume pena de non irmos ata o Buraco do Inferno pero os nenos non son nada andareiros.
Outra vez será !.

Xa en Bueu topou Leo unha carouca ou vacaloura que estaba nas últimas, a pobre. Estaba na porta do Gadis e aí rematou a súa vida.
Tamén visitamos o museu Massó onde os nenos descubriron como se facían as conservas de peixes e miraron maquetas do barco que deu a volta ao mundo e do que descubriu América. Tamén miraron un peixe voador e osos de balea e as mil utilidades que tiñan as baleas.
Logo xantamos no restaurante Ramón que non defrauda pola calidade, prezo e servizo ( nada que ver coa Illa ).
E fuximos que había muito aire.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Thursday, 7 July 2016

Con este calorazo

Co esta calor sobran ata as sabas. E ata hai unha muller que aproveita a saba para escribir a súa biografía nela e relatar as maldades que fixeron co ela as Clarisas de Tui.

Eu traballei de tarde ( esta semana e a anterior ) e non cheirei nada de fresco, piscina ou praia como si desfrutou Xela indo de campamento. Home, non foi ao Panxón dos anos sesenta pero pouco importa.

E quero felicitar aos portugueses que se meteron na final da Eurocopa. A min non me gusta o fútbol masculino; prefiro o feminino. A equipaxe ten máis colorido.

Labels: , ,

2 Comments

Links to this post

Wednesday, 6 July 2016

Emigración

Non, non se trata dun botellón diurno ou dunha xuntanza para fumar algo, non. É a hora do xantar dos traballadores que non gañan para poderen xantar nun bar ou ir ata a súa casa.

 

As condicións de traballo van a pior e non se salva ningunha empresa por grande que sexa ou pola súa antigüidade.
Así non é de extrañar que marchen emigrados tantos e tantos.
Vaise a xuventude toda.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Saturday, 2 July 2016

Armada pero inocente

Anque Xela durma armada é inocente. A pistola é de madeira e di cousas inocentes. Hoxe vin de mercar e preguntoume se xa tiñamos cartos para comprar unha casa porque quere ter un can e nós dixémoslle que antes tiñamos que mercar unha casa. O caso é que lle dixen que non, que nos fan falla os cartos para comprar comida e vai Xela e di: ” Ya sé: no compramos comida ” e pregunteille ” E que comemos ? “. ” Pues comemos en bares ” respondeu a nena toda chea.

Labels:

3 Comments

Links to this post

 

xuño 2016

Setembro 12th, 2016

leoeosseus: June 2016 

Wednesday, 29 June 2016

Askondo e máis

O outro día merquei un libro dun escritor de Vilaguindastre: Diego Giráldez. Merqueino non mui convencido non sei polo que. Eu coñézoo de vista e algo sei del; menos do 1 %, polo visto. E o libro abraioume. Son relatos curtos, minibiografías de xente actual que pode ser un veciño calquera ou un compañeiro de traballo. Están escritos de maneira que cada frase é un xogo literario que xa me gustaría a min escribir dese xeito. Os textos son mui orixinais e están cargados de tensión e rematados de maneira inesperada. Vaia, que o recomendo.
Aparte ten unha ilustración por relato e así aprendín da cova de Askondo que a descubriron hai poucos anos e que retrato aquí.
” Galería de saldos “ é o título deste libro que evidencia que o galego é un idioma totalmente válido para escribir marabillas.
Este  libro e ” Un animal chamado néboa ” de Ledicia Costas son mui bós exemplos de literatura galega actualísima anque o de Ledicia Costas é tan real e duro que ata deixa mal o estómago.
Unha curiosidade: buscando na interrede descubrín que os debuxos paleolíticos da ilustración non son de Askondo e si son de Akakus en Libia.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Tuesday, 28 June 2016

Os nenos de vacacións

Rematou o curso dos nenos e non comentei como o remataron. Leo sacou mui boas notas: todas notable menos un ben e un sobresaliente e segue especializado en linguas. Leo le muito ( leu 86 libros para un concurso de lectura que quedou en auga de castañas ) e escribe; anque agora está enganchado á serie dos Yo – Kai watch e canta, escribe e busca todo sobre esta serie.
Xela tamén saiu ben do curso e a profe está contenta con ela que traballa, non fala e obedece para abraio meu que lle preguntei se falabamos da mesma Xela. Todos os obxectivos están conseguidos menos coñecer o nome de todos os compañeiros pero que non sei que pasa aí que ela sábeos e da clase do lado tamén muitos. E Xela non para quieta que tanto mira a tele como debuxa como xoga cunha pelota ou fai coleccións de fotos de animais ou observa como xoga o irmán.
Na foto están nun dos poucos momentos de paz entre eles porque ou Leo chincha á irmá ou ela quere xogar a algo e Leo non quere e empeza a de San Quintín.

Labels: ,

3 Comments

Links to this post

Saturday, 25 June 2016

Repeticións varias

Repetimos as eleccións e tratei de fotografar a evolución da campaña nun taboleiro veciño. Empezou mal que o mal tempo de principio tirou co taboleiro e co que tiña pegado que foi o madrugador ” En Marea “. Levantaron o taboleiro e volveron colar o cartaz de ” En Marea ” que se mantivo en solitario uns días ata que se arrimou o ” PSOE “. Estiveron os dous sós ata que estes últimos días chegou o ” PP ” e arrasou no taboleiro. ” Recortes cero – Grupo Verde ” tamén apareceu e chantou  a súa amostra. Outros partidos non apareceron en escea e os coches dos altofalantes case non rodaron. O ” Nós – BNG ” pendurou os seus cartaces azuis e a versión negra case como disparando os últimos cartuchos.

E en Torneiros, remedando aos políticos, van e organizan unha fogueira de San Xoán no día seguinte repetindo a da víspera.

Pero, claro, segundas partes nunca foron boas e semella non ter muito éxito esta repetición.
A ver agora que pasa coa repetición das eleccións…

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Friday, 24 June 2016

Quinto ano

Neste día que empeza con fogueiras e trasnadas a nosa Xela fai os cinco anos. A xoubiña está toda contenta a pesar de que non tivo festa cos amigos. A festa foi coa familia e recibiu roupa e xoguetes ( unha pizarra, unha mochila, un peluxe de Everest, un moneco Yokai e o xogo Ido3D para facer figuras tridimensionais con rotulador ). Agora está toda entretida co seu dinosaurio tridimensional e a súa pizarra.
Saiunos unha nena mui activa.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Wednesday, 22 June 2016

Nos ollos de Torneiros

 

 

 

Onte facía muita calor e entramos os nenos mais eu na casa da cultura do Porriño que hai aire acondicionado. Alí botei unha ollada á exposición de fotos ” Nos ollos de Torneiros ” feita polos alumnos do CPI da Ribeira. E alí mirei retratadas persoas e paisaxes que pasan por diante miña día si e día non que por algo vivo aquí dende o principio. Ata semella que muda o meu concepto deste bairro que naceu hai corenta anos nunha parroquia rural. Fixéronno en varias fases en zona de monte, prado e gándara e agora ten un instituto, dous colexios, un cuartel da Garda Civil, unha igrexa, a oficina do Inem, panadería, supermercado, etc, etc. É un bairro marxinal, obreiro e afectado por esta crise que non desaparece pero segue aí no día a día dos seus case catro mil habitantes.
A exposición está o resto do mes.

Labels: ,

4 Comments

Links to this post

Sunday, 19 June 2016

A cento quince quilómetros

Aparece este espantallo que non é para paxaros senón para toupeiras. A botella dá voltas co aire e transmite movemento á vara de ferro espetada no chan. A vara vibra dentro da terra e as toupeiras non se acercan, seica.

Os nenos xogaron no seu caseto propio para merendas onde tiñan os seus fillos-globos.
Na casa duns familiares os nenos miraron coellos ( bebés incluidos ), años, galiñas e a enésima reencarnación do burro Rocky. Leo explicou á nai que visitou unha granxa rara onde vivía xente tamén.
Logo Xela e Leo atoparon unha cadela grande, cariñosa e cuidadora de vacas chamada Lía. Foi conosco de paseo e ata Leo me pediu que comprara un can do enamorado que quedou dela.
No día seguinte foron buscala á aldea veciña pero non a toparon. Mentres eu e tíoNan dabamos á gadaña na herba cunha sega nunca vista polos vecinos co seu ” xaque, xaque ” que parecía que lle dabamos machadazos á herba.
Fomos á capital do concello e na praza teñen unha novidade: un caixón con libros para nenos e adultos en español, inglés e galego. Eu collín prestado ” Un sábado longo ” e a ver que tal.

Tamén hai niños de cegoña nos edificios altos.

Fomos á capital da bisbarra ao parque infantil cheo de nenos de equipas de fútbol e algún neno ruso e outro brasileiro.
A saída no coche levounos por bairros descoñecidos onde había as casas típicas con corredores de madeira, unha capela pequena e esta pintada dun mundo apocalíptico onde supoño que humanos e cans atacan as últimas rans ( se amplías miras muitos detalles ).
Saímos pola estrada vella e non parei a fotografar unha casa con torre curiosa en Distriz.
E todo isto a cento quince quilómetros de Vilaguindastre.

Labels: , ,

5 Comments

Links to this post

Wednesday, 15 June 2016

A Xela revirada

O outro día no centro comercial quedei abaraiado coa proibición da foto pero é case o único que lle falta por facer a Xela. A nena está nunha etapa mui dura que nsulta, pega e protesta por todo. Chama a todos ” cerdo “, ” burro “, ” viejales “, ” vieja en bragas “, ” pringao ” e outras lindezas polo estilo. Así que de premio quedou sen festa de cumpreanos.
A ver se as cousas volven ao rego.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Monday, 13 June 2016

Neste tempo tolo

Neste tempo tolo pasamos do calor á chuvia e así non hai maneira de que saia nada no campo.E, falando da escaseza de cereixas, aprendín un dito da zona que ten unha variante máis para o interior de Galicia. O refrán é: ” Das cereixas ás castañas todo son apañas e das castañas ás cereixas todo son queixas “. E precisamente estamos no tempo que aínda non saíron as cereixas.
Gústanme os refráns e as palabras bonitas como as da bolsa do Eroski.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Sunday, 12 June 2016

Aparecín

Aparecín, si. Levaba uns días sen ideas ou cando as mastigaba non me chistaban para escribir pero un tirón de orellas de Kasege e a pintada esta da foto animáronme a escribir. E, cando estaba animado; a rebelión das máquinas impidiu o feito. Empezou un móbil que non quixo traballar, a lavadora rompeu un anaco da goma que pecha a porta e verque auga, a neveira que lle saltou a alarma do frío, a cociña eléctrica que non prendía e Blogger que só me daba opción para escribir o título do posteo e máis nada. Pero todo se foi solucionando e aquí estou.
A semana pasada foi a primeira festa do pan do Porriño pero non fomos que había actuación de patinaxe de Xela e o primeiro é o primeiriño.
En canto a Leo está nervioso coa fin de curso e os exames pero vaino levando.
E en Vilaguindastre houbo a enésima protesta dos traballadores do matadoiro que están exprimidos ao máximo como muitos dos afortunados que temos un choíño nestes tempos de crise.

Ata logo !.

Labels: , ,

2 Comments

Links to this post

 

maio 2016

Setembro 12th, 2016

 

Monday, 30 May 2016

Viaxes de maio

Este maio que remata foi demasiado mollado e con poucas opcións de viaxar. Non queda outra que ollar outras viaxes como as do concurso de fotografía de viaxe de Vilaguindastre. Non sei o criterio para escoller a foto gañadora pero facer unha foto dos pés dun monxe budista non entra para min dentro das opcións gañadoras como si foi na realidade. Eu prefería muitas máis fotos e esta vale de exemplo. Aquí miro tres viaxes. A do fotógrafo que capta esta imaxe nunha cidade lusa, a do titiriteiro que vai daquí a acolá e a viaxe do neno abraiado coa actuación: a viaxe de coñecer a vida e as súas marabillas.
A ver que viaxes nos trae xuño !.

Labels:

5 Comments

Links to this post

Saturday, 28 May 2016

Tenda ecolóxica

Nestes tempos a xente arrisca para poder vivir dun negocio e abren aquí e acolá novos comercios de roupa, perruquería ou tendas de tecnoloxía. En Vilaguindastre abriu as portas unha tenda de productos naturais e ecolóxicos e animeime a entrar. De momento só merquei cervexa e hai que ver o sabor que teñen as cervexas artesanais !.
Agardo que vaia ben con esta aventura.
E, falando de novidades, o Lidl reformou o seu interior e aparece o idioma galego por todas partes.
É o que digo eu, o xefe le este blogo e aprendeu do tirón de orellas que lle dei.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Wednesday, 25 May 2016

Quincuaxésimo noveno mes ( e mais un día )

A xoubiña tira para adiante. Levaba unha boa tempada comendo ben pero estas últimas semanas foron malas para ela con febres e toses e volveu adelgazar. Segue sendo activa e tanto xoga cunha cousa coma con outra. Ata xoga máis con Leo e todo. Gústalle pedir que lle merquen de todo e tamén quere ir a casa de compañeiros da clase. Segue a durmir connosco e máis estando pachuchiña e segue co cueiro de noite anque hai muitas noites que non o molla. Ten mal espertar e sempre hai que andar a correr para que vaia ao cole a tempo.
E xa queda pouco para os cinco anos !.

Labels:

4 Comments

Links to this post

Saturday, 21 May 2016

Cans e festival das Letras

 

Estes días hai cans abondo por Vilaguindastre adiante porque estamos en pleno festival de Cans, a decimoterceira edición xa. O que pasa é que o nome desa parroquia non ten nada que ver cos cans de mamíferos ladradores senón coas canles que levan auga aos muiños e que foron dar no nome de Cans.
E mentres está o festival de Cans Leo e Xela e os compañeiros do cole tiñan unha actuación con motivo do día das letras galegas. Leo e os seus compañeiros recitaron ” Galicia ” de Manuel María e Xela tiña que cantar o ” Pirimpimpín “ anque quedou na casa que tivo febre e tos.
E maio avanza.

Labels: , , ,

1 Comments

Links to this post

Tuesday, 17 May 2016

DLG 2016

Vai o vello morrendo e segue aprendendo e o outro día descubrín que a expresión ” pedir papas ” é galega. Eu usábaa de pequeno cando alguén tiña que responder a unha pregunta e non sabía a resposta. Eu ( e todos ) diciamos: ” Pides papas ?  ” para preguntar se se rendía e lle diciamos a resposta. Nós aínda usamos a expresión agora cando empeza un móbil a pitar que non ten batería e dicimos que está pedindo papas. Xa se sabe: tempos novos, novas respostas.

Tamén o outro día escuitou por primeira vez a avoaE a frase: ” Un home é un home, un ghato é un micho e unha muller un carrapicho “; unha frase un chisco machista que se di cando unha muller non é quen de facer algo por falla de forza. Miña nai non sabía que era un carrapicho e pensaba que era algún animal feo. Tiven que explicarlle que era un chicho ou unha coleta do pelo. Miña nai é de Lugo e por alí non se estila esta frase, seica.

E mentres o galego vai así de capa caída o inglés prospera por todas partes e así nun albergue novo de Vilaguindastre aparece un cartaz cun ” Touch the ring ” que non sei como farán os angloparlantes para decatarse do que quere dicir.
Eu supoño que os do albergue queren dicir: ” Toque o timbre ” pero realmente pon ” Toca o anel “.
En fin, a ignorancia é mui atrevida.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Monday, 16 May 2016

Malestares, libros e cancións

No choio tiven un percance coa pistola cravadora e furei o dedo de raspallón; pero nada grave.
Como se non chegase de desgraza, Naideleo e Xela están con febres e toses.
Pero como non todo ha de ser malo foi e tocoume un lote de libros no sorteo da feira do libro de Vilaguindastre.
E houbo festival de canción de Eurovisión e gañou Ucraína cunha canción falando de expatriados á forza. A min gustábame a canción italiana cun despregue audiovisual fermoso que é un recurso que non aproveita ben España nin outros países.
En fin, a vida segue cos seus bos e non tan bos momentos.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Friday, 13 May 2016

Algo se move

Neste maio tan atípico con estas chuvias van e montan en Vilaguindastre a primeira feira do libro que é ben pequena pero por algo se empeza, digo eu.
No centro cultural penduraron o típico cartaz das Letras Galegas; este ano adicado a Manuel María.

No Eroski este ano non andan mui involucrados co Día e hai pouca bolsa de compra adicada a esta data.
Polo menos a vindeira semana virá o XIII Festival de Cans.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Saturday, 7 May 2016

Rembrandt e Zootrópole

No choio iniciamos unha andaina nova da man dos holandeses e temos que millorar en limpeza e orde e así empezaremos co Proxecto Rembrandt. Tivemos unha reunión e a asistencia foi total que viu xente que está de vacacións, de baixa e dos tres turnos. Nin para comer se xuntou tanta xente !.

E hoxe fumos ao cinema mirar Zootrópole, unha película que me gustou pola trama de principio a fin e as imaxes da cidade tan futurista e cunha imaxinación desbordante.
Na foto está a coelliña Judith que consegue o seu soño de ser policía e a raposa Nick que é un estafador espilido. As circunstancias obríganos a traballar xuntos e lograr resolver o misterio dos animais que se volven salvaxes.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Thursday, 5 May 2016

Cachos

Non só foi falla de inspiración senón que fun chocando unha gripe que rematou levándome para cama toda a fin de semana. Tiven dor de cabeza que non paraba con nada, tremores e subidóns de febre que me facían suar na cama. Deliriei co choio e pasábanlle mil desgrazas aos meus fillos. No día da nai non mirei nin nai nin sogra e a dos meus fillos mireina pouco tempo. Pero todo ten un fin e o luns a media mañá erguinme, rapei as barbas que tiña de Robinson Crusoe, ducheime e vestinme para saír mercar cousas.
Fixo despois eses días de grandes calores e repoñinme e agora volve baixar a temperatura e xa estou ao cen por cen.
Ata me apetece ir á festa dos cachos que é a forma vilaguindastreira de chamar ás centolas.
Por certo, un dos bares participantes é o ” Cólleo con pinzas ” e con ese nome tiven unha anécdota unha vez. Pasaba eu cerca dalí con Leo e viume de frente un descoñecido que me preguntou: ” Mira. Sabes por aquí dun bar que se chama ” Coello con pintas ” ?. ” Coello con pintas ?,” repetín eu crendo que era unha broma de cámara oculta. ” Si. ” Coello con pintas ” ou algo así. E entón caín da burra: Ah, queres dicir ” Cólleo con pinzas ” e indiqueille onde quedaba.

Labels:

2 Comments

Links to this post



 

abril 2016

Xuño 15th, 2016

 

leoeosseus: April 2

 

Wednesday, 27 April 2016

Vintesete de abril

Coma o coche abandoado nun garaxe esperando polo dono así estou eu agardando por inspiración.
Pode dicirse que non estou pero si estou.

Labels:

4 Comments

Links to this post

Sunday, 24 April 2016

Quincuaxésimo oitavo mes

Imos camiño dos cinco anos da nena e estamos contentes co ela. Parece que asentou na forma de ser e xa non é tan respondona e desobediente. Tamén á hora de comer agora xa o fai millor e gañou peso e altura. Segue a ser inqueda e faladora e gústalle levar a razón e a voz cantante e así ten roces co Leo por diferenzas de gustos e ideas. Gústalle mirar a tele ( ata creo que soña co ela ), andar en patíns ( tamén polo piso adiante ) e xogar a que é un león ou un gatocán e que non é humana. Tamén xoga coas súas mans que son personaxes e gosta de que lle lean contos. O preferido é ” O lobo e os sete cabritos “. Fala ben e ten algunhas palabras simpáticas como ” conchoneta “, ” linja ” ( no canto de ” ninja ” ) e ” acordona ” que di cando se refire a ela que lembra cousas que lle pasaron hai tempo.
En definitiva: todo vai sobre rodas.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Wednesday, 20 April 2016

De langueta

Ao Leo caiulle o outro día un dente e aínda lle faltan algúns por caíren. Na foto mírase a irrupción dos dentes novos que uns van ben polo sitio dos de leite e outros entran de lado ou de langueta.
De langueta é una expresión que oín no choio e vén a dicir de refilón, de medio lado ou de raspallón; vamos, que non vai dereito.
Busquei na interrede e topei esa expresión en dous sitios: nun coa forma ” de lanqueta “ e outro no disionario morrasense – jodechinchos que me trae outras marabillas como rever, esquighama, xurdir, sanjoleo, rapacús, jarrucho, nazar, macancúa, falchoca, cuca, carolo, alcaldesa ou bichuncho.
Hai muito que aprender !.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Sunday, 17 April 2016

Ollos que non ven

Ollos que non ven non toparían esta carteira tirada no chan. A dona quedou sen os cartos pero polo menos a Garda Civil ha de achegarlle a carteira coa documentación.

Ollos que non ven non se enteirarían deste cadeliño que pasa muito tempo só. Espero que non teña unha mala vida.

Ollos que non ven non se decatarían desta chambonada de protección contra a chuvia dunha instalación eléctrica.

Pero os ollos viron e remiraron este lugar onde celebramos o xantar da comparsa do entruido. Bo xantar, boa compaña, bo lugar e magnífico tempo.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Thursday, 14 April 2016

Don Naipe

Estamos perto do día do libro e cada vez resulta máis evidente o seu retroceso. A xente está enganchada aos móbiles e adica o seu tempo libre ( e parte do non libre ) a fuchicar co móbil. Eu vou aguantando pero no choio aprendéronme unha aplicación para xogar aos naipes, ás cartas de toda a vida e agora tamén eu ando co móbil e o raio do xogo do tute.
Está claro que este tute electrónico perde en sensacións contra o tradicional inzado de berros ao compañeiro, risos, renuncios, as súas palabras e frases e o tacto das cartas pero vai facendo o apaño.
Se hai algún interesado deixo a ligazón.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Tuesday, 12 April 2016

Corre a primavera

E os cans en cío e aniversarios de irmá e as nubes con sarabia e os nenos nos parques de centros comerciais novos de Braga e o tempo lembrando compañeiros do choio cazar gaios con pantelos e dar libros para recoller cartos e dar axudas para os pobres dos saharaius: a vergonza máis vergonzosa.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Saturday, 9 April 2016

Intelixencias

Camiñando por Vilaguindastre adiante topei este cartaz que reproduzo na foto. Descubrín abraiado que hai oito tipos de intelixencias que son: visual, musical, corporal, extrapersoal, lingüística, lóxica, naturalista e intrapersoal. Parei a pensar en cales destacaría eu e creo que son en lingüística,visual, naturalista e algo de lóxica. Patino en corporal, intrapersoal e extrapersoal e son nulo en musical.
Leo é bastante parecido a min. Domina a lingüística e lóxica e dálle algo na visual. Tamén ten intelixencia musical ( ben diferente a min ) e frouxea nas intelixencias corporais,naturalistas, interpersoais e intropersoais.
Xela xa é máis completa que domina a corporal e bastante da musical e lingüística. Non se lles dá mal as interpersoal, lóxica, naturalista e visual. E para min que o seu punto fraco é na intelixencia intrapersoal que fai cousas que nin ela mesma sabe por que as fai e bótalle a culpa ao seu cerebro.
Bueno, todo isto escribino eu e, como fallo na intelixencia intra e interpersoal; podo trabucarme.
Ti que intelixencias tés ?.

Labels: , ,

3 Comments

Links to this post

Wednesday, 6 April 2016

Notiñas

A vida cotiá segue cos traballos dos adultos e os deberes dos nenos. O traballo vaise levando e o estudo tamén con amizades e momentos felices. Os adultos case non empregamos notiñas pero si o fan alumnos nas clases e así Naideleo pillou dúas notiñas desas que circulan entre alumnos. Unha é esta que produce un sorriso lembrando aqueles tempos da escola.

Hola, buenos dias David. Coma vai
o dia ?
Ben, Ben, e  ti meu ? Muy Bn,
Comprei 10 chicles eh me quedan 9
que 1 lle din a Javi, quel antes xa
me dera 1. ¡ )
Tes 1 pa min ?
Pode ser ca si e pode ser que non…
Que tal estas hay adiante ?
Jaja ja, tase ben
   JAJAJA

Se isto non é felicidade, muito se lle parece !.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Sunday, 3 April 2016

Avernuncio !

Hoxe tocou visita á familia de Arbo e non houbo grande novidade. Iso si, hoxe non oín unha expresión que repiten muitas veces cando queren dicir que algo lles semella incrible ou que non pode ser. Cando lles din algo que lles soa imposible soltan un: ” Avernuncio ! “ sonoro. É algo que só oín aquí e que usan muito e ata se me pegou e dígoo ás veces.
Tratei de buscalo pola interrede e aparece como palabra nunha vila cacereña co significado de persoa obtusa e rara. Tamén aparece nalgún libro antigo e semella o nome dunha comida. Cambiei o ” v” polo ” b ” e en abrenuncio xa me dan resultados máis acordes co que trataba de achar e aparece no Quixote e no dicionario da Real Academia Española como interxeción coloquial pouco empregada para dar a entender que se rexeita algo.

Na foto aparece un coche do equipo dos Cazafantasmas. Se alguén me pregunta se creo nas fantasmas eu soltarei un ” Avernuncio ! ” terminante para dicir que non.

Labels: ,

3 Comments

Links to this post

Friday, 1 April 2016

Neste un de abril

” O un de abril van os burros onde non deben ir ” e así o Leo quixo mandar a compañeiriños ao parque da foto ás cinco da tarde pero non caíron na trampa.
Quen si caíra foi meu pai hai máis de corenta anos que o mandamos a casa dun veciño con dous baldes cheos de auga dicíndolle que Luis quedara sen auga na casa. Meu pai foi algo mosca pero foi e a bronca que levamos despois meus irmáns mais eu foi monumental pero a día de hoxe aínda río cando lembro a historia.
Tamén hoxe voaban catro cegoñas por riba da fábrica ás dez da mañá. Aledáronme o día porque hai ben anos que non aniñan por aquí.
Unha curiosidade a resaltar que aprendín hoxe: este costume do primeiro de abril non se celebra no resto de España ( sacando Menorca que estivo dominada polos ingleses hai tempo ).

Labels: , , ,

4 Comments

Links to this post

marzo 2016

Xuño 15th, 2016

 

leoeosseus: March 2016





 

Wednesday, 30 March 2016

Medio século

Life does not have to be perfect to be wonderful.
A vida non ten que ser perfecta para ser marabillosa.
I agree. Estou de acordo.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Sunday, 27 March 2016

Viaxe a Cantabria

Estamos recén chegados de Cantabria. Teño máis de trescentas fotos e mil lembranzas. Imposible resumilo. Así que deixo un esquema: foz do río Pas en Liencres, hotel Playas de Liencres coa súa piscina e discoteca infantil, Cabárceno coa súa paisaxe e os seus animais e os seus problemas para os peóns, o paseo por Santander e a península da Magdalena, o museo marítimo e o acuario, o funicular do río Pila, o paseo ao faro do Cabo Mayor e o repentino cambio de tempo, Santillana del Mar, etc.
Mui grande é Cantabria !.
Faime lembrar un gran blogo.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Thursday, 24 March 2016

Quincuaxésimo sétimo mes

” Te voy a decir algo “: así empezan muitas das conversas de Xela que está mui espabilada e que leva unha tempada comendo bastante ou con esa intención.
Non hai muita queixa.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Monday, 21 March 2016

Desaprendendo

 

Mentres en Arbo aprendo, en lugares onde supostamente tiña eu que aprender; pois desaprendo. E así no colexio dos nenos poñen o menú para coñecemento xeral e aparece un ” axillo ” difícil de tragar e nunca millor dito. Postos a non saber poderían traducilo con alliño que é una tradución a machada pero algo lóxica ou co correcto allo sen máis voltas.

No español creo que tampouco vou aprender muito con esta puntuación, esas maiúsculas e o ” acede ” e ” hacer el favor “. E para máis chiste o escrito está na porta dunha biblioteca dun centro cultural.
En fin…

Labels:

1 Comments

Links to this post

Sunday, 20 March 2016

Tirabeques e chiar

Sigo a aprender e hoxe aprendín que os tirabeques ( na foto ) son unha pranta distinta dos chícharos. Eu cuidaba que eran a mesma cousa só que os tirabeques se comían enteiros e os chícharos eran o de dentro pero non. É certo que sei pouco do campo.
Outra cousa que aprendín foi o de ” chiar ” e ” chía ” que non é outra cousa que o tres dos naipes ( chía ) e cando esa carta é collida polo as ( chiar ). Estas palabras busqueinas pola interrede pero non as dei topado.

…e o que me queda por aprender !.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Saturday, 19 March 2016

Hoxe fun pai

Chimpando con Xela a pirata de illa a illa nese mar cheo de tiburóns ( quen mo ía dicir ! ).
Acompañándoa a un cumpreanos dun compañeiro onde a nena pirata converteuse en ninja matadora de zombis.

Por cousas así e máis levei un agasallo.
Anque o pincho da nena aos meus brazos na saída do cole é un regalo maior.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Thursday, 17 March 2016

Segunda avaliación

Esta semana deron as notas dos nenos e hai que dicir que estamos ledos co elas. Xela vai mui ben e a profe está mui contenta co ela, bueno, a terceira profe que só fan marchar e esta é a terceira que ten. Dos corenta e catro puntos que evalúan o coñecemento de si mesma e autonomía persoal, coñecemento do contorno, linguaxe, comunicación e representación e lingua inglesa todos os cumple sen dificultade menos cinco que están en proceso.
En canto a Leo dicir que superou o baixón da primeira avaliación e sacou todo ben e notable e estamos mui orgullosos del. O que si hai veces que non entende algunha situación como cando saiu todo encomodado que unha compañeira se ría del cando afiaba un lapis de cor. Pero bueno, calquera non se ri de como quedou o lapis de aproveitado. Leo ten que aprender que non se rían del senón do resultado.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Sunday, 13 March 2016

Pura e simple envexa

 

Admiro e envexo a muitos artistas da rúa. Xente que arrinca notas e alegría dun instrumento ou xente que na humilde area mollada levanta monumentos de vida efémera.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Friday, 11 March 2016

Por camiños case esquecidos

Onte estaba bo día para pegarmos unha volta así que exploramos a parroquia por camiños vellos transformados polo tempo e o paso da autopista. Precisamente nun paso inferior da autopista topamos esta pintada que me dá sá envexa. Ogallá eu soubese pintar así !.

 

Para atallar había que pasar por un campo de millo protexido cun vareiro duns catro metros de altor e coroado cunha cachola curiosa .
Supoño que estará para asustar aos xigantes que pasen por aí !.
No medio do bosque estaba a fonte do Seixido vida a menos de cada vez que paso por ela coma o muiño veciño que malamente conserva dúas paredes.
A fonte é un monumento que perdeu valor ao non ser potable a auga que verque polos tres canos.

Despois do ” gato ” salvaxe e a cabeza xíbara que millor para rematar a escea selvática que esta foto co ghalpón do Baluba. Todo un imperio nado no medio dun terreo forestal enriba dun regato e cuns muros altos. Vaia, un atentado contra todo protagonizado por ese home dos dous botóns desabrochados da camisa, que apoia o brazo na xanela do coche e que non paga aos seus empregados e cobra as changas aos clientes coma se fixese unha obra de arte.

Para contrarrestar o megaghalpón capital do imperio Baluba está a nave de Nación Pizza Pasta & Grill cunha fachada verde e fresca.
E isto deu a paseata por camiños case esquecidos e borrados.

Labels: , ,

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 9 March 2016

Mulleres e fobias

Onte foi o día internacional das mulleres e o centro de Vilaguindastre estaba adornado con fotos antigas da primeira alcaldesa, concelleira, de mestras, unha pianista, etc. Tamén había fotos de vendedoras e faltaba esta foto de lavandeiras que viña ben a conto.
Está mui ben que se visualice o traballo de todas as mulleres que o mundo non sería así sen elas.
Mudando de tema, o Leo mais eu estivemos buscando nomes de fobias como cinofobia ( medo aos cans ), acrofobia ( medo ás alturas ) ou escotofobia ( medo á escuridade ) que son bastante comúns. Logo hai medos máis raros e entre eles topei un que por fortuna non teño: calixinefobia.

Labels: , ,

0 Comments

Links to this post

Sunday, 6 March 2016

Roedores

Estes días andamos celebrando o aniversario de Naideleo e dando voltas por aí adiante. O sábado miramos a obra de teatro ” Roedores “ que trata da amizade entre unha rata e un hámster siberiano. Na obra tratan da igualdade de sexos e que non hai diferenzas cando dous queren. Houbo cancións con ukelele e sombras chinescas e estivo mui ben. O ukelele encántame dende que escuitei a canción ” O bo, o malo e o feo “ na interrede.
Despois fomos a unha cafetaría que ten unha foto de Vilaguindastre nun día de feira e non demos adeviñado o ano da foto.

Rematamos ceando nun restaurante vexetariano que non chistou muito aos pequenos pero non vai ser sempre onde eles queiran, nonsi ?.

Labels: , ,

1 Comments

Links to this post

Friday, 4 March 2016

Noites a choiar

Tócame traballar de noite unha tempada e hai que ilo levando. Menos mal que hai compañeiros faladeiros e simpáticos que contan chistes e anécdotas.
Un deles estaba farto dun compañeiro xa xubilado que non paraba de gabar o seu can que traía o periódico, que fai tal, que facía cal, etc. O can rematou por morrer e o dono seguía a gabalo entón un dos Aleghres díxolle:  –  ” Pois eu tamén tiña un bo can que facía de todo e morreu electrocutado “. – ” E como ? “- preguntou o xa xubilado abraiado. – ” Pois estaba a arreglar o televisor “.
Cando paramos de rir outro dos Aleghres lembrou outro conto de gabar cans. Vai un e di: – ” O meu can di ” Buenos días ” e respóndelle outro ” Iso non é nada. Teño unha lata na casa que di Melocotón en almíbar “.
Tamén contaron dun día que ían á casa dun compañeiro da mili e polo camiño topáronse cunha muller cun brazado de herba e con muito pelo na cara e díxolle o Aleghre ao compañeiro da mili: – ” Mira unha muller con bigote “. O compañeiro da mili díxolle: – ” É miña nai “. O Aleghre non se cortou e remendou: – ” Pois que ben lle queda o bigote “.

E así pasamos a noite… e traballando tamén.

Labels:

4 Comments

Links to this post

febreiro 2016

Xuño 15th, 2016

 

leoeosseus: February 2016





Sunday, 28 February 2016

Con Patoca na neve

 

 

O venres Xela saiu toda contenta do cole que lle deran a mascota da clase para pasar a fin de semana na casa. A mascota é Patoca, unha foca e que lugar millor para unha foca que a neve !. Tivemos sorte de que houbese neve en Portugal, diante de Arbo e así puidemos tirarnos bólas de neve, montar no trenó, facer monecos de neve ( o avóM era o principal construtor e Leo o destrutor ) e fotografar a paisaxe e a Xela con  Patocas.
Agora están durmindo os dous abrazados cansos desta xornada.

Labels: ,

3 Comments

Links to this post

Friday, 26 February 2016

Semana de Rosalía

Esta foi a semana adicada a Rosalía de Castro e así hai monicreques contando a súa vida e a súa poesía.
Outros musicalizan poemas e a min gústame a versión de ” Negra sombra ” por Astarot. Este vídeo foi realizado por uns alumnos de fotografía que son uns artistas e non coma min que miro unha ringleira de espellos retrovisores de coches de coloríns e tírolle unha foto.
Os retoques fíxenos en iPiccy.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 24 February 2016

Quincuaxésimo sexto mes

Esta é Xela disfrazada da tigresa ” Malaspulgas ” e fáltanlle as luvas de boxeo que levaba postas no seu disfraz co que ía gañar o premio ao máis orixinal porque unha tigresa con luvas de boxeo non existe.
Que contar dela ?. Segue espabilada coma ela soa. No comer segue igual anque agora deixa de comer se lle respiras ao prato, se o miras ou se lle doe a boca, segundo di ela. Xa non sabemos que facer co ela. Gústalle a tortilla ” de la gorda ” que é a española, chinchos e pouco máis. No cole están contentos co ela que é mui lista anque ten un carácter rebelde. Ten máis amigos ca amigas e xa non lle chista tanto ir a patinaxe. Con Leo ten os seus máis e os seus menos e cando a chincha ela non dubida en pegarlle. Non quere que lle lea os contos en galego e faime graza cando di ” femento ” no canto de ” cemento “. Segue durmindo con cueiro anque hai noites que non o molla.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Tuesday, 23 February 2016

Pasaportizándonos

Hoxe temos que facer o pasaporte. Imos botar uns días no verán nunha terra chea de fervenzas, apaixoada polo peixe e cuns cabalos mui especiais.
Busquei fotos antigas dese país porque xa sabes que me gustan as fotos antigas e deixo estas tres de arriba.
As que perdín de mirar expostas en decembro foron as de Gustav Hennigsen que xa son tiradas en Galicia pero bastante tempo despois, anque semelle que non.
Deixo dúas mostras.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Sunday, 21 February 2016

Entruiando un chisco

Por fin fixo bo tempo e saíron as comparsas. Aproveitei e percorrín Vilaguindastre coa carauta simpática da foto. Aconsellei deixar de fumar a algúns, pedín que me incluiran nos selfies a outros e tamén pedín o número do móbil a máis dunha. Asustei a non poucos e saudei a algúns veciños, camareiros, o axudante do mecánico, un compañeiro do traballo e un exalcalde de Vilaguindastre.
Logo tocou mirar as comparsas que foron muitas e variadas e as que me gustaron especialmente foron as de Galicia Calidade con peliqueiros e galegas danzantes e a de Nosa Terra no País das Marabillas. Houbo bastante público e o incombustible Cuquín paseaba disfrazado polo medio da xente. O que si constatei foi a pouca xente que ía disfrazada por libre. Supoño que será polo tarde que se celebra o entruido despois de dúas semanas de cancelación.

Labels: ,

4 Comments

Links to this post

Friday, 19 February 2016

Pupieiriñas everywhere

Estes días andei pola interrede dabondo para actualizar ligazóns e navegar polo pracer de navegar. E, cal foi a miña sorpresa cando topei un blogo onde falaban das Pupieiriñas; aquelas que creei para darlle xusto mérito ás mulleres que son as principais argallantes en asuntos do Nadal. ( Nós somos homes e elas deusas como ben aclaran nunha cafetaría de Marín ).
Ao que ía, eu non podía crer que as miñas Pupieriñas cobrasen vida e preguntei ao señor Google que todo o sabe… e si que cobraron vida !. Tanta vida cobraron que anda unha meiga viguesa dicindo que son protectoras dos nenos e tiroulles toda a relación co Nadal para metelas na mitoloxía celta !.
Outras rapazas puxeron o nome das Pupieriñas ao seu grupo girlscout.
Pero onde acadaron éxito foi polas terras de Vincios, Gondomar; onde saen nun conto titulado ” Xulia e as pupieiriñas ” e ata saen nunha obra de teatro do colexio ” Apalpador e Pupieiriñas ANPA “.
Ten razón Eduardo Prieto Casares cando di que elas xa non precisan de min que hai que velas ceibes, nas bocas das xentes.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Thursday, 18 February 2016

Día Internacional da Síndrome de Asperger

Porque hai outros modos de mirar o mundo, de entendelo a outro ritmo e de tratar de comprender o que fan e din os demais.
Quen o explica ben é Leonardo Caracol, en prosa e en verso.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Tuesday, 16 February 2016

Diferentes espectáculos

O domingo, cando fomos recoller a Leo de pasar a noite fóra da casa, aproveitamos para gozar de dous espectáculos ben diferentes.
Un foi a pezza de teatro-danza ” Xoga ” da compañía Entremáns que, con música, danza e unha coreografía distinta falan do corpo humano e as súas partes.
Logo xantamos no centro comercial e, dende a terraza, admiramos o río Miño crecido.

Como nos quedaba de camiño fomos ao salto de Velle que estaba aberto para soltar unhas augas embravecidas que formaban olas e golpeaban contra os muros dunha maneira que semellaba un mar entolecido. A xente estaba alí admirando o espectáculo e ata algún arriscou o pelexo del e do fillo, como o da foto, que xa a parella se encargou de recriminarlle a acción que logo pasa o que pasa.
Hoxe xa todo volveu ao seu cauce.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Sunday, 14 February 2016

Día dos enamorados

 

Mentres Leo pasa a súa primeira noite de campamento por terras ourensás…

 

Xela abraza ao seu pai anque teña esa cara tan simpática.
Non hai nada como estar enamorados.

Labels: ,

4 Comments

Links to this post

Friday, 12 February 2016

Entruido virtual

E a chuvia que non para e fastidia os carnavais e entruidos !. A ver se mañá saen as comparsas no desfile.
Como o tempo non acompaña eu celebro o entruido de forma virtual pola interrede adiante.
Os que o celebran en grande son os de dous barrios veciños e rivais de Salceda que levan máis de cen anos organizando festas á parte. Na ditadura disfrazaban o carnaval co nome de festa da primavera ou do santo no que coincidía o martes de entruido. Compiten desfilando con dúas carrozas distintas e a temática é un segredo para os do outro barrio. Publican o cartel ( pasquíns ou pesquíns ) co progama da festa e no pé poñen unhas coplas contra a xente do outro barrio. Na festa, cos altavoces orientados ao barrio rival, compiten as músicas e a iso das cinco da mañá botan foguetes e logo soltan as coplas. Pero a rivalidade remata aí e a xente divírtese e pasa a noite indo dunha festa á outra pero coa cara ben tapada para que non os descubran os doutro barrio.
Aquí deixo o exemplo do pesquín do barrio Castro Barreiro e outro do barrio da Feira de distintos anos.
A foto de arriba podería valer para este carnaval que o entruido é iso: burla e diversión a costa das autoridades ou dos veciños.
E fuchicando tamén visitei virtualmente outros entruidos ancestrais pero estes xa pola banda de Portugal. Así coñecín os caretos de Podence, os de Lazarim e os de Grijó de Parada nun documental que xa ten os seus aniños pero que está vixente que aínda celebran o entruido máis ou menos dese xeito agora.
A ver se mañá acompaña o tempo…

Labels:

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 10 February 2016

Disfraz de cachimán


Este entruido foi un desastre con tanta auga caída do ceo. Só mirei disfrazadas ás empregadas dos dous Eroskis, nun ían de personaxes de Mario Bros e noutro de polis e cacos. Neste último tiñan un moneco de seguridade chamado Sr. Cachimán que para min significa un home forte, musculoso, un ” cachas “. Pero non sabía se era palabra española ou galega así que busquei pola interrede. En español sae co significado de sitio pequeno para gardar cousas. En francés é o nome dunha fruita e logo é o nome dun lugar de Haití. Nun dicionario galego sae co significado de ” sátrapa, home astuto e ladino “. Hai que seguir buscando para que apareza alguén da Coruña dicindo que é un tipo cachas e outro de Vigo especificando que di cachimán en galego para un home grande e forte. E tamén o topei nun vocabulario de Muxía.
Mira ti a que altura descubro que cachimán é unha palabra galega !.

Labels:

4 Comments

Links to this post

Saturday, 6 February 2016

A seis de febreiro

 

É tempo de entruido e así onte desfilaron os nenos do colexio detrás da carroza coa temática dos xogos olímpicos de Río de Janeiro.

Os de infantil ían coa bandeira olímpica e un gorro feito por eles. Así está Xela na foto.

 

Os de primaria ían con bandeiras e a Leo tocoulle a de Nova Zelandia que non se sabe se seguirá vixente despois de marzo. Despois de levar o traballo de facela porque non daba chegado por internet o Leo estivo mal case toda a semana e non  puxo o disfraz. Aparte tamén apareceu o pedido de internet e así nos xuntamos con varias bandeiras das nosas antípodas.
Iso si, o Leo quitou a espiña de disfrazarse hoxe un rato co disfraz de Chewacca. Anque foi na casa porque fóra choveu a mares e suspenderon os desfiles.
Xa virán outras ocasións !.

 

Labels: , , ,

3 Comments

Links to this post

Monday, 1 February 2016

Paz e arxón

O sábado foi o día da Paz e o venres no cole tiveron a charla do pintor sirio Ali Ali. Aparte escolleron os alumnos de cada clase ao compañeiro que merecería o Nobel da Paz. Leo quedou en bo posto pero o bo foi que votou por el a que conseguiu o premio. O blogueiro Brétemas fala dunha pacifista galega que ben merecía ese título por estar tantos anos diante da Casablanca protestando pola política militar dos EEUU.

No meu traballo non merecemos o Nobel da Paz porque non somos cen por cen bos e ata nos insultamos pero en broma. Un insulto que circula pola fábrica é ” arxón ” que eu, na miña ignorancia en asuntos agrarios, pensaba que era burro por ” arre ” e ” xo ” dito xunto.
Preguntei o que significaba e os meus veciños da Louriña saben o que é e dixéronme que eu pouco traballaba no campo. Seica é o pau que guía as prantas trepadoras como no caso da foto cunha roseira. Preguntei en Arbo se sabían que era un arxón pero alá chámanlle estaca. Tamén no Salnés existe esa palabra.

Labels: , ,

6 Comments

Links to this post

xaneiro 2016

Xuño 15th, 2016

 

leoeosseus: January 2016




Saturday, 30 January 2016

Socializando e solporizando

Onte Xela tivo un aniversario dunha compañeiriña do cole nun sitio novo que non coñecía a menos de cincocentos metros da casa.

 

Non puiden quedar con Xela que tiven que levar a Leo a Vigo ao parque dos bombeiros que tiña unha visita cuns compañeiros.

Mentres os fillos socializaban eu aproveitei para solporizar en Rande facendo fotos.
Onde está o museo Meirande hai un peirao de carga abandoado en perigo de arruamento co paso proibido que pescadores, aventureiros e algún blogueiro ignoran.

Así fixen unha reportaxe fotográfica onde entraban partes do peirao, os pescadores, a ponte de Rande, a ría coas súas bateas e un solpor marabilloso coas Cíes ao fondo e detrás delas as nubes que nos acompañaron hoxe.
Facía frío no corpo pero a alma estaba feliz.

Labels: , , ,

1 Comments

Links to this post

Monday, 25 January 2016

Xaneiro xiadeiro ?

Onte facía un día primaveral que invitaba a pasear así que xantamos en Meira e fomos de paseo ata Moaña polo paseo marítimo cuns amigos.

 

Por suposto que hai algúns monumentos adornando tan longo percorrido como o adicado aos faros que salvan vidas, aos carpinteiros de ribeira, ás redeiras, aos emigrantes e tamén un colosal deus Neptuno duns catro metros de altor polo menos que non sei a quen estará adicado en concreto.

Pero o monumento que me gustou de verdade é este adicado aos animais que son abandonados. Ese canciño de pedra ata semella chorar e todo. Non merecen ese trato.

Labels:

4 Comments

Links to this post

Sunday, 24 January 2016

Quincuaxésimo quinto mes

Pasou o outro mes e non puxen o mesario dela e non me avisaches nin nada. Facía a xoubiña catro anos e medio e agora xa fai cincuenta e cinco meses.
Que se pode dicir dela ?. É mui espabilada e sabe enredar para pedir as cousas. Xoga a todo e aprende con Leo do que estuda el. Segue coa súa dieta de cacao de todas as formas posibles pero polo menos ten medo das bacterias dos dentes e non hai que repetirlle que os lave. Iso si, ” Estoy cansada ” é a súa frase máis repetida pero non é certa na maioría dos casos. Fala mui ben anque carga no ” z ” sobre todo falando con nós. Di que non fala galego porque non lle gusta e quere que eu fale español pero non o consegue, está claro. Tamén di que son feo pero só dun lado que do outro son guapo.
Co irmán teñen  a típica relación ” nin contigo nin sen ti ” que remata mal muitas veces anque hoxe rematou ben como ilustra a foto esta.

Pero agora xa non está na cama co irmán que a fervellica xa se ergueu para mirar os aros olímpicos do seu disfraz que este ano van de bandeiras do mundo en primaria e de bandeiras olímpicas os de infantil.
Nada, que esta nena non ten paraxe !.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Friday, 22 January 2016

Visita ao novo hospital

Onte fun ao novo hospital Álvaro Cunqueiro e non teño queixa. Foi bastante doado topar a área onde tiña a cita. Despois saquei o número da cita e non esperei máis de vinte minutos. Atendeume ben a doutora e o prezo do aparcamento non foi esaxerado ( agora está a metade do que valía antes. Para iso serven as mobilizacións ). Non sei como será noutros casos pero a miña primeira experiencia foi boa. E iso que hai datos bastantes de como empiorou a sanidade en Galicia estes anos.

Alí perto hai unha zona cunhas dez casas tapiadas e abandoadas que dan para unha novela de misterio ou apocalíptica. Parei a facer fotos e preguntei a un paisano que me aclarou o misterio. Resulta que o terreo foi mercado pola ”  Sona ” Franca para ampliar o solo industrial. Pero con isto da crise aí quedou todo como aldea fantasma. Agora só falta que alguén faga unha película aí.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Wednesday, 20 January 2016

Preparándose para o futuro

Os tempos mudan e o que antigamente  era traballo duro e manual agora é máis sinxelo e con maquinaria.
Tamén antes tiñamos menos materiais para estudarmos pero agora cambiou o asunto. Leo ten que aprender os nomes dos planetas en inglés e cal está máis lonxe ou máis frío. Tamén ten que escribir un texto en galego e facer un resumo oral diante da clase e, por se fora pouco, tamén ten que aprender as comunidades autónomas de España. Menos mal que aquí tivo axuda das novas tecnoloxías e aprendeuno xogando.
Como ten que ser !

Labels: ,

3 Comments

Links to this post

Sunday, 17 January 2016

Snoopy, Tumblr e frases feitas

 

Onte estreamos para xantar un local que non nos chistou muito. Tiñamos encargado tortilla, pizza e churrasco para as dúas e tardaron de máis. A pizza estaba mui boa pero a tortilla e o churrasco estaban mui salgados. En fin.
Despóis tocou sesión de cinema con Carlitos e Snoopy que non estivo mal anque non entendía a parte cando voaba Snoopy coa súa caseta contra o Barón Vermello, pero bueno, haberá que ler o cómic nesta ligazón interesante con cómics a diario.

Á noite estiven a navegar pola interrede e descubrín no Tumblr fotos curiosas como estas galegas fotografadas por Alan Lomax ou estes pintores- acróbatas na ponte de Brooklyn de Eugene de Salignac.
Tamén descubrín expresións galegas que se suman ás que aprendín no traballo estes días como:
– Hai máis mareas ca mariñeiros ( quere dicir que xa haberá ocasión de facer algo ).
– A ver se non vai o burro á feira ( a ver se hai sorte ).
– Queres irlle ao carro ( queres ter relacións sexuais co esa persoa ).
E así ímola virando.

Labels: , ,

2 Comments

Links to this post

Thursday, 14 January 2016

Contas

Leo require axuda para facer os seus deberes e os seus pais estamos aí para botarlle unha man pero hai casos coma os da foto que non nos aclaramos nin facendo contas e máis contas. E iso que está en español que seica axuda máis ca o galego para falar de números.
Se ti sabes a resposta non dubides en comunicala.
E, falando de contas, andan por aí tratando de sumar os blogos vivos do blogomillo ( ao que non pertenzo ) e din que hai 72 anque admiten que a listaxe está aberta e son máis e animan a falar e toar.
Eu estiven entrando nas ligazóns esas e atopei varios interesantes ( para min, é claro ) que vou ligar.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 13 January 2016

Narración fotográfica

Mentres Xela estaba ocupada peguei unha volta por Vilaguindastre adiante. Fotografei a publicidade dunha pizza ” gallega ” con chourizo, lacón e grelos que non sei como saberá pero seguro que lle gusta a alguén en Mallorca, polo menos.

 

Vilaguindastre ten muitos negocios pechados pola crise e muitos baixos están en aluguer ou venda. As portas, muros e ventás deles son lugares ideais para poñer anuncios ou facer pintadas e así aparecen algúns exemplos como o do obradoiro de fotografía no que queren ensinar a narrar con fotos; como fago eu muitas veces. Non está nada mal o texto e se o amplías podes lelo.

Un escrito que mirei por varios edificios fai unha queixa bastante lóxica sobre as deposicións dos cans.

O que me deixou descolocado foi o ” Colectivo Amijos do Vello S. L. ” cun vello debuxado que di cousas raras e vai Á Lamosa ( se amplías a foto está na esquina inferior esquerda ).

E iso deu unha hora da tarde que chuviscaba mui pouco.

Labels: ,

1 Comments

Links to this post

Sunday, 10 January 2016

Dúas xenas

Vai rematando o ano chinés da  ” xena ” que non é outra cousa que ” cabra ” dita dunha forma tan pouco coñecida que ata algún blogueiro se queixa da súa perda.
Eu oína hai anos na boca do bisavó Ricardo e non a volvín escuitar no galego coloquial.
O que si escuitei foi no choio a un compañeiro falando dun home cunhas ” xenas noxentas ” referíndose a uns cabelos longos e graxentos. Esta acepción de xena si que non a atopei en ningún sitio así que será aínda menos coñecida ca outra de ” cabra “.
Iso si, na interrede muito falan doutra xena pero esta con maiúscula.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Saturday, 9 January 2016

E pasaron os Reis

Por estes lares portáranse ben que houbo para todos, incluidos os de Arbo. Foron xoguetes e libros e para min houbo carteira ( vacía, mecachis !…), mariconeira e un ” niki “ dos que me gustan a min.
Os nenos quedaron bastante conformes e Naideleo tamén quedou contenta.
Tamén aprendín estes días a lenda dos trubincos, eses trasnos que entran pola cheminea a Noiteboa e que encerellan todo.

E seguiu chovendo e a auga busca por onde ir e na foto converte ao muiño nun ser acuático e xa non digamos os aparellos de ximnasia do fondo !.
Xa parará !.

Labels: , ,

1 Comments

Links to this post

Monday, 4 January 2016

Rotondas rotandolescas

Tanto tempo indo a traballar polo mesmo camiño e haberá un mes ou cousa así que aínda descubrín unha rotonda.
Desde a estrada tiña esta imaxe por detrás da figura que espertaba a curiosidade.
Pero fun mirala polo outro lado e a desilusión que levei foi ben grande.
Vaia rotonda rotandolesca !. Semella política !.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Saturday, 2 January 2016

Dous primeiros días

Pois o ano empezou coas uvas e a foguetada dos veciños na Cardalama e no Barriño.

O primeiro día foi un día longo de chuvia con televisión, leria e bingo.
Hoxe xa fixo millor tempo e puidemos xantar na pizzería e pasar unha tarde de música con muitos músicos infantís en galego como Magín Blanco, Xabier Díaz, Uxía Senlle, Gloria Mosquera Roel, Paco Nogueiras e Xoán Curiel, un autor que descoñecía totalmente pero que o señor Google se encargou de presentarmo.

Labels:

3 Comments

Links to this post


decembro 2015

Xaneiro 31st, 2016

Thursday, 31 December 2015

Últimas horas

Non, non houbo día de sol pero no 28 de decembro pode pasar de todo, nonsí ?.
A tarde do 29 fomos ao musical ” El rey de la sabana: el león “.

Onte tiramos cara Portugal a Santa María da Feira a Perlim. Antes de que abrise as portas demos unha volta pola vila que estaba mui ben.
Na quinta do castelo o decorado estaba mui ben co castelo coma se fose a casa do Pai Natal e puidemos mirar renos de verdade e coellos e galiñas brancas de Laponia.

Había actuacións, unha pista de xeo, tirolina, discoteca e máis cousas. Pero a ledicia durou pouco, empezou a chover coma se nunca chovera e tocou fuxir do dioivo. Paramos no centro comercial de Matosinhos para secarnos e merendar e logo volver para casa.
Mágoa de que fixese tan mal tempo.
E hoxe toca tocar as uvas coas badaladas.
Que teñas unha boa entrada de ano !.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Monday, 28 December 2015

Vai rematando o ano

 

Nestes días hai que buscar actividades para os nenos e unha pode ser a obra ” A miña primeira viaxe “.

 

Tamén puidemos mirar aos Bolechas en carne e óso e medrados coa obra Os Bolechas na máquina do tempo.

Cambiando de variedade artística a actuación do mago Jorge Blass deixa abraiados a nenos e maiores e cantos nenos deixarían a entrada debaixo da almofada esa noite para descubrila transformada nun billete de cinco euros.

 

O Leo recibiu agasallos de Papa Noel que non estaba mui contento coas piores notas de Leo pero o reloxio intelixente ben que lle chistou. Tamén tivo libros, xogo arqueolóxico e libro-zapato. Pero o que lle fixo ilusión foron os Lacasitos brancos.

Xela non tivo muitos problemas; gústalle de todo e houbo variado con peluches, puzles, monecos e xogo de maquillaxe.

Agora toca seguir gozando destes días de ola de calor con praia, sol e altas temperaturas por Vilaguindastre.
A ver se comemos as uvas na praia.

Labels: , ,

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 23 December 2015

Boa Noiteboa

Que teñas unha boa Noiteboa !.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Sunday, 20 December 2015

Boas datas

Vilaguindastre engalánase para o Nadal.

Como tamén o fai Vigo.

Os beléns inzan coma este feito por un compañeiro do traballo.

Falando do traballo a empresa mantén o costume de dar unha caixa de aguinaldo nadaleiro e invitou ao xantar no mesmo lugar dende hai catro anos. E que dure.

 

Como non vai ser todo votar hoxe, tocou asistir á exhibición de patinaxe de Xela e demais nenas.

Son días de vivir coma aboiando no aire…xa non tocará tocar terra…e que a aterraxe sexa boa !.

Labels: , ,

6 Comments

Links to this post

Thursday, 17 December 2015

Voto por Papa Noel

Quero saúde e alegría, traballo digno, respecto para todos, que non haxa abusos e que a curva dun sorriso endereite todo.
Por iso prefiro votar a Papa Noel, o barbudo da Laponia e non polo barbudo do lapote.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Sunday, 13 December 2015

Escaina, días e chourizas

O outro día oín no choio a expresión: ” limpo coma unha escaina ” e, como non coñecía o significado desa escaina tiven que buscalo pola interrede. No Dicionario de dicionarios di que é ” fariña que se compra nos comercios ” e non me pegaba. Topei no Dicionario de dicionarios de xirias as definicións de ” muiño ” e ” mentira ” que tampouco me chistaban. Seguín e fun topando a frase en Da roda para a piola como frase adxectiva usada en Ponteareas e tamén no blogo Da cerna onde recollen palabras e expresións; pero non dous sitios non me aclararon o significado. Preguntei en Arbo pero non sabían e tiven que topalo na páxina Lingua de Beade onde di ” escaina: recipiente onde se colocan as hostias ” e que debe de ser o que buscaba eu.
Iso si, oín tamén a frase ” hai máis días ca chourizas ” para referirse a que hai ocasións para vingarse pero non a atopei en ningunha parte.
Na foto sai a mostra dun que deixou a súa casa ” limpa coma unha escaina “. Pero que estea tranquilo que hai máis días ca chourizas.

Labels:

3 Comments

Links to this post

Saturday, 12 December 2015

Imaxes de decembro

Son días fríos e de néboa cunha luz pálida que non quenta o verde que rodea Valença nin o azul que a cobre.
Para imaxes con cor hai que deixarse embriagar polos centros comerciais que botan por fóra nestes días de decembro.
Xela estivo con febre varios días e houbo que levala ao Cunqueiro por primeira vez e o servizo foi excelente. Foi irmos alí e case saiu curada e comeu ben no centro comercial. Agora está ben a xoubiña.
A Leo estas datas póñeno frenético e nervoso. En vez de carta para Papa Noel parece que lle manda un ultimátum. Xa cando cortou o pelo díxolle ao barbeiro que Papa Noel non existe e millor para Leo que isto sexa verdade que como lea esta carta ao barrigolas do polo Norte non lle vai gustar o tono.
Tamén é tempo de calendarios e hainos con fotos ben xeitosas e con fins benéficos como o que vende a asociación Asperga coa colaboración desinteresada do fotógrafo Edu Pereira e os actores galegos que pousaron para el.
Na casa temos unha imaxe cambiada do Belén con estes engadidos Kinderianos e televisivos.

E Vilaguindastre adorna a vila con prantas de Nadal, bólas de polispán, luces, renos vexetais e un trenó que serve de mesa de merenda para os nenos.
E de despedida aquí retrato o canteiro Vilaguindastreán que mañá celebrará a súa patroa santa Lucía.

Labels: , , ,

1 Comments

Links to this post

Sunday, 6 December 2015

Liado

Levo unha semana liado e, a verdade, sen inspiración e haberá que agardar a outros días mais produtivos. Cuidar dos nenos pola tarde cos seus deberes e actividades, traballar de noite, durmir pouco de mañá e preparar os calendarios non deixa tempo para o blogo.
Iso si, aprendín estes días a palabra ” As Antoniñas ” que son visións de ánimas ou espíritos.
Ata a próxima.

Labels:

5 Comments

Links to this post

novembro 2015

Xaneiro 31st, 2016

leoeosseus: November 2015Saturday, 28 November 2015

O canastro de Arlo

Hoxe tocou sesión cinematográfica coa estrea da ” Viaxe de Arlo “. A película é bonita e con paisaxes espectaculares e unha idea orixinal. Comeza cando o meteorito que tiña que acabar cos dinosaurios hai millóns de anos se desvía e non choca contra a Terra. Entón seguen a reinar os dinosaurios e os herbívoros aprenden a cultivar a terra e os carnívoros cuidan gando mamífero. Os dinosaurios da foto sementan millo, régano, esfóllano e gárdano no canastro da foto que me resultou simpático cos pés de madeira e tanta pedra por riba que ata a porta é unha pedra. Quen entra a roubar o millo non é un rato senón un neno humano que non fala e semella un can polo que fai e como anda.
Despóis segue a película coa relación entre o dinosaurio Arlo e ó seu amigo-mascota Spot, o neno.
E non conto máis.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Wednesday, 25 November 2015

Quincuaxésimo terceiro mes ( e mais un día )

Aquí está a artista cun debuxo de Greg que se aprecia máis se se amplía.
Gústalle debuxar, patinar, xogar, mirar a tele, bueno, todo menos comer. Segue co seu carácter forte e querendo ser a primeira pasando por riba de Leo. Pero normalmente é cariñosa e alegre.
Fala mui ben para a súa idade pero aínda ten alguna curiosidade como ” tirámide ” no canto de pirámide.
A ver como evoluciona.

Labels:

1 Comments

Links to this post

Tuesday, 24 November 2015

Colleita 2015

En Arbo din que cando o labrador ten o millo no canastro, o viño na pipa e o porco na salgadeira entón xa ten a colleita do ano feita e así o domingo os avós remataron a colleita coa mata dos porcos.
A matanza foi coma de costume anque á hora de queimar o pelo dos animais usaron este ano o soplete de butano pero rematar, remataron cos fachucos de colmo de sempre para darlle o dourado da pel. Logo tocou penduralos e vacialos das tripas e as entranas.
Á tarde adicámola a larear de todo: alimentación de porcos ( con millo escarrolado, ou sexa, partido), política, curas, veciños coas súas nomeadas curiosas como ” Pato Bravo ” ou ” Cona Chiva ” ou veciñas que son calouras, signifique o que queira significar isto anque non creo que sexa un piropo. Souben dos tempos dos ” guardias de campos ” que non deixaban levar o gando ao monte reprantado de piñeiros onde antes pastaba o gando de todos os veciños. Tamén aprendín que non toda a xente pode ver a Santa Compaña ou As Xans e que aínda existen. O remedio que empregan por aquí para que non te leven é arrimarte á dereita do camiño, cruzar os brazos e non mirar para a aparición.
No luns tocou partir e salgar e houbo máis lerias e contos verdes como o do moniño dos tres biberóns. Apareceron vareixas zoando e fun quen de matalas cun pano e evitar que caguen na carne. No xantar saiu na tele o coche sen condutor que foi de Vigo a Madrid. A xente dicía que era un adianto pero eu dixen que era para mandar ao paro a camioneiros e chóferes de autobús. Unha señora dixo: – E de que vai traballar esa xentiña ?. ” Iso non lle importa aos políticos ” – respondinlle eu. – Terán que matar vareixas – retrucou a muller. E todos riron.
E así foi.

Labels: , ,

2 Comments

Links to this post

Friday, 20 November 2015

Inspiración

Pregúntanme de onde saco o que escribo pero non hai misterio ningún. Eu camiño tranquilo e aparece unha imaxe que me choca. Fotografo a escea e logo matino que pode ser. Neste caso pensaba que a policía local quedara sen cepo pero non pon nada de policía local na fita. Logo pensei que é unha broma do estilo que se lle fai aos recén casados pero por fin caio da burra. Seguro que o dono non pode fechar o coche e para que non llo rouben non se lle ocorre millor idea que empapelar así o coche  e atalo a unha farola.

Labels:

4 Comments

Links to this post

Tuesday, 17 November 2015

Preguntas

Mentres os adultos nos preguntamos por que hai atentados ou por que esta crise segue afectándonos tan de cerca; os nenos teñen outras preguntas para satisfacer a súa curiosidade. Xela o outro día preguntou cal foi a primeira canción da historia e non hai resposta para iso. Leo tamén preguntou pero a súa pregunta tiña resposta que eu non coñecía. A pregunta do Leo era: Cal foi o primeiro debuxo animado ?.
Se non o sabes aquí está Fantasmagorie. Gózao.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Saturday, 14 November 2015

Calcetíns e patinaxe

Hoxe os nenos estaban dispostos a bater retos do programa Selfie Show. Xela puxo na cabeza seis viseiras e Leo quería bater o récord de calcetíns e cando levaba quince pares empezou a sentir presión nos pés e tocou quitalos.

 

Pero á tarde Xela cumpriu un dos seus soños: patinar sobre xeo. Foi en Ourense e temos que repetir a experiencia que lle gustou. Desta vez acompañouna Naideleo que non sabe patinar e para a próxima tocarame a min que tampouco sei. Xa me doe todo o corpo de pensalo !.

Labels: ,

2 Comments

Links to this post

Wednesday, 11 November 2015

Sobrevivo en el tiempo

Hoxe San Martiño acordeime á última hora do día que é e esquecín mercar pions para os nenos.
Xela foi ao aniversario de dúas compañeiras que naceron tal día coma hoxe hai catro anos: o 11 do 11 do 11. Doado de lembrar. Ese mesmo día abría Jc un novo blogo e hoxe fechouno para tristura miña. E falando de blogos, quedei abraiado co que lle pasou a Zeltia cuns pais duns nenos.
Pero a interrede dá bos momentos como demostra Canto Ghalpón.
E, coma os porcos de Arbo que safaron este San Martiño porque non vai frío; eu tamén sobrevivo agardando o meu San Martiño.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Saturday, 7 November 2015

Mamacabra, calacús e pinchorriño

Á tarde fomos a unha actuación de Mamacabra e sorprendeunos o cambio de músicos. Tamén a cantante principal é nova e chámase María. Gloria, a cantante destes quince anos que celebraban como grupo, apareceu para cantar unhas cantas cancións. Entristeceunos mirala como decaída ou enferma pero segue conservando o chorro de voz de sempre.

Despois volvemos a Vilaguindastre que celebraba a noite dos calacús con música e castañas pero Leo non aguantaba a música e fuximos do lugar. E fomos a unha cafetería a tomar o pinchorriño, a tapa que dan algúns bares coa consumición nas fins de semana de novembro.

Labels: , ,

2 Comments

Links to this post

Wednesday, 4 November 2015

Tempo de chocolate

Quen o diría; saes da casa e aparece unha reliquia de automóbil que ofrece chocolate quente de balde a quen queira. Leo non entendía como pode gañar cartos unha empresa dando o seu produto gratis e tiven que explicarllo.
Cousas así dan azos a saír da casa anque faga mal tempo.

Labels:

2 Comments

Links to this post

Monday, 2 November 2015

Na terra das Xacias

Aquí retrato o mural dunha xacia e os fillos feito pola sociedade Cestola na cachola porque entre onte e hoxe pegamos unha volta polo Acedre e arredores.
Baixamos camiñando ata o río Cabe e menos mal que iamos amodo ( ” a gusto ” din por estas terras luguesas ) que, se non, saltabamos este stop camuflado.

No río tiñamos a posibilidade de bañarnos estilo xacia, así en coiro, que había unha pintada animándonos pero a auga estaba fría.

Á volta pasamos pola imaxe de postal do Cotillón.

Tamén pasamos polo palco de música co seu ximnasio cuberto que hai que aproveitar a construción.
E na noite do Samaín mentres os nenos esperaban acontecementos terroríficos na cama, eu aprendín a xogar á ” pocha “, un xogo de naipes.
E remata esta fin de semana.

Labels: , ,

2 Comments

Links to this post

Sunday, 1 November 2015

Por Allariz

Si, este mes finalizaba o festival internacional de xardíns de Allariz deste ano e alá fomos.

Había varias representacións e a min gustoume especialmente esta de dúas italianas.

A que gañou o ano pasado era especialmente orixinal porque era unha casa prácticamente invadida polas prantas. A Xela e Leo gustoulles esta cociña tan vexetariana.

Despois demos unha volta por Allariz, unha vila ben conservada e con vida comercial.

Esta noite é unha noite especial e había muita xente disfrazada pedindo lambonadas polas rúas.

Tan misteriosa é esta noite que ata aparecen cartaces fantasmas onde se adiviña o nome gravado daquel soño xa desaparecido das Galescolas.

Labels:

2 Comments

Links to this post